Dar (Ponad czasem i przestrzenią)

[Sylwester_Lasota]

Ile mam, tyle dam,
więcej nic nie skrzeszę.
Jestem tu, a Ty tam,
słowem w Ciebie mierzę.

Chociaż dziś rzucam te,
prosto w Ciebie słowa,
kiedyś sam złożysz je
zupełnie od nowa.

A gdy już będziesz kuł
myśli jak z kamienia,
pomyśl, czy można by
dawać, choć się nie ma?

I czy ktoś mógł dać coś,
co mu się przyśniło,
gdyby gdzieś, kiedyś tam
wcale go nie było?

[Tomasz_Biela]

niczym mnie nie przekonała ta wyliczanka
słabo zrealizowana
nużąca
po prostu nic co by mnie zatrzymało
w jakikolwiek sposób
poza tym niżej co i tak nie jest odnośnie treści




Chociaż dziś rzucam te, prosto w Ciebie słowa,
kiedyś sam złożysz je zupełnie od nowa.

A gdy już będziesz kuł, myśli jak z kamienia,
pomyśl, czy można by dawać, choć się nie ma?


nie lepiej tak > ? na głos ? abstrahując od tego że się nie podoba


bywaj/

[Judyt]

można:)
pozdrawiam ciepłoniaście

[Sylwester_Lasota]

Tomasz Biela, dzięki, że zajrzałeś i pomimo wszystko zostawiłeś jakiś ślad po sobie :).
Mówiąc szczerze, tak mam na dysku, ale zwątpiłem w konieczność występowania w tym miejscu przecinków, czym przyznaję się do ignorancji językowej. ubolewam nad tym, ale fakty są jednoznaczne.
przykro mi, że "wyliczanka" nie przypadła. może następnym razem. zapraszam.

Judyt :), zakładam, że odpowiedziałaś na pierwsze pytanie, bo na drugie odpowiadam sobie przecząco.
Chciałbym Cię pozdrowić równie sympatycznie, ale nic mądrego mi nie przychodzi do głowy więc po prostu:

Szczerze pozdrawiam. Dzięki, że jesteście :).

[Baba_Izba]

co by nie powiedzieć o wierszu, to ma fajny, równy rytm,
z wyjątkiem szóstego wersu:
"pomyśl, czy można by dawać, choć się nie ma?"
a gdyby:
"pomyśl czy można dać chociaż nic się nie ma"
odpowiadam na to pytanie; zawsze można!
Choćby podzielić się tym NIC!
Z pozdrowieniami
- baba

[Sylwester_Lasota]

Witaj Babo!
Cieszę się z otrzymanej odpowiedzi.
Co do rytmu, to pozwól, że zostanie złamany na rzecz "dawania", bo "danie" jednorazowe takie jest ;).

Biję czołem w klawiaturę... fxcgr i pozdrawiam rozmasowując guza ;).

[Sylwester_Lasota]

a z resztą... pomyślę ;)

[Archie_J]

nie przemówiło do mnie, nic głębszego nie odczytałem, ale będę obserwował kolejne wiersze :)

przypadkowo zamiast "Dodaj komentarz" dodałem autora do ulubionych. Mam nadzieję, że niebawem już nie przypadkiem kliknę.

[Sylwester_Lasota]

Też chciałbym mieć taką nadzieję.
Dzięki za wpis i pozdrawiam.

[Justyna Kosikowska]

Witaj!
Miły w odbiorze, delikatny dla ucha i myśli..
I chyba w tym rzecz- zbytnio de refleksji nie skłania.. może warto by było.. troszke tajemnicy, niedopowiedzenia...?
Życzę powodzenia w dalszych wierszach!
Pozdrawiam.
Justyna

[Marlett_oraz_Sosna]

zastanawiamy się - może lepiej:

A gdy już będziesz kuł
myśli jak w kamieniu,
pomyśl, czy można by
dawać, choć się nie ma?

może?

ale pewni nie jesteśmy
:):)

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na pewno, duetcie słowa są dobrze skomponowane i
miły wierszyk, rytmiczny
scmok Sylwestrze!

[teresa943]

Zdecydowanie uważam, że zawsze jest co dawać,
nawet wtedy, gdy nic się nie ma...można dawać siebie.
Tylko warto przemyśleć formę.

