Zbliżenie na nurt pod wpływem

[Tomasz_Biela]

nie mam powodu szukać źródła
w twoim łonie
nie powinno być miejsca na poczęcie
wrzeszczących kamieni stos
przy okazji przypływu

mienisz się falą rozbierasz burze
pod minerałem mojego ciała
wilgotna toń westchnień
rzeźbi wartość karatów

słońca dłuto dziurawi zasłonę

nie mam powodu szukać ujścia
skrawki nocy unoszą się lekko
nad parapetem

znowu zbliża się do nas przypływ

[Pansy]

error

[lubię latawce]

"znowu zbliża się do nas przypływ"

- to niee ;) reszta na tak. bardzo.
weź i wymyśl się lepsze zakończenie ;P

angie

[kasiaballou]

Komentowałam w W - ciekawy i taki inny od Twoich poprzednich.
Pozdrówki
kasia.

[Zbyszek_Dwa]

„…nie mam powodu szukać ujścia
skrawki nocy unoszą się lekko
nad parapetem

znowu zbliża się przypływ
do nas”

Ten fragment najbardziej mi się podoba, choć przestawiłem co nieco . Ale to tylko takie moje widzenie. Ogólnie, wiersz trudny, jednak zatrzymujący, ciekawy.
Inny klimat niż zwykle, Tomaszu.
Pozdrawiam.

[a._mrozinski]

Pięknie napisane, ale gdyby nie zakończenie byłby to tylko kolejny pięknie napisany wiersz jakich są setki. Zakończenie niby proste, a jednak jestem pod wrażeniem.

Arek

[Espena_Sway]

witaj Bielaczku :)
ja mam kilka uwag, które
pokaże 'na żywo'.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tyle ode mnie. nie lubię za bardzo tych dopeŁniaczowych,
stąd moje sugestie.

pozdrawiam Łejeczka :)