Człowiek z Baalbek wstęp

[Samuel L. JAckson]

CZŁOWIEK Z BAALBEK


Obudziłem się. Źle...odzyskałem przytomność ? Ale czy na pewno? Nic nie widziałem. Oczy miałem otwarte, ale nic nie widziałem. Ręce, co z moimi rękoma? Chyba są na miejscu, pomyślałem. Nie mogłem się ruszyć. Każde napięcie mięśnia sprawiało potworny ból który odbijał mi się gdzieś głęboko w mózgu. Na gołych plecach czułem dotyk mokrej i zimnej podłogi. Czy to śmierć ? Chyba nie - pomyślałem. Po śmierci się nie myśli... ale czy na pewno ? Przecież nikt tego nie sprawdził. W głowie kotłowały mi się setki myśli, z których wyrwał mnie zgrzyt otwieranych drzwi. Przez wąską szparę wdarło się światło, które poraziło moje oczy nieprawdopodobnym bólem. Zacisnąłem szczęki, ale i tak niemy okrzyk wyrwał mi się z gardła. Drzwi otworzyły się szerzej, a w wejściu pojawił się umundurowany zbir.
- Wstawaj, powiedział po angielsku.
Chciałem mu cos odburknąć, ale nie miałem siły.
-Wstawaj, powtórzył..
- Wal się, pomyślałem i ani drgnąłem.
Kopniak w żebra przypomniał mi, kto tu chwilowo rządzi. Mimo najszczerszych chęci nie byłem w stanie się ruszyć. A nawet gdybym był, to i tak bym im tego nie pokazał.
Facet w mundurze doszedł chyba do tego samego wniosku, bo zawołał drugiego. Wzięli mnie pod pachy i zawlekli do pokoju, który już dobrze poznałem.
Za stołem siedział ten sam co zawsze oficer w mundurze US Army. Kark. Tak go nazwałem z powodu karku jak u rasowego byka.
- To co, zapytał, namyśliłeś się ?
- Nie miałem nad czym myśleć, odpowiedziałem słabo.
- Widzę, że jeszcze nie zrozumiałeś, powiedział Kark podnosząc się z krzesła.
Znałem ten rytuał na pamięć. Zaraz się zacznie, pomyślałem - i nie pomyliłem się. Facet wyrżnął mnie pod żebra prawym hakiem , od którego zabrało mi dech. Poprawił lewym na szczękę, w której coś chrobotało, ale nie wiedziałem, czy mam jeszcze jakieś zęby -
nie byłem w stanie stać o własnych siłach, a w celi i tak nie było lustra.
- Zaczniesz wreszcie mówić, czy mam cię wykończyć ?
- Odpierdol się, szepnąłem po polsku.
Efekt był ten sam co zawsze. Zaliczyłem kolejną serię uderzeń po których na krótko straciłem przytomność. Ocucił mnie strumień zimnej wody wylewanej mi na twarz z brudnego wiadra.
- Obudził się, ruski skurwiel, usłyszałem.
- Panie majorze, po co się cackać, do piachu z nim, powiedział żołnierz.
- Chyba masz rację, Stockwell, zabierz to ścierwo w dolinkę za obozem i załatw. Tylko po cichu , żeby nie było śladów. Z resztą i tak nikt go tu nie będzie szukał. Tylko uważaj, pamiętasz jak załatwił Johnesa i Kirklanda ?
- Tak jest - odpowiedział Stockwell.
Z pomocą drugiego oprawcy wyciągnęli mnie z budynku, okręcili głowę jakąś brudną szmatą, wrzucili na pakę pickupa i wywieźli za teren obozu. Czułem, że to koniec. Że nie wrócę już do domu. Po krótkiej jeździe pickup zatrzymał się. Stockwell z kumplem wywlekli mnie z samochodu i rzucili jak worek na gorący piasek.
- Koniec z tobą. Dostaniesz za Johnesa i Kirka - powiedział drugi Amerykanin i zarepetował pistolet.
W głowie miałem pustkę. Nie było żadnego rozwiązania. Żadnej alternatywy. To już koniec, pomyślałem. Miałem piękne i krótkie życie. Podświadomie drgnąłem, kiedy rozległ się strzał. A w zasadzie dwa szybkie strzały. Dwa - pomyślałem?
Rozwiązaniem zagadki były walące się na ziemię ciała Stockwella i jego pomocnika. Usłyszałem szybkie kroki kilku osób. Jakieś ręce podniosły mnie do pionu. Zanim z głowy zdarto mi brudną szmatę , dotarł do mnie znajomy głos i arabskie słowa, które w moich uszach zabrzmiały jak najlepszy kawałek Cesarii Evory
- Kifak ? Jak się masz ?
- Nija, dobrze, odpowiedziałem po arabsku, chociaż pytający i ja zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że to wierutne kłamstwo.
W końcu zdarto mi z głowy brudna szmatę i w słońcu ujrzałem uradowaną twarz Salima.
-Witaj wśród żywych, przyjacielu - powiedział po angielsku.
- Dziękuję, Salim, dziękuję Ci....
A wszystko zaczęło się sześć miesięcy wcześniej w Warszawie...
cdn

