biały tekst

[Michał_Kućmierz]

opiłki deszczu przecierają skórę tynku
cegła krwawi tysięcznym miejscem w murze
kropelka zwykłej brunatnej nie zaszkodzi miastu
powietrze jak futro gęste jest i zmierzwione
w tej mgle nawet papieros wolniej spada

teraz ziemia jest inicjałem mlecznej drogi
uliczne latarnie w rządku perspektywy
mają w sobie coś ze starych fotografii
zatartą stateczność nocnego pejzażu
nie do zniesienia dla żyjących

gwiazdy zduszone nadmierną obecnością światła
myją stopy czerwonym olbrzymom w otchłani
zdjętej żałoby bliżej boga wzorca
skąd poczytalne odruchy wędrują w semantykę wiersza
tak dzięki wszystkiemu można mieć nic

zamiast kwiatów kupić dwa znicze
jeden za zapłaconą mszę drugi za pamięć
w ten sposób okrada się własną matkę
zdejmując z niej śmierć wieko ciuchy majtki skórę
własne narodziny zupełnie bez sensu

23 - 26 maja 2008

[JacekSojan]

"w ten sposób okrada się własną matkę
zdejmując z niej śmierć wieko ciuchy majtki skórę" - próbuję się ustosunkować, ale odruch niesmaku jest silniejszy, nie tylko estetycznego;
przegięcie;
J.S

[Michał_Kućmierz]

Moim zamiarem nie było budzenie niesmaku, to raczej próba swoistego przeniknięcia macierzyństwa. Walory estetyczne? Moralne? Lepiej dla Nas jak będziemy mniej wrażliwi.
Pozdrawiam M.

[M._Krzywak]

"zupełnie bez sensu" - niech się pan nad tym skupi przy kolejnych wypocinach.

[Michał_Kućmierz]

A to dobre, pozdrawiam :)