ambrozja

[teresa943]

mówiłeś

lubię jak mrużysz oczy w szparkach
niebiański magnes przedsmak cykad
przenika baśniowy świat
w twoim zapachu

szeptałeś

nektar z rozchylonego kielicha
jak pszczoła miodem raczysz
do ostatka zatracam się
tysiącem aromatów

milczysz

nasyceni bogowie
jak wino uderzasz do głowy
powracasz echem wspólnej głębi
w nieśmiertelność

znikasz

[lubię latawce]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

znikasz, a może nawet przenikasz? mi się to widzi, a i pamiętam z W :P
dobre zmiany naniosłać, Teresko ;o)

na dzień dobry plus od
angie ;o)

[teresa943]

Dzięki Angie.
Twój plusiorek jak słoneczko od samego rana.
Milutkiego dnia życzę i pomyślnych wiatrów ulubionym latawcom.
:)))
Pozdrówko niedzielne
-teresa

[Robert_Siudak]

Podoba mi się ta konsekwencja w uchwyceniu trzech ..momentów? faz? (nie wiem jak to nazwać ;)...
Tylko smutno po tym- "Znikasz"

Plusior jeszcze za te cykady i nasyconych bogów.
Pozdrawiam.

[Rachel_Grass]

jestem zachwycona.
Rachel

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Robercie.
Wiesz, "znikasz" czasami jest nieuniknione, ale ważne, że powraca...
Smutno jest wtedy, gdy już niczego się nie oczekuje, gdy brak nadziei..
Ach, nie masz pojęcia jak cykady cieszą się z Twojego plusiora!
A bogowie? Chyba ambrozja ich naprawdę uczyni nieśmiertelnymi (o ile wierzą)...
Hehe...
:)))

Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Marusia aganiok]

bardzo fajnie pomyślane i uchwycone ważne
momenty:))) Pluskam + z przyjemnością i
pozdrawiam pięknie:)))

[Nessa Isilra]

Przybyłam, przeczyłam, podoba się. :)

Dygam Teresko i cykady bajeczne:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Marusiu.
Twoje pluskanie przemiłe dla ucha.
:))
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Radość, że przybyłaś i przeczytałaś,
a to że się spodobało, to jak cykady...
Nessa Isilra, dziękuję.
:))
Oddyguję z wdzięcznością
-teresa

[Zbyszek_Dwa]

nasyceni bogowie
jak wino uderzasz do głowy
powracasz echem wspólnej głębi
w nieśmiertelność
znikasz

Wzioł mnie ten wiersz
a zwłaszcza ostatnia zwrotka.
Wg. mnie optymistyczny wiersz, bo po "znikaniu"
będą powroty, bez końca aż w nieśmiertelność.
Często taka myśl jest ukojeniem.

Pozdrawiam Tereska:)

[Rachel_Grass]

dodam jeszcze tylko, że jest w tym wierszu coś tak niezaprzeczalnie urzekającego, że aż wezmę go sobie do ulu.
ponowna Rachel

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo cieszę się, że cię "wziął".
Strzał w dziesiątkę. Właśnie tak.
Jeśli coś piękne, nie zniknie na zawsze.
Powroty sprawiają, że życie nie traci barw.
Dziękuję Zbyszku.
:))
Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Och, Rachel, nie posiadam się z radości!
Miło mi, że go zabierasz. Niech dalej urzeka.
:))
Ściskam cię przy wtórze cykad
i pozdrawiam
-teresa

[Gość]

znajomym mi się jawi
znikaniem być może
twój zapach

kłaniam pustkę

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zawsze miło mi cię gościć
dziękuję

serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Mr.Suicide]

podmiot liryczny stara się przedstawić odbiorcy niejako przekrój relacji, jakie łączyły, czy też łączą go nadal z bardzo bliskim przyjacielem. peel przytacza tu słowa adresata, przez którego niewątpliwie przemawiały silne emocje, czego wyrazem jest apoteoza postaci podmiotu lirycznego.

jednakże poza słowami partnera, może tu również przeczytać myśli, refleksje podmiotu lirycznego. on również czuł / czuje się oczarowany, czy wręcz upity, upojony ową znajomością.

być może jednak podmiot liryczny stara się zobrazować inne zjawisko, które po prostu naprowadziło go na drogę konstruktywizmu, rozwoju, uświadomienia.

oto moja wersja:

mówiłeś lubię -
niebiański magnes przedsmak cykad

szeptałeś

nektar z rozchylonego kielicha
do ostatka tysiącem aromatów

milczysz

- nasyceni bogowie jak wino
uderzasz do głowy

powracasz echem wspólnej głębi
w nieśmiertelność

znikasz

wiesz, po kolejnym przeczytaniu, chwili zamyślenia i pomimo pointy dochodzą do wniosku, że tekst jest zdecydowanie o pozytywnej wymowie. na myśl przychodzą starożytne mity, ale przede wszystkim Nietzsche /'Ulubieńcy bogów umierają młodo, lecz później żyją wiecznie w ich towarzystwie/. nie wiem czy taki był zamysł Autorki, ale pointa jest o podobnym wydźwięku. pomimo teoretycznego odejścia, na pewno nastąpi powrót, być może ze znacznie lepszymi skutkami.

przekonał mnie Twój wiersz. dość zgrabnie napisany, popularna tematyka, ale udaje Ci się uciec od banału. to, co mnie raziło, domyślisz się, czytając moją propozycję zapisu myśli. ogólnie - zostawię plusa.

pozdrawiam.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Pansy, że zajrzałaś i "upoiłaś się słowami";
kursywa w oddzielnych linijkach u mnie rzadkością,
tu jest zamierzona...
:)))

serdecznie pozdrawiam
-teresa

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za wizytę i wnikliwy komentarz. Twoja interpretacja pokrywa się z moim zamysłem. Także, m.in., starożytne mity były inspiracją, żeby tak, a nie inaczej przedstawić uczucia i pointę, wszak ambrozja to napój bogów dający wieczną młodość i nieśmiertelność; a więc odejście nie przeraża, bo nastąpi powrót (może nawet jeszcze bardziej oszałamiający).
Najbardziej cieszę się, że wiersz Cię przekonał i że pozytywnie oceniasz. A plusa umieszczę gdzieś na widocznym miejscu, aby inspirował do dalszych wysiłków.
Twoja wersja jest wymowana. Rozumiem, ale nie będę nic zmieniać, bo wszystko tym razem zamierzone...
Jeszcze raz serdeczne dzięki.

Pozdrawiam
-teresa

[Tomasz_Biela]

moim zdaniem ostatnia kursywa która też nie powinna być kursywą mogłaby zostać
mianowicie znikasz albo zanikasz

niepotrzebnie łączysz dobre wersy i przerywasz ich płynność pojedynczą pauzą
ten wiersz tego nie wymaga a nawet nie prosi się o to
ale jak wolisz
nie zmieniaj
nie musisz


zdrowia./