Tramal

[maranatha neothenia]

Nie jestem sama
choć piszę palcem po piasku
jakbym była.
To nie jest kara
za grzech za wielki grzech
zdrady stanu.
Chcę być kobietą
a nie a nie a jej
szpitalną kopią
Niewierną kopią-kobietą
co serce wystawiła
do wiatru
do kitu
do cementowania

Obżarta czekoladą
do granic szwów-na kościach
mówię że nie chcę już być w tym więzieniu

nie jestem sama
-ale to już chyba mówiłaś ‘kochanie’
zdarte głosy w głowie
zdarta płyta
I mimo głosów z przeszłości
mimo tego co teraz
Niewypowiedziane dzieje się
kiedy powtarzam:
Nie jestem sama!

[H.Lecter]

Przekaz czytelny,sprawnie emocjonalnie umocowany ale ta forma...przewracasz się momentami na słowach i konstrukcja tekstu staje się poprzez to chwiejna.Jeżeli uda ci się skorygować "...a nie a nie a jej...granice szwów...zdradę stanu..." będzie dobrze.

[maranatha neothenia]

trzy stany emocjonalno-duchowe
1 część pierwsza chwiejna w rytmice cechuje chwiejność
do podjęcia świadomej decyzji podmiotu lirycznego na następny krok
-początki uświadamiania sobie sytuacji.4 odmienne myśli zawarte po kolei
lecz jeszcze nie ma spójności
-nie ma porozumienia między nimi.

2 część druga przełomowa- jak otwarcie oczu
i zorientowanie się że jest się w bagnie + stwierdzenie: ojej jestem w bagnie!

3 część trzecia cechuje się bardziej gładką formą
inną od poprzednich.jeszcze odrobina upartej walki na początku(również podkreślona zahamowaniem rytmiki(zdarta płyta)
- gładkość wyzwala poczucie że teraz jest lepiej
-podmiot liryczny odnalazł się chwytając ratującej myśli.
wydaje się że to początek nowego rozdziału
nowych wyzwań- ale i uwolnienia od tego co w/w

dziękuję za ocenę i zapraszam do innych moich prac.
obiecuję po ochłonięciu zastanowić się jak twórczo wykorzystać twoją poradę.
np stworzyć dopasowaną rytmicznie odmianę tego ramego wiersza i porównać
wrażenia czytelnika-choć osobiście lubię tę formę-może docenię i inną.