albo chociaż nie deptaj trawnika

[lubię latawce]

kiedyś, gdy światu do pięt dorosnę
powiem, że mi tutaj niewygodnie
i skoczę na główkę w koktajl kłamstw
- byle romans to puste kalorie

tą łyżeczką mieszam w oknie
gamy letnie i zimne
na drugim kolanie drewniany domek
z czerwononosym kominem
a moje ręce krwawią piosenką
(nuty tak chude aż skrzypce pękły)

uciekam od siebie, a trampki przyciasne
depczą dmuchawce na mlecznej dróżce
po której suną senne dorożki
pod którą się piekło przeciąga wierszami

między nami jest wiele okien -
nie wiem czy jeszcze zdążysz się wdrapać
by uczyć się razem ze mną
na smyczkach
na strunach

latać?

[a._mrozinski]

Hmmm dodam do ulubionych. Nie podoba mi się pierwsza strofa (pierwsza pisana bez kursywy). Nie przepadam za tego typu wersyfikacją, wszystko pomieszane i ciężko zrozumieć dlaczego i jaki to ma sens. Ale reszta bardzo mi się podoba.

Arek

[lubię latawce]

Dziękuję za komentarz ;o) już myślałam, że dostanę nic ;P
spróbowałam troszkę rozprasować tę drugą strofkę:

tą łyżeczką mieszam w oknie
gamy letnie i zimne
na drugim kolanie drewniany domek
z czerwononosym kominem
a moje ręce krwawią piosenką
nuty tak chude aż skrzypce pękły

czy tak lepiej? chciałabym ją zostawić, ponieważ ma ona tu swoje znaczenie. dla peelki - b. duże ;o)

pzdr. andżelka

[Rachel_Grass]

angie, nie mam dziś siły. mogę najwyżej powiedzieć, że mi się podoba. na więcej mnie nie stać, przepraszam.

[teresa943]

Podoba się.
A to najbardziej.

między nami jest wiele okien -
nie wiem czy jeszcze zdążysz się wdrapać
by uczyć się razem ze mną
na smyczkach
na strunach

latać?

:)
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[lubię latawce]

Rachel - ale to dla mnie bardzo, bardzo dużo ;-) pozdrawiam wakacyjnie (to je z domku na drzewku :P )

Teresko - na szczęście między nami nie ma tych okien :> :> :> dziękuję za wizytę i fruwam


endżi ;o)

[Nata_Kruk]

Bardzo dobra treść kursywy
"Latawcu"... mam uwagi do I -szej strofki. Czy... "tą" jest naprawdę konieczne..?
Następnie..."gamy letnie i zimne".. skoro letnie, to może zimowe..?.. albo ciepłe i zimne.
Ten domek drewniany widziałabym na ... kolanach... a nie na.."drugim kolanie".
Ostatni wers II -giej zwrotki czytałam po swojemu... pod którą piekło przeciąga się wierszami.
Dodam, że ogólnie pozytywne wrażenie, zakończenie w porządku... :)
Wg mnie, malutkie poprawki, jw. ale wcale nie muszę mieć racji, bo wiersz jest Twój... :)
Pozdrawiam.

[lubię latawce]

Natko, kursywa pochodzi z takiego jednego wcześniejszego wiersza, nad którym obiecałam pomyśleć :P to go pociachałam i co nieco wstawiłam tutaj :D
z gamami - zgadłaś. powinno być "letnie i zimowe" ale zimne - jakoś lepiej mi brzmi :)
kolana przemilczę :> :P ... :P

dziękuję za wizytę i sugestie, fajnie, że zechciałaś się zająć moimi wypocinami :)
i zdrówko! :*

[a._mrozinski]

To co zaproponowałaś w komentarzu bardziej by mi odpowiadało. Ale spoko :)

[lubię latawce]

mówisz i masz :P
faktycznie, tak może być lepiej :) merci.

[Luthien_Alcarin]

poczatek bez rewelacji, ale za to pointa swietna:)

Pozdrawiam
Agata

[lubię latawce]

a to niespodzianka :) bo ja z reguły wszystko psuję ;P
merci :> zdr, pzdr.

angie

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Latać, latać! - bo ja bardzo lubię czytać Latawce :)
A poczytałem sobie trochę i jestem pod wrażeniem, ba -
nawet lekko podcięty lirycznie :))


Dzion się rozparł w nocnym tronie,
nogi w trawy wnurzył, w drzewa
gdy wtem... jak ktoś nie zapłonie!
pod balkonem tęsknie śpiewa:

Dom lipowy, pod niebami
rozwiśnione, białe drogi;
bieży Rycerz do swej Damy
klęka i całuje nogi:

Daj mi bukiet swoich marzeń
tych, skrą słońca rozpłonionych -
tarczę z nich uczynić każę
zanim ruszę w obce strony.

