Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

*
dedykowany

rozśmieszalna tylko histerycznie
jakby to miało przed czymś ratować
jakby było warunkiem układu rzeczy
jakiego nie chcesz
ale nie wiesz czego chcesz

wybacz, że reaguję zbyt pochopnie
na mylne symptomy


dumna i blada z tymi czterema kolcami
bo sobie radzisz - nie zważasz na innych
i co prawda nie będzie dobrze ale bywa i tak

zasłaniasz mnie przede mną

nie jestem potrzebny w tej historii
pozwól mi tylko przekroczyć bramę

chwilę zostać
albo dwie chwile
i zostać przy sobie
kimś
nikim

żeby tylko to się stało wzajemnie nieważne
gdzieś poza nami
zostało

dobrze?

Opublikowano

sympatyczny ten wiersz, Gaspar van der Sar! ja jestem zakochana w Małym Księciu,
więc tym milej mi się czytało ten utwór. Chociaż:

"chyba, że jestem z tobą. tobą się bronię.
zasłaniasz mnie przede mną

nie jestem potrzebny w tej historii
pozwól mi tylko przekroczyć bramę"

już trochę nie z tej bajki. Szerzej. Można pofruwać między wersami. Ładnie. Jedno tylko mi zgrzyta:

"chwilę zostać
albo dwie chwile

zostać przy sobie
kimś
nikim"

dobrze, że przy sobie. Tak trzymać ;o) pozdrawiam serdecznie, angie

Opublikowano

no, no, podoba się przekładanie z szali na szalę, egzystencjonalnych pytań dotyczących relacji podmiotu z kimś...dla mnie tekst kończy się na słowach" kimś/nikim...w takiej wersji, duży plus, pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zgadzam się, są w dodatku cholernie dobre, a wiersz wygląda jak dosztukowany do nich, momentami wyszło, momentami nie. Ja zastanowiłabym się czy wszystkie cytaty potrzebne,

*

rozśmieszalna tylko histerycznie
jakby to miało przed czymś ratować
jakby było warunkiem układu rzeczy
jakiego nie chcesz

wybacz, że reaguję zbyt pochopnie
na mylne symptomy


z tymi czterema kolcami - bo sobie radzisz
i co prawda nie będzie dobrze ale bywa i tak:

zasłaniasz mnie przede mną

nie jestem potrzebny w tej historii
pozwól mi tylko przekroczyć bramę

żeby się to stało wzajemnie nieważne
gdzieś poza nami
zostało

dobrze?

*

ja widzę to tak, w obliczu cytatów które dominują wiersz to co od Ciebie wydawało się faktycznie nijakie, ale jeśli tym ważniejszym słowom (bo Twoim przecież) dasz wyjść na wierzch, będzie dobrze, poza tym wywaliłam kilka powtórzeń i zmieniłam układ na mniej chaotyczny:) popracuj, warto! pozdrawiam
/martyna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...