Nadziejka

[Agnieszka_Gruszko]

i znowu zdarza się tak
że mam na kolanach Nadziejkę
zwiniętą w szczelny kłębek
by nie dać się dotknąć światu

wiesz, mruczy jak kot, bo jest kotem
zachwycić się umie piórem na chodniku
wpatrywać się w liść godzinami umie
i tylko ja pojąć nie potrafię
jak może być tam, gdzie jej nie ma
na moich kolanach
senna

Nadziejka odkryła niedawno podwórko
i ma tą przewagę nade mną
że czuje i widzi, co ja zapomniałam
bo gdybym pamiętała, serce by mi pękło
na pół
w pręgowanym niebie
śni Nadziejka jasne twarze Boga
w świetle starej, sinej lampy, co mruga
ufa, przecież śpi mi na kolanach
[sub]Tekst był edytowany przez Agnieszka_Gruszko dnia 09-06-2004 09:44.[/sub]

[natalia]

pamietała => ę

luźny, przyjemny wierszyk, bardzo ładnie opisujesz Twą Nadziejkę, parę słów może i zbędnych, ale odbiera się przez to wrażenie, jakby to wszystko opowiadała mała dziewczynka z kotkiem na kolankach i chyba o to mniej więcej chodziło. Aha, nie wiem czemu, ale nie za bardzo widzę tę siną lampę, wiem, że stara i mruga, ale świeci jakimś fioletowo-niebiesko-bladym światłem? O to chodzi?
Bardzo podoba mi się natomiast pomysł z porównaniem nadziei do kotka :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Agnieszka_Gruszko]

to opis sytuacji zupełnie realnej, Nadziejka to kot autentyczny, w dodatku bardzo znajomy :)

[natalia]

no i co mi odbierasz me skojarzenia? no ja podejrzewałam, że kotek prawdziwy, ale przecież ot tak nie nosi imienia Nadziejka... :)

[Agnieszka_Gruszko]

racja- nie od tak poprostu. to bardzo ważny kot, kiedy odnosiłam go do domu, mogłam śmiało bratu powiedzieć: przyniosłam ci Nadzieję:)

[Marek Ciućka]

Nadziejka o dwóch twarzach - kotek i nadzieja. Zgodzę się z poprzednimi komentarzami - bardzo sympatyczne i ładne. Ogromny + dla Ciebie !
[sub]Tekst był edytowany przez Marek Ciućka dnia 09-06-2004 11:34.[/sub]