[Dominika Iks]

O, widzę, że w końcu zostałeś autorem nie tylko jednego haiku i kilku uszczypliwych komentarzy. Przeczytałam. Nawet z zainteresowaniem- w końcu jesteś moim recenzentem. Ale i treść obiecująca.
Pierwszą część zakończyłeś brawurowo, wprowadzając czytelnika w stan zainteresowania.
A teraz...mam się czepiać?
Nie chcę.
Ale ... Chyba powinieneś nieco popracować nad dialogami i ich formą zapisu. Chodzi mi o to, że w dialogu używasz przecinka zamiast łącznika, umieszczając myśl narratora. Oto moje propozycje zapisu:
- Nie miałem nad czym myśleć- odpowiedziałem słabo.
- Widzę, że jeszcze nie zrozumiałeś- powiedział Kark, podnosząc się z krzesła.
- Odpierdol się- szepnąłem po polsku.
itd. Poźniej stosowałeś łącznik...Moze to nowa forma zapisu, ale należy być konsekwentnym (patrz: Twoje "mnustwo").
I jeszcze jedno:
-Dziękuję, Salim, dziękuję Ci.... - Zaimka "ci" nie pisz wielką literą w dialogu. Formy grzecznościowe obowiązują w listach. Tutaj przytaczasz słowa bohatera, a nie mówimy wielkimi literami :))
Deserek:
"Ocucił mnie strumień zimnej wody wylewanej mi na twarz z brudnego wiadra." - czyżby twarz bohatera była brudnym wiadrem lub z brudnego wiadra?- jak widzisz... to efekt tego, że za szybko umieszczamy swoje teksty na portalu. Trzeba dać im poleżeć, a samemu nabrać dystansu. Na ogół nie zauważamy własnych błędów. To już radziła mi Ania Ostrowska. I miała rację.
Nie traktuj mych uwag jako złośliwości. Ot, kilka myśli. Myśli jeszcze roztrzepanych, luźnych, bez spinacza. Pora wczesna, a czarna bagienna jeszcze nie działa pionizująco na mnie.
Pozdrawiam.
A.
PS
Czekam na ciąg dalszy.

[Ilionowski]

utrzymane w manierze tekstu piotrka kobusa o "uebermenschu" z FANTASTYKI, co jest b.dużą zaletą.
ten trop nie musi być rzeczywisty - w każdym razie ja go widzę wyraźnie.

[Samuel L. JAckson]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ostatnio Fantastykę widzialem 25 lat temu...a klimat...maniera...raczej moja wlasna...z życia wzięte...
Pierwszy rozdział za tydzień,chyba że uda mi sie sciagnac plik z książką na mikrusa ;)

[Samuel L. JAckson]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

CDN... rzeczową krytykę przyjmuję ;) O reszcie pogadamy wkr?tce ...
3maj się szota i poręczy :)

[Dominika Iks]

A mamy jeszcze resztę? Wkrótce? Ok.
Ale mówiłam, nie chcę walczyć.

[Samuel L. JAckson]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mamy, ale ten portal dopuszcza jeden tekst na tydzien :))) Wiec juz za 132 godziny bedę mógł wpuscić pierwszy rozdział... potem drugi... i tak do końca :)

[MARCEPAN 30]

Musisz popracować nad dialogami, szczególnie nad ich formą. Po wypowiedzi bohaterów "myślnik". Sam tekst natomiast jest dobry, spójny i błędów nie zuważyłem. Mam nadzieję, że historię przemyślałeś od początku do końca i nie pogubisz się w przyszłości. Historia jak na razie jest ciekawa.

[Dominika Iks]

No, widzę, że Marcepan podziela moje zdanie ;)

[kazelot]

jak dla mnie za dużo słów -wiem że to kwestia gustu ale skoro już przecyztałem, to i skomentuje...
oierwszy akapit to ściana tekstu przez którą już w połowie znudziło mi się przedzieranie:
Nic nie widziałem. Oczy miałem otwarte, ale nic nie widziałem.
Czy to śmierć ? Chyba nie - pomyślałem. Po śmierci się nie myśli... ale czy na pewno ? Przecież nikt tego nie sprawdził. W głowie kotłowały mi się setki myśli, --- 3x powtórzone myśli...
które poraziło moje oczy nieprawdopodobnym bólem - to już przesada - jakby nastolatka swój 1szy raz koleżankom opowiadała :)

jeśli to wstęp to powinien być dynamiczny i działaś jak goła baba na bilbordzie - przykuć uwagę i zachęcić do przeczytania reszty, tymczasem Ty wsadziłeś najgorszy frgm na poczatek - taką niestrawnąścianę liter, zupełnie o niczym, potem już lepiej, ale sam nie wiem kogo bardziej nie lubie amerykanó czy brudasów, więc książki nie przeczytam :)