Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

eee tam, moim zdnaiem to najgenialniejsze:

przytul mnie
i klepsydrę
załóż jej pampersa

tak trzymaj


ja to widze tak - klepsydra symbol upływającego czasu - tu symbol jest starzenia isę i ubywania zycia. Skoro sra- to srać musi piaskiem - czyli wyrzuca z siebie coraz więcej piasku, ergo: zostaje ci coraz mniej życia. Pamper by nałapal tych ziarenek i bł by metodą by cohć na chwile pozornie (bo przecież nie zwraca pampers kupy) zatrzymać czas :P

a ostatnie zdannie to taka gra znaczeń ;P

pozdr.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


E tam, pampers by nie nałapał tych ziarenek, ani nie miał czego zwrócić, bo klepsydra jest zamknięta na amen. To nie to.

Oj to zależy... klepsydra się może sypać ;)) Przecież nitk nie mow czy kelpsydrajest cała. Klepsydrato tylko upływczasu, a peknięta to też tracenie chwil (ziarenk-chwile). Nie wspomina o tym peel,ale karze pomtyślec wspominajac o pielusze. Po co ją zakładamy - jak coś leci, żeby zatrzymać ;PP

pozd
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


E tam, pampers by nie nałapał tych ziarenek, ani nie miał czego zwrócić, bo klepsydra jest zamknięta na amen. To nie to.

Oj to zależy... klepsydra się może sypać ;)) Przecież nitk nie mow czy kelpsydrajest cała. Klepsydrato tylko upływczasu, a peknięta to też tracenie chwil (ziarenk-chwile). Nie wspomina o tym peel,ale karze pomtyślec wspominajac o pielusze. Po co ją zakładamy - jak coś leci, żeby zatrzymać ;PP

pozd
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


E tam, pampers by nie nałapał tych ziarenek, ani nie miał czego zwrócić, bo klepsydra jest zamknięta na amen. To nie to.
No tak, chciałem zatrzymać czas. Dz, pzdr.
Oj to zależy... klepsydra się może sypać ;)) Przecież nitk nie mow czy kelpsydrajest cała. Klepsydrato tylko upływczasu, a peknięta to też tracenie chwil (ziarenk-chwile). Nie wspomina o tym peel,ale karze pomtyślec wspominajac o pielusze. Po co ją zakładamy - jak coś leci, żeby zatrzymać ;PP

pozd

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Robert Witold Gorzkowski Miło, dziękuję :)  
    • Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie wiem dokąd idę Światło zadaje cierpienie Nie wiem czy mnie nie zabije   Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie chcesz mnie już widzieć Moje usta będą kłamać Tylko tyle mogę przyrzec   Każdy dzień jest złym porankiem Kiedy nie potrafię słuchać Wciąż odbijam wasze słowa Nie próbujcie mnie ratować   Każdy dzień jest złym porankiem Głowa nie pozwala istnieć Nie wiem jak to wszystko przetrwam Tak bardzo nienawidzę myśleć  
    • Piszesz tak jakby nie było już granicy między życiem a snem i śmiercią. Jest spokój. Najczęściej, gdy działa wytłumienie przez leki. Wierzymy, że to tylko przejście. Ja wierzę, bez tej wiary trudno byłoby mi się z tym pogodzić. Jutro akurat jadę do pani z rakiem. No i na pewno chciałabym dla ludzi takich jak ona takiego spokoju, ale nigdy niczego ponad i wyprzedzając.  Bo człowiekowi nie wolno decydować, kiedy ktoś pokonuje te barierę, a kiedy jeszcze wraca. Rudzik niech będzie zawsze wyłącznie prawdziwy. Miłego dnia

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • zwróciłaś mi uwagę, kochanie, że nawet  w wierszach miłosnych – mrok, którego nie mogę/nie chciałbym się wyzbyć.   masz całkowitą rację. ale pójdę dziś w głębsze draństwa, grotechę i kuriozalność,  stworzę coś nie o nas:  zalążek bajki o post-parze, jaką są... ślady  po rozkładzie zwłok, ludzkie kontury wżarte w klepki parkietów.   Romeo i Julia z tego samego bloku. para samotnych staruszków, którzy nie lubili się za życia. zmarli w krótkim odstępie czasu. trochę minęło, nim ich znaleziono.   on gnił na trzecim piętrze, ona  dekomponowała się na parterze.   zabrano ciała. jeszcze nie weszły ekipy sprzątające. patrz: oni spieszą się z czułością, obejmują się w swoistej podprzestrzeni, tyleż brzydkiej, co mistycznej kraince. czas nagli, trzeba nacieszyć się sobą, póki nie ma  panów w białych kombinezonach.   turpizm? raczej bajka o jo-jo, drogocennym, bo z litego mięsa, po którym, gdy się urwie, nie będzie potrzeby płakać, obwiąże się tylko gałki oczne gałązkami jałowca,  tak, by było cierniowo.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...