Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Pan Cienia

Mateusz-_Ulvhedin
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mateusz-_Ulvhedin

Mateusz-_Ulvhedin

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Pan mroku i cienia
płaszcz nocy rozpościera,
za sobą go wiedzie
depcząc dogasający dzień.

Czarne skrzydła rozwija,
wzbijając się ponad ziemię.
Jego płaszcz tak ciepły
okrywa mnie po ciężkim dniu.

Nie zamykajcie przed nim drzwi,
pozwólcie by się w was wbił.
Dajcie skrawek swej duszy
by zbytni blask was nie zdusił.

W świecie fałszu i obłudy
stańmy obok Pana, który
do zwycięstwa was poprowadzi
i przed Tym z góry nie zdradzi.

Bo by się dziś odnaleźć
musisz się zgubić.
On cię nie zgubi, lecz
odnaleźć pomoże, poda dłoń…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      mgnienia

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @iwonaromaMgnienie krótkie, a cierpienie długaśne.  Jak w piosence "W życiu piękne są tylko chwile"      
    • Berenika97
      Wesele

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Pan Młody   Spoglądam na nią długo, ona to czuje - widzę. Panna Młoda Osiada na mnie jego spojrzenie - gęste, odlane z twardej pewności. Zamieram u jego boku, jakby strach wrósł mi w kostki i pożarł ścieżki odwrotu. Pan Młody Tłum chciwie spija chwile, w kryształach wibruje gwar. Przytulam ją mocno do siebie, by wrosła w mój cień.   Panna Młoda   Kolejny toast. Rozdaję uśmiechy, dusząc się z wolna w klatce splecionej z oklasków i spojrzeń. Pan Młody   Zamykam jej dłoń w swojej, kciukiem oswajam chłód skóry. Jak posłusznie dziś błyszczy na jej palcu złoto. Panna Młoda   Moja dłoń opada jak zwiędły liść. Zimny kruszec ciągnie w głąb ziemi. Jeśli zastygnę, niczym rzeźba wycięta z lodu, może nawet nie pojmie, że we mnie nikogo nie ma.  
    • Berenika97
      wirus

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Uderzyło mnie to "na łeb na szyję" - to pewien rodzaj lotu. Środek bywa bezpieczniejszy, ale chyba mniej pamiętany.   "Za mało na wiersz, za dużo na myśl" - a dla mnie akurat w sam raz. To zdanie samo w sobie jest poetyckie. I to zapisane w nocy, między snem a jawą - teksty stamtąd mają inną wagę. Fajnie, że wstałaś. Takie rzeczy czekają tylko chwilę.   Serdecznie pozdrawiam. :)   
    • Alicja_Wysocka
      wierszyk prosty

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @hollow manJedno nie wyklucza drugiego
    • Alicja_Wysocka
      wirus

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97Dziękuję Bereniko, najlepiej wybrać środek, ale wiesz, można się tak rozhuśtać, że huśtawka się przekręci dookoła i wtedy "na łeb na szyję" Mnie się ułożyło w nocy, musiałam wstać i zapisać i znalazło się się tutaj.  za mało na wiersz, za dużo na myśl - wiem.  Jest czas na radość i jest czas na smutek (...)  Wszystko ma swój czas, pod słońcem.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...