Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

piercing albo pieśń ze środka głowy

lubię latawce
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

lubię latawce

lubię latawce

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

nalałam ci w uszy pieśń
truciznę kołysankę dla króla
tak bardzo lubię dyrygować
twoimi chudymi snami

noc drąży śródziemny korytarz
gdy palce krzyczą przez okno
pijane po drugiej stronie
tajemniczy ogród

m. książę i wielkie baobaby
a ty jesteś zakochaną pustynią

Marusia aganiok

Marusia aganiok

Opublikowano
Opublikowano

Nowatorsko jak dla mnie
zabrzmiało "nalałam ci w uszy pieśń":
Lubię, bardzo lubię śpiewać i teraz
widzę, że można nalewać:))) Ale mi się
to podoba i zapamiętam na pewno.
Po pierwszym czytaniu wiersz sprawia
wrażenie tajemniczego:))) Podobnie jak
Pancolek poczekam, a jeśli Latawce
umieszczą go w "P" na pewno się zjawię.
Ciekawa jestem odbioru czytelników, bo
mnie zaciekawił, bardzo:))
Pozdrawiam:))

lubię latawce

lubię latawce

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

na szczęście właśnie skończyłam liceum i przez wakacje o ocenach cicho-sza!

(p.s. jeśli decydujesz się pisać "droga pani", to "pani" w tym wypadku pisze się z dużej litery,
jako zwrot. masz u mnie dwóję :P )

twoje zdrowie
angie

lubię latawce

lubię latawce

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

jaki kamil słucha kawałka kulki? (pozdrów go koniecznie, musi być fajny koleś)
domyślam się, że k.cecherz, tak? z tym, z którym razem pisaliście wiersze?

mam na imię angelika i radzę tak się do mnie zwracać.
zdrówko jeszcze raz?

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

Naiwność bywa atutem,może odświeżyć tekst,nadać mu wdzięk.Tym razem za dużo jej -wyszła błyskotka,którą się pamięta tak długo,jak długo czyta się wiersz.Raczej do napisania na nowo,niż poprawienia.Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Toyer
      Muzyka deszczu

      Przez Toyer · Opublikowano

      Deszcz gra na parapecie w okna bębni na dachach dzwoni czasem jak grajek uliczny gitarowo plumka na strunach z wiatru niesiony innym razem na harfie delikatnie kapie poruszając serca niesie melodię na pianinie wciskając kropel klawisze kapie też jak na bębnie smyczkiem czaruje magią mokrych skrzypiec oczarowuje instrument ma zawsze nastrojony do gry zawsze gotowy artysta cudowny solista wyjątkowy z chmur symfonicznych wirtuoz padający po koncertach biją brawo zasłuchani ludzie  
    • MIROSŁAW C.
      wczoraj

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Figlarne :) z podobaniem, pozdrawiam. 
    • MIROSŁAW C.
      masaż erotyczny bogini życia

      Przez MIROSŁAW C. · Opublikowano

      pachnąca ziołami łąka w nieustającym tańcu ciągłe napięcie gra przeciwieństw i   szumne słowa splątanej roślinnej zieloności utrzymują  ulubioną ciepłotę ciała   tam  gdzie upadło nasiono codzienność    może być piękna    
    • Stukacz
      wczoraj

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Alicja_Wysockapowtórzę się po raz 100: UROCZO :)
    • Stukacz
      Natchnienie i szaleństwo

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Link do piosenki:       Skaczę na stół, wypływam z siebie Coś mnie porwało – może natchnienie? I w sercu jak w myślach grzebię To dziw jakiś, talentu skręcenie   Nieznajoma, nieznajoma   Jakby nic: wszyscy siedzą, patrzą A ja odpływam w świat zmysłów, urojeń Oni ze stołu na podłogę karzą I znów unikam słów i spojrzeń   Nieznajoma, nieznajoma   Płomień bucha we mnie, czerwienieje Jak wiśnia skóra, piecze po twarzy Przecież nie zwariowałem, nie szaleje To duszę ogień natchnienia parzy   Nieznajoma to była, nieznajoma Między nami dwoma I pełno było spojrzeń, trwogi I tańczyły moje nogi A wokoło śmiech, szyderstwo Nierozumne społeczeństwo   Wypłynęła niczyja, wręcz wyzwolona Odbiła się od fal dźwięków, słuchała Jakimś lękiem, strachem zatrwożona Wzrokiem ponurym mnie odszukała   Nieznajoma, nieznajoma   Westchnąłem zdeptany spojrzeniem Coś było albo coś się zdawało Gdzieś uniosła mnie fala natchnieniem Czy długo pędziło to i trwało?   Nieznajoma, nieznajoma   A oni stukali dłońmi w blat drewniany Nie wiedziałem, nie widziałem I poczułem się w niej zakochany Spieniony szaleństwem – coś powiedziałem   Nieznajoma to była, nieznajoma Między nami dwoma I pełno było spojrzeń, trwogi I tańczyły moje nogi A wokoło śmiech, szyderstwo Nierozumne społeczeństwo   Później czekałem nie wiem na co, po co Może jednak to grzmot szaleństwa Wszedł w serce tą ciemną nocą Domagając się posłuszeństwa?   Nieznajoma, nieznajoma   Wiem: nie przepłynę tej rzeki, jeziora Nie dopłynę, zginę marnie – utonę To jakiś mrok i śmiechu dawka spora W której jak w natchnieniu tonę   Nieznajoma, nieznajoma   Co znaczy nie wiedzieć gdzie granica? Gdzie geniuszu i szaleństwa przestrzeń? Teraz ja, on, ona – minuty odlicza A na plecach grad zazdrosnych spojrzeń   Nieznajoma to była, nieznajoma Między nami dwoma I pełno było spojrzeń, trwogi I tańczyły moje nogi A wokoło śmiech, szyderstwo Nierozumne społeczeństwo

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...