Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w starym albumie między kartkami
w zawiasach czasu zamkniętych wiekiem
ciszej niż cicho słychać jak płyną
nad pięknym modrym nuty dalekie

w kruchych witrażach galerie wspomnień
poprzyklejanych chwil ornamenty
zmarszczką upływu nietknięte jedną
zaklęte w ramach przybladłych sepii

dotykam rzęsą sensów istnienia
których naprawdę nie wiedzieć czemu
akurat tutaj nikt nie pozmieniał
żyją jak żyły w półcieniach rastrów

więc drżącą dłonią ściany przenikam
czas cerowany na pergaminach
zostały ślady pozostał nastrój
tych którym kiedyś walc się zatrzymał

  • Odpowiedzi 43
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Ładnie, tak jak lubię. Uroczy obrazek ze starej fotografii :)
Trochę zmieniłam trzecią zwrotkę, może się przyda.

dotykam w ciszy sensu istnienia
w twarzach tak białych jak z alabastru
akurat tu ich nikt nie pozmieniał
żyją jak żyły w półcieniach rastrów

Opublikowano

rozmyty nokturn dotyka struny
uśpionej pędzlem bez pożegnania
by postrzępiony kolaż wydarzeń
żył równolegle i nie odmawiał
siły sekundom na podróż w czasie
albo by zasnął szukając marzeń


ech, Alicjo, jesteś dla mnie niekwestionowanym autorytetem w obszarze poezji rymowanej
Piękna liryka:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



E tam, skąd takie smutne myśli? Raz ruszonego walca nie sposób zatrzymać :)


Od nieba ku ziemi zimowa muzyka
i drzewa ostrzeją w zawiejach co rusz,
śnieg skrzy i sztyletem dnia w głąb pól przenika
za nocą ukryty opada jak nóż

i jabłoń truchleje za okno skazana,
a strach ramionami objąwszy ją drży -
lustrzane odbicia nas dwoje kochana,
bez siebie - tak samo los wiódłby nas zły.

Więc tańczmy, muzykę przez okna wysączmy,
swym śmiechem olśnijmy biel śniegu, pól dal.
Spójrz: jabłoń ze strachem niedobór połączył -
nie miłość, spełnienie. Nie szczęście, nie bal.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zmieniłbym układ strof, by dać więcej oddechu.   klawiatura z dłońmi w parze  już bez kleksów i nie maże  też bez kartek i bez piór  w dał odeszły kałamarze  a atrament w transformacji  w tusz zamienił swe oblicze   kalkulator liczy liczby bez liczydła szybciej tak dawne to już czasy pewne rzeczy poszły w las nic nie dziwi taki czas we wspomnieniach został w nas
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zbyt dosłownie. Lepiej coś w stylu: gałęzie pokrętne - albo jakoś tak. Problemy to słowo zbyt rzeczywiste. Reszta ok i podoba się.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        napisać wiersz o niczym można w każdej chwili napisać dobry wiersz potrzeba weny     prostota nie toleruje wzniosłych gestów byle czym nie zadowoli wysoko poprzeczkę wiesza     mój drogi czytelniku poezja to nie żart trzeba umieć oszlifować nie wróżyć sensu z kart     podczas czytania smakuje jak wiejski chleb oczarowuje sobą jest jawą a nie snem     poezja to niezwykłość być może się wydarzy     Upychasz dużo waty między słowami i ciężko się to czyta. Mniej znaczy lepiej. Kłaniam się nisko.   napisać wiersz o niczym można w każdej chwili napisać dobry wiersz potrzeba weny   prostota nie toleruje wzniosłych gestów byle czym nie zadowoli wysoko poprzeczkę wiesza   mój drogi czytelniku poezja to nie żart trzeba umieć oszlifować nie wróżyć sensu z kart   podczas czytania smakuje jak wiejski chleb oczarowuje sobą jest jawą a nie snem   poezja to niezwykłość być może się wydarzy    
    • @andrew   Codzienność sprawia, że widzimy więcej. Z Bogiem bracie Andrew :)
    • cisza to uśpiony dźwięk wrzasków i krzyków  filharmoniczny koncert bez partytury śpij spokojnie ranek wstanie czasem spać nie możesz   cisza dźwięczy dzwoni mnogością   zespolonych wykrzykników co raz wypowiedziane    nikt tego skarbu nie zmieni podążaj za echem śladami znanymi połączysz się z wiecznością z innymi duszami 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...