Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



własne pomysły najlepiej samemu wcielać w życie a nie robić z nich kukułczych jaj - proszę zatem napisać wiersz pt.; "Ikar osraczony" - nie wątpię że będzie humorystycznie;
w oczekiwaniu - J.S

Widzę, że Pana dotknął mój komentarz, przepraszam
Prowokacja „osaczony – osraczony” była wymierzona w tekst (szybkie „obrazoburcze?” skojarzenie, konfrontacja patosu z wulgaryzmem, propozycja mentalnego zdystansowania się wobec wzniosłych treści itp.), a niestety ugodziła artystyczne ego autora,
ale tak się niekiedy dzieje

pozdry
A

AUTOR niestety nie ma wpływu na to, co czytelnikowi się wydaje, że widzi;
zaręczam, że moje "ego" nie zostało muśnięte - opublikowany tekst żyje swoim własnym życiem i czytający może po nim hasać wedle uznania;
tak jak każdy komentarz mówi tyle samo o temacie komentowanym co o komentatorze;
tak się dzieje zawsze;
pozdrawiam; J.S
Opublikowano

a ja się wiersza spróbuję nauczyć, by wyrecytować w jakimś miejscu i czasie nieoczekiwanie.
ma w sobie "to coś"
pozdrawiam
Bo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



adam sosna "wzruszenie" - wydaje mi się mniej logiczne od "rusza"
w kontekście następnych słów

Z TEGO widać, jak pomysł dzie wuszki podzielił czytelników - co drugi się różni, zatem pozostanę przy własnej koncepcji, jako było i jest nadal;
autor J.S
  • 2 lata później...
Opublikowano

Pytania pojawiają się jako pierwsze w procesie zapisu czystej karty. Tak bardzo się spieszymy w wyborze drogi; byle szybciej, na skrót, byle osiągnąć cel! A ona – droga nasza, nie zawsze jest prosta i nie lubi być wiedziona – sama wiedzie i zwodzi…

Bez skrzydeł nie można wzlecieć. Na szczęście mieszczą się w dziale RZECZY PIĘKNYCH, te zaś posiadają zdolność odnawiania! Tym samym mogą odrastać tytułem udziału w spadku, który jako potomkom dostał się nam po spontanicznym Skrzydlatym Marzycielu :)

Piękny wiersz!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie chcą cię widzieć pod osłoną nocy, o nie. Na srebrnym talerzu jeść złotych rozgwiazd. Ocean wyrzucił je na rozbitej klepsydry piasek. Mackami sięgają nieba, umierając na dnie odbitych pomruków fal. Płynie nurt niezatapialny, mąci światło latarni, podbija statkom kadłuby. Kołysze we mgle ze srebrnych nici hamaki, śpią w nich tajemnice. Zaklęte w gwiezdnym pyle, rozświetlą kompasu kierunki. W oku lunety nie widać kresu horyzontu. W marynarskim kole toczy się tęsknota za szyfrem. Zacumować już nie ma gdzie.   Słychać wrzask mew, ich białe skrzydła tną wstający świt. Wyrasta nadzieja z nagich koron drzew, drapią jego twarz. Milczy. Pogłębione bruzdy okrywa kobaltowej toni cierń. Zapada w bieli, głęboko się skryje, za puchem szarym, zaczeka. Zanim kurtyna uderzy w grunt, wypali w niej siatkę do połowu ryb. Skąpie w niej swoje czyste dłonie. Z bryzy wyrzeźbi bałwany. Opadnie z impetem naturalnej siły, odbije w tafli spojrzenie i rozproszy się w złudzeń mgnieniu. Widok rozciągnie się nie skończony, kulę ściśnie mocniej atmosfera.  
    • dziwność  nie zna granic    cóż za pogoda  upały  nic mi się nie chce  jak byłem młody ... niestety  dziś trzeba dźwigać  dwadzieścia jeden lat …   ojciec powiedział    już chciałem  cię synu skreślić    ale ...   DOPÓKI MARZYSZ  WSZYSTKO PRZED TOBĄ    i spojrzał na mamę    ONA  ONA CHYBA JUŻ... przestała    a przecież  taka śliczna i młodziutka    JA NIGDY  NIE PRZESTANĘ MARZYĆ    7.2026 andrew  Sobota, już weekend  dziś młodość często zmęczona życiem  a my …   nie przestawajmy MARZYĆ   
    • @karenka @Marek.zak1 dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • nie wstydźmy się łez one są jak lek który pomaga zrozumieć trudne dni   one nie muszą boleć czasami pomagają zrozumieć to coś   nie ukrywajmy ich niech zdobią naszą zmęczoną twarz   Nie wstydźmy się łez to nie przegrana to prawda która pomaga żyć      
    • Niezwykle mocna satyra... czytelna metafora władzy jako lalkarza – świetnie oddaje poczucie kontroli i manipulacji systemowej...pozdrawiam serdecznie* 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...