I podaruj, Serce Moje,
blask księżyca na pościeli,
a wyrzeźbię z niego zbroję
by wrogowie mnie nie ścięli.

Panna pieśnią rozczulona
rzuca drabinkę sznurową,
w tronie Dzion aż kiwa głową
(z wiatru zsuwa się korona)

a maciejki, a lewkonie
podglądają! podsłuchują!
mech odurza, bez aż płonie
kiedy tamci się całują.

Lecz, że bajka to straszliwa
(a mnie nie chce się już pisać :))
- balkon nagle się urywa,
aż w sąsiednich bajkach słychać!

Aż Dzion drapie się po brodzie,
wzdycha, koniec skrył chmurami
"Tak to bywa, tak to bywa..."
- mrucząc wiatr rozbujał łodzie.

[lubię latawce]

ha ha ha! nie ten balkon, Romeo :>
znaczy ten tego, bo tam Fiona mieszka, nie żadna królewna ;P

Twój wierszyk cudny. nie wiem, Ty masz jakąś zaczarowaną studnię?
a lirycznie to możesz spać spokojnie ;-)
albo nie śpij. pisz jak najwięcej =)
żebyśmy mieli co czytać, na forum.

zdrówko!
angie

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co to, pomarzyć już sobie nie można? :) Mój balkon urwał się dawno temu,
słońce i księżyc zapadły głębiej niż Atlantyda i już tylko takie wiersze jak Twoje
przypominają Ją czasem:


Gdzieś tam w śnie morze
faluje łoże
wieczór śpiewają Atlantydy miasta,
gdzieś tam w tej porze Złoty Piechur w mękach
w oparach wspomnień przed Miłością klęka
i prując żyły krwistą bryzą chlasta

A oni szaleni!
oni spragnieni
sól zamieniają w cukrowe ogrody
i roztkliwiając się przy słodkich wargach
wicher włosami jej mokrymi targa
fale unosi wyśpiewując cody:

„On ją całuje!
i brodą kłuje
a ona śmieje się szepcząc: łaskoczesz :)
- na rei stado delfinów podgląda
kałamarnica udaje wielbłąda
połową macek o żagle łopocze...”

Już noc gwiazdami
świat do snu mami
na spacer wstały morskie potwory,
a oni jaśni, wsłuchani w siebie
wciąż liczą gwiazdy, co je na niebie
Bóg w swej dobroci pozapalał skory

Daleko w morze
pobiegły zorze
nowiny zanieść do zmarłego Miasta,
gdzieś Srebrny Piechur wśród wielkich mąk
w ruinach wspomnień przed Miłością kląkł
i prując żyły bryzą srebrną chlasta

[lubię latawce]

ale zawsze można zaśpiewać z ogródka, nawet, jeśli urwał się balkon :>

głowa do góry, Boskie, nastrój skrzypce albo gitarę i...
i jakże Ci na imię? ;o)

zdrówko
latawce.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Roman, po Romeo i Juliusz na drugie, po Julii :)))
Skrzypce powiadasz... a mogą być cygańskie?


Roma? nie

Tu wczoraj Julia stała na balkonie
blada od przeczuć bardziej niż z miłości,
że jej Romana praca pochłonie
nawet po śmierci już jej nie dośni.

Tu wczoraj Roman stojąc pod balkonem
patrzył na księżyc na nieba tacy
i czytał Julii (nie cierpiał sonetów!)
wybrane strony z "Kodeksu Pracy"

- tu nocą Roman tak zaromanił
całe miasteczko i dużo dalej,
że gwiazdy były Cyganami,
orbity planet - koralami.
I przejechały ich tabory
przez balkon, Julię, przez jej bladość
powiodły w siebie, w to co boli
gdzieś tam na lewo, gdzieś tam na prawo.

[lubię latawce]

jeśli skrzypce, to koniecznie cygańskie.
sama kiedyś o takich marzyłam =) ale sąsiedzi wybili mi z głowy
znowu wiersz... zazdroszczę Ci, że tak możesz zawsze i wszędzie i na każdy temat
chociaż z tym imieniem... nie do końca wierzę, ale niech będzie ;))
zdrówko Romku ;P

angelika

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli już to Marek :) I jeszcze raz dziękuję za wiersze, poczytałem sobie
dzisiaj i trochę (?!) mnie za(mro/uro)czyło, za co najmocniej przepraszam.
Naprawdę fajnie piszesz.

[lubię latawce]

naprawdę to ja najmocniej dziękuję, że chciało Ci się pochylić nad moimi potworkami.
miło mi, Marku ;-) a szczególnie pięknie dziękuję za komentarzowiersze :>
oj, będę je jeszcze nie raz czytać :)))

an.