Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Aniele

Justyna Kosikowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Justyna Kosikowska

Justyna Kosikowska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Aniele, gdzie jesteś gdy tak bardzo ciężko?
Gdzie dloń pomocna, pogoda ducha?
Gdzie dobra rada, uśmiech serdeczny?
Gdzie pocieszenie szeptem do ucha?

Aniele boski, lotny i drogi
gdzie Twoich skrzydeł lekkie schronienie?
Gdzie wiara, słowa, uścisk kojący?
Gdzie oczu bystrych krystaliczne lśnienie?

Gdzie się podziewasz Aniele marzeń,
kiedy me myśli bładzą samotnie,
kiedy się mylę własną koncepcją,
kiedy rozpływam się we mgle lotnie?

Chciałabym widzieć Cię mój Aniele.
Tęskno wyglądam Twego przybycia.
I z każdą chwilą żałuję głebiej,
że nie kochałam Ciebie za życia.

Tali Maciej

Tali Maciej

Opublikowano
Opublikowano

szkoda, że wiersz niczego nowego nie wnosi, ilość powtórzeń zaczyna być nudna po pierwszej strofie

nadmiar interpunkcji w utrorze
który broń boże być sobie może

sprawia wrażenie iż podczas czytania
tworzy się z wiersza znak zapytania

i co z tego że litery poskładane w wiersze
które jednak jeszcze nic nowego nie wnoszą
no chyba ze to debiutanckie pierwsze
jeszcze sedna nie widzą i same się panoszą


pozdrawiam

Oscar Dziki

Oscar Dziki

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


To refleksje są z? Z dupy na przykład?

Z dupy na przykład to lepiej nie, bo przykład będzie obsrany.
Nie no! to jest nie do pomyślenia, że Ty w tym przybytku intelektualnych rozwiązłości sięgasz po tak nieparlamentarne słownictwo! Wstydź się.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Anioł w czarnym płaszczu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Sylwester_Lasota
      Pustostan

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • Kamil Olszówka
      Księżyc i krople rosy

      Przez Kamil Olszówka · Opublikowano

      W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Achilles_Rasti
      Anioł w czarnym płaszczu

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • Kamil Olszówka
      Trzy wiersze przeciwko aborcji napisane w jeden wieczór

      Przez Kamil Olszówka · Opublikowano

      @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...