Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie patrz przez chmurę
spod grzywki
nie lubię

wzroku co ucieka tchórzliwy
z poczuciem humoru
nabierz

orzeźwiającej bryzy
za horyzontem słońce
zaprasza na spacer
chodźmy

z pozycji trzech nóg
także jaśnieje
niebo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No widzisz, bez Ciebie bym nie zauważyła; rzeczywiście nieco "zgrzyta";
Czy tak będzie lepiej?

wzroku co ucieka tchórzliwy
z poczuciem humoru
nabierz


Dziękuję za uwagi.
Serdeczności
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zbyszku, świat mimo wad, jest piekny, tylko trzeba zdjąć ciemne okulary;
wierzę, że dobra jest więcej niż zła, a wschody i zachody są cudowne...
Dziękuję za odwiedziny i komentarz.
Miłego wieczoru.

Serdeczności
-teresa
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Och, Stasiu, tylko czasem coś mi tam wyjdzie...gadulswo moją cechą, hehe;
Ty to chociaż jak gadasz, to aż coś tam pod sercem rusza...lubię Twoje gadanie;
przyznam, że miło uslyszeć takie słowa od Ciebie;
dziękujęęę :)))

serdeczności
-teresa
Opublikowano

nie patrz przez chmurę
spod grzywki
nie lubię wzroku co ucieka
tchórzliwy

z poczuciem humoru
nabierz orzeźwiającej bryzy

za horyzontem słońce
zaprasza na spacer
chodźmy

z pozycji trzech nóg
także jaśnieje
niebo

/


w takim odniesieniu widzę ten sielankowy obraz dający wiele oddechu na dzień
pozytywny trochę infantylny ale w dobrym tego tematu tonie.

pogoń za uśmiechem dogonię cię mój niebie jesteś moim rozłaskotanym podniebieniem / to taka moja puenta tego wiersza /

pozdrawiam/

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No cóż? I tak można widzieć, tylko tu nie chodzi o zabawną sytuację, a wręcz przeciwnie...
to nie sielanka, ale skoro tak odebrałeś, to znaczy, że dobrze ukryty sens;
bardzo dziękuję za obecność i komentarz
:))
serdecznie pozdrawiam
-teresa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Twoje ciało pamiętam szybciej niż powinienem jakbym wracał drogą którą kiedyś już znałem gdzie oddech staje się cięższy gdzie skóra odpowiada wcześniej niż słowa uśmiechasz się przez sen   przestaję wierzyć że spotkaliśmy się pierwszy raz   najbardziej boję się jednak że to wszystko wymyślam   dotykam Twojej duszy ostrożniej niż ciała   jakby była czymś kruchym co już kiedyś trzymałem w dłoniach i zgubiłem   są w Tobie obrazy których nie rozumiem nagły smutek znajomy błysk w oczach cisza która nie jest obca   czasem patrzysz na mnie jakbyś pamiętała więcej ode mnie   jakby ciało wiedziało zanim zdążyliśmy się poznać kto już raz Cię...
    • Ludzie i budynki, konstrukcje techniczne; Leśnej dziczy zapędy; odruchy mechaniczne     płacze i krzyki;     nawyki behawioralne  Wojny, tchórze, złoczyńcy - Chemiczne leki oralne.   Głazy i oazy, pośrodku pustyni Zdobione witraże; halucynogenne fazy. Fachowcy, stolarze, wybryki     młodzieńcze; beztroskie zabawy   Dźwięki muzyki; Odgłosy sławy. Bomby, napady, wroga zawiści     pokoje kontrakty, rozmowy   Czyny chwalebne i akty nienawiści.   Obce kultury, lokalne stroje Podróże i wyloty; pieniężne machloje Puste ulice, przedmieścia warszawskie   Wiersze i Poezje; dzieła wybitne     trwałość, chaos, niepokój – Pochwały zaszczytne   Śmierci, zabójstwa, szpitalne zgony Szydercy, biurokraci i —     kościelne dzwony.   Wszystko było mi obce – bo Nic nie znaczyło. Wnoszę więc swe zapytanie,     Boś ile warci są „My”?         W oparciu o wiersz Rafała Wojaczka „W śmiertelnej potrzebie" Wraz z pokorną dedykacją do autora.
    • śliskie zmurszałe skały, w srebrnej trwając skali, powinnością zmęczone, brudne tkwią w oddali   woda między nimi śliska, zimna, nie mokra, płynie chytrze, wciąż wspomina każda przebyta,   te stopnie nierówno choć chwalą carpe diem ostatni po ostatnim, brzmi nullus dies est
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo dobrze to ujęłaś... bardzo

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Również dziękuję ;)   I pozdrawiam       Można tak powiedzieć :) Dzięki za wizytę.   Pozdrawiam :)       Też się nad tym zastanawiałem, ale miał wnieść dodatkową wartość. I teraz nie wiem czy działa... ale na razie go zostawiam :) Dzięki za uwagę.  Pozdrawiam :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Poet Ka świat do góry biegunami...;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...