Serdecznie pozdrawiam
-teresa

[Sylwester_Lasota]

Dziękuję Wszystkim za odwiedziny i pozostawione komentarze.
Zapewniam, że wszystkie uwagi przemyślę i wnioski, mam nadzieję, że słuszne, wyciągnę.
Zdrowia i pogody ducha życzę.

Wasz sługa uniżony.

[Jacek_Suchowicz]

proste sympatyczne i fajne i takie ma być - głębokie refleksje inną razą
pozdrawiam Jacek

[Sylwester_Lasota]

Jacku,
taki ten podarunek miał być.
Dzieki za życzliwe przyjęcie i zrozumienie.
Pozdrawiam serdecznie.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) również szczerze zawsze
piękny dar- " że jesteście"
potwierdzenie utworu
odpowiedziałam na to:
pomyśl, czy można by
dawać, choć się nie ma?(:

[Sylwester_Lasota]

Judyt, cieszę się, że chcesz widzieć coś więcej w tym wierszyku niż zwykłą rymowankę za jaką może, sądząc po niektórych komentarzach, uchodzić.

Do stóp się ścielę i pogody życzę.

[Drax]

Podoba mi się ten wiersz. Od strony technicznej przyzwoity (choć nie zachwycający), a i skłonił mnie do refleksji. Oto, co przysżło mi do głowy:

Podobne słowa mógłby wypowiedzieć chyba każdy artysta do swoich odbiorców. Jako, że Autor w swej twórczości posługuje się słowem, to i ono było zapewne najbardziej dlań oczywistym nośnikiem myśli, którymi "rzuca" on w swoich czytelników. Owo "rzucanie" kojarzy mi się z bezładem, z takim nieuporządkowanym przekazem. Ma też w sobie coś z agresji ("słowem w Ciebie mierzę"), jakby Podmiot liryczny "atakował" swoich odbiorców słowami, usiłując w ten sposób wymóc na nich - może - jakąś refleksję, czy zmianę postepowania.

W drugiej strofie mamy skontrasotwane "dziś" i "kiedyś". Dziś to podmiot lirzyczny rzuca w adresata. W przyszłości (kiedyś) - ma nadzieję - odbiorca sam z tych słów (myśli) złoży coś nowego. Może uaktualni je, przekuje na formę bardziej pasującą do nowych czasów?

Właśnie "przekuje" jest tym słowem, którego podmiot uzywa w strofie trzeciej, zapewne dla podkreślenie trudności tworzenia. Wygląda bowiem na to, że ów podmiot-artysta mówi do swojego spadkobiercy artystycznego. Jeśli nie dziś - wierzy - to może chociaż kiedyś ten odbiorca sam weźmie pióro do ręki i zacznie "kuć mysli jak z kamienia". Prosi adresata, by zastanowił się, czy możliwe jest, by "dawać, choć się nie ma".

Z logicznego punktu widzenia - odpowiedź jest w oczywisty sposób negatywna. Może więc zadając tak absurdalne z pozoru pytanie, podmiot liryczny chce delikatnie uświadomić adresatowi, skąd on wziął te myśli, które teraz (kiedyś - ach niedomagania polskiej gramatyki ;) ) przekuwa, i którymi pewnie niedługo sam będzie "rzucać" w swoich odbiorców.

Cała ostatnia strofa jest natomiast podsumowaniem ujętym w formę pytania. Czy mógłbyś - tłumaczę sobie jego sens - cokolwiek im dać, młody (przyszły) poeto, jeslibyś tego wszystkiego wcześniej skądś nie zaczerpnął? Odpowiedź podmiotu lirycznego jest, jak mi się zdaje negatywna (ukazaniu tego miało zapewne służyc początkowe wynurzenie o "rzucaniu myslami") i to jest właśnie tytułowy "Dar" podmiotu lirycznego (artysty) dla adresata (jego odbiorcy).

Serdecznie gratuluję Autorowi tego, że jednak zmusił mnie do myślenia, bo prawdę mówiąc z początku nie przekonywał mnie ten wiersz. Jednak po zastanowieniu się nad nim i dojściu do powyższych wniosków muszę ocenić go zdecydowanie poztywnie.

[Nessa Isilra]

Taki prawie hop-siup, a mnie sie podoba. Odbieram go bardzo pozytywnie, pomijając wszelkie niedociągnięcia techniczne. :)
dyguisiam, bo więcej już nic nie (w)skrzeszę:) Kaś