wachlarze

[anna_rebajn]

Najbardziej rozczula nieśmiałość
z uśmiechem co wstydzi się siebie
i starość co włosy zgubiła
i grzebień

i fiołek bezwstydnie wesoły
na grobie co jeszcze nie wysechł
i smutek co ziemię rozczulił
swym krzykiem

i wiara jak mysz niepozorna
co kuli się w kącie kościoła
i chrystus co krzywi się z bólu
nim skona

i cisza rozczula mnie jeszcze
wtulona z policzkiem w koc dłoni
i deszcz który tańczy na szybie
w symfonii

i nagość jak niebo łagodna
co rano jak kot się przeciąga
do szczytów i szlaków i dolin
podobna

i miłość niepewna jak przyszłość
gdy prosząc z nadzieją o rękę
chce dłonie wyciągać jak żebrak
po więcej

[Judyt]

bardzo fajnie z czułością i wonią pisane,
chociaż proponowałabym zmieniejszyć
ilość " i", ciepłoniaście

[lubię latawce]

cudny wiersz, a rymy nawet dodają mu uroku.
i ten tytuł, bardzo elegancki, o(d)krywa całą treść utworu.

pzdr.
angie

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie się te części najbardziej podobają.

Ogólnie wiersz niezbyt modny i współczesny, ale ma swój jakiś tam urok, co mnie ruszył ;0

Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Aniu... pisz swoje wiersze, choćby przypadły do gustu tylko niewielkiej garstce osób z tego forum.
Są one, przynajmniej dla mnie... miłe w odbiorze, chętnie czytam je wielokrotnie, bo lubię sposób Twojego przekazu. Nie każdy kieruje się tzw. modą w poezji, a źle by było, gdybyś na siłę usiłowała pisać poezję współczesną, skoro czujesz się o wiele pewniej we własnym stylu.
Strofki, które wyszczególnił Rafał, mnie też podobają się najbardziej.
Wachlarzom - plus. Pozdrawiam... :)

[carolajn]

wiersz piękny

a " i"
może służyć równie dobrze, za anafory, które dodają uroku i pokazują, że to jeszcze nie koniec
urokliwy i poruszający.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Judyto. "I" było celowe, bo miało podkreślać ciąg jednej myśli. Taki zamyślony obrazek.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twój nic wydaje się dużo mówić o tobie, może dlatego spodobał Ci się liryczny nastrój wiersza :-))

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie się te części najbardziej podobają.

Ogólnie wiersz niezbyt modny i współczesny, ale ma swój jakiś tam urok, co mnie ruszył ;0

Pozdrawiam.

Ten niezbyt modny i współczesny styl zaczyna być moim znakiem rozpoznawczym, więc póki co będę mu wierna, ale cieszę się, że znalazłeś w nim coś dla siebie. Pozdrawiam ciepło.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie. Wiersz napisałam jednym tchem. To jedna myśl. Ale forma jest taka, że rozczulenie można sobie dozować np. po jednej zwrotce ;-)).

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zawsze mam problem z dłuższymi wierszami, bo mam wrażenie, że niektóre zwrotki są lepsze od innych, ale nie potrafię zrezygnować z żadnej. Może dojrzeję i do tego. Na razie jestem "poetą" raczkującym w swoim rzemiośle, dlatego tym bardziej dziękuję za ciepłe słowa. Miło mi, bo taka forma wierszy sama się mnie trzyma.

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda. To "i" jest furtką dla czytających. Gdzieś w zanadrzu każdy ma jeszcze swoje "i".

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie. Wiersz napisałam jednym tchem. To jedna myśl. Ale forma jest taka, że rozczulenie można sobie dozować np. po jednej zwrotce ;-)).

to ja bym przemyślała powtórki (wyraz "rozczula")i to, ze jeśli coś jest najbajdziejem - przedr -naj, to czy warto kolejne ustawiać jako najbardzieje
Stąd właśnie tytuł... Patrzysz na pierwsze zdjęcie w albumie i najmocniej cię porusza. Tak się wydaje. A potem widzisz kolejne i kolejne i kolejne... i każde porusza cię na nowo. Myślałam o tym. Stąd "i" i "jeszcze".

[Alicja_Wysocka]

Aniu, pisz tak, a będę Cię czytała.
Serdeczności :)

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

myslę tak samo
i lubie twoją rymowaną poezję!
cmok

[Ania_Kos]

a mi skojarzyło się z poezją Twardowskiego, nie do końca, ale jednak, chyba głównie ze względu na delikatność, wyliczenia, łagodność i takie ciepło, jasność. nad niektórymi 'rozczulaczami' aż chce się zatrzymać dłużej, wyobrazić sobie, pomyśleć... można czytać ten wiersz dobre parę minut, pozytywnie.
jedyne co dla mnie na 'nie' - drażni mnie ilość 'i', myślę, że bez tego i tak widoczna była by ciągłość. Ale skoro taki zamysł Autorki - szanuję.

"deszcz który tańczy na szybie
w symfonii" .. mmm ...a dziś o wpół do piątej rano tak właśnie tańczy u mnie w oknie, naprawdę ;) i dużo jeszcze do zachwycania w tym utworku, ojj tak...

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Judyto. "I" było celowe, bo miało podkreślać ciąg jednej myśli. Taki zamyślony obrazek.
fajowy:)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przecież tytuł o tym mówi: w ach lary
gdzie lary (i penaty) to ognisko domowe ;)

[Boskie Kalosze]

Mnie też skojarzyło się z Twardowskim, w każdym razie podobna czułość i delikatna prostota metafor. Może tylko Twardowski unikał zbyt sztucznej, regularnej budowy?
Czyli, powiedzmy tak:


najbardziej rozczula nieśmiałość
z uśmiechem wstydzi się siebie
bo włosy na starość włosy zgubiła
i grzebień

nagość jak niebo łagodna
co rano jak kot się przeciąga
do szlaków i dolin podobna
miłość niepewna jak przyszłość
gdy prosząc z nadzieją o rękę
dłonie wciąga po więcej

fiołek bezwstydnie wesoły
co jeszcze na grobie nie wysechł
ziemię rozczula krzykiem
wiara jak mysz niepozorna
skulona w kącie kościoła
aż chrystus krzywi się z bólu
nim skona


ta cisza rozczula mnie po nich
wtulona z policzkiem w koc dłoni
i deszcz który wtedy na szybie
w symfonii

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeszcze do tego nie doszłam... :-)
Zauważyłam, że moje wiersze zmianiają się same. Mam wrażenie, że bez mojego udziału, więc tak naprawdę nie wiem dokąd dojdę i jak będą kiedyś wyglądały. Niemniej z uwagą czytam Twoje kometarze. Pozdrawiam. Anna