kaleki pegaz

[Sylwester_Lasota]

dałeś mi skrzydło jedno
bym lotów nie miał zbyt śmiałych
a może bym bliżej bywał Ciebie
a ja
niczym przekorny źrebak
dziś znów swoje
grzebię
kopytkiem w błotku

Edytowane 11 Lipca 2021 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[H.Lecter]

Bardzo mi się podoba.Prosty,czysty,bezpretensjonalny.Pisać w ten sposób,to duże wyzwanie dla autora.Nie można się schować za żadne poetyckie "sztuczki",niczego bezpiecznie zamarkować,otumanić "głębią".To najlepszy sprawdzian umiejętności.Tobie się udało.Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Dzieki.
Pozdrawiam

[Judyt]

mm figlarne
pozdr. ciepłoniaście

[Sylwester_Lasota]

Noo... niech tam będzie.
Pozdrawiam dziękując za zaznaczenie obecności :-).

[Sylwester_Lasota]

I bardzo dobrze. Nawet nie zamierzam próbować Cię przekabacać, ale... Jeśli pytajnik jest znacznie dalej, niż to sobie założyłaś, Joasiu?

Kłaniam się nisko i pozdrawiam serdecznie.

[Sylwester_Lasota]

W sumie, to ciekawy byłem, gdzie go czytelnik ustawi. I widzę, że dużo za wcześnie. Zapewne źle poprowadziłem.
W założeniachmiało być kilka znaków zapytania, a ostatni z nich mógłby stać na samym końcu. Zależało mi na tych pytajnikach, dlatego wybrałem formę jednoznacznie wskazującą na pytanie. Mogłem przecież zacząć od: "dałeś mi skrzydło..."
Zastanawiam się, czy w ogóle wybrałem dobrą formę, ale nie chciałem żeby było tak jednoznacznie. Wyposażyłem go przecież w kilka symboli, które otwierają drogę dla czytelniczej interpretacji.
Pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Rozumiem.
W trakcie, nadpisałem trochę poprzedni komentarz :).
Tak jak wcześniej napisałem, nie zamierzam przekabacać, chociaż trochę bronię :).
Dzieki za poświęcany czas.

[Tali Maciej]

kopytki - błotko

nie




pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Nie, to nie, ale za wizytację dzieki :).
Również pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiesz co? Masz rację :).
Jeszcze trochę nad min pomyślę. Narazie zrezygnowałem z pytania.
Dzieki jeszcze raz.

[maranatha neothenia]

ten kaleki pegaz pokazuje wiele od pierwszej litery
czyli od tutyłu
zakończenie mile się czyta ze świadomością iż to cały czas ten kaleki pegaz mówi.

[Zbyszek_Dwa]

Świetny, czysty prostymi słowami.
Właśnie tak jak Lectar - to jest najtrudniejsze.
Wg. mnie to nie kaleki pegaz to źrebak wybraniec
dostał przecie jedno skrzydło.
Nie korzysta z tego.
Serdecznie pozdrawiam

[Bartosz Wojciechowski]

Widzę, że były zmiany. Nie poznałem pierwotnej wersji,
ale mogę chyba zaryzykować twierdzenie, że w obecnym
kształcie tekst jest wystarczająco refleksyjny i zarazem
maksymalnie uproszczony (i to miał być komplement:),
zadający pytania bez zbędnych znaków interpunkcyjnych.

Pozdrawiam!

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że pisanie w sposób, który "wiele mówi od pierwszej litery" jest marzeniem wielu piszących, a moim napewno, więc jeśli tak wiersz odbierasz, to czego mi więcej potrzeba :).
Dziękuję za wizytę i pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Interpretacja bardzo bliska moim intencjom :).
Dziękuję i pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta pierwotna wersja jest cytowana przez dzie wuszkę.
Za komplementy dzięki :).

[Baba_Izba]

czytam wszystkie wiersze, nie zawsze komentuję;
gdzieś na tym forum wyczytałam, że dlatego dostaje się jedno skrzydło,
by latać parami. Fajnie wymyślone? A Ty kopytkiem, pyr, pyr - peelu?
Jestem za Maciejem; o jedno zdrobnienie za dużo. Może kopytem
w błotku, bo źrebak już jest, wiadomo, że ma wszystko jeszcze małe.
Serdeczności, baba spod wozu
- heej!

[Sylwester_Lasota]

Ten infantylizm miał odsunąć trochę na plan dalszy powagę taplania się w błocie, które, podobnie jak jedno skrzydło, też zostało mu dane miast zielonego pastwiska. Chociaż... może miał wybór...

Też nie wszędzie piszę :).
Dzieki i pozdrawiam.

[Drax]

Powiem szczerze, że wcale nie jestem pewien, czy obecna wersja jest lepsza od pierwotnej. Jest bardziej lapidarna, zwięzła i taka... lżejsza. Lubię takie wiersze: lekko o rzecach najcięższych, filozoficznych. Z drugiej jednak strony, jako okrojona wersja pozbywa się określeń "tylko" i "aż", których czytelnik musi się teraz niejako domyślić. Osobiście nie jestem pewien, czy bym do tego doszedł, ale może to tylko moja ograniczoność ;)

Podoba mi się z jeszcze jednej przyczyny: urzekła mnie koncpecja jednoskrzydłego pegaza. Nie wiem, czy dobrze rozumuję, ale wydaje mi się, że obrazuje on "przeciętniaka", a może tylko człowieka, który się takim czuje. Nie jest pozbawiony skrzydeł, a więc jakoś tam latać potrafi, z drugiej strony brak jednego przeszkadza mu wznieść się naprawdę wysoko.

Ale dlaczego "tylko jedno" skrzydło miałoby przybliżać podmiot do jakkolwiek rozumianego stwórcy? (Nie użyłeś słowa "Bóg", co daje szerokie pole do rozważań, kim właściwie jest adresat - to też na plus) A może tu nie chodzi wcale o stwórcę, ale o człowieka, który "uskrzydla"? Może chodzi o ukochaną osobę? Ale to już tylko moje osobiste skojarzenia...

Z drugiej strony takiemu podejściu zdaje się przeczyć zakończenie:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Owo figlarnie ujęte "błotko" to, jak mniemam brud moralny. Skontrastowanie go z oczekiwaniami adresata znów przywołuje skojarzenia z Bogiem. To skojarzenie tak oczywiste, że może utrudniać właściwy odbiór, jeśli wcale nie o Boga tu chodzi.

Poza tym samo "błotko" jest - przyznasz chyba - straszliwie oklepanym obrazem. Trochę ratuje sytuację zdrobnienie, lekkość podejścia niemal żartobliwego. A może to zawaolowana kpina skierowana do adresata wiersza? Jeśli tak, to oklepane "błotko" jest jak najbardziej na miejcu.

Ogólnie rzecz biorąc bardzo dobry. Ciekaw jestem na ile moje pomysły interpretacyjne są zgodne z założeniami Autora...

Pozdrawiam,
Drax