Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
księżyc w rynku
monochromatyczne postaci o twarzach
bez twarzy
jest łatwiej stawiać opór krukom srebrnej
rzeczywistości nie można ominąć ani kręgów smolistych

byłeś już w Grodzkiej albo teatrze Osterwy
akustycznie - nie można mieć zarzutów nie można
twoje wykłady o retoryce mogliby usłyszeć nawet
w Krakowskiej
bramie obrazowej z wisiorkami i muzyką

przecież nie jesteś tylko filozofem przyrody -
nie wolno o tym zapomnieć
bo niby kto nauczał Micińskiego

Forneusie
naucz wydobywać dysonansy filologii natury


4\5 IV 08r. (większość na wydziale mat- fiz. , UMCS)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



szczerze przyznam, że zaglądałam tu kilka razy i mam mieszane uczucia,
zaciekawia bardzo, ale jakieś ciarki mi przechodzą, bo kojarzy mi się z lożą, czarną magią i
strukturą czystego zła,
nie rozumiem, kim jest "nauczyciel"; wykładowcą, czy samym szatanem?

przemyślenia natury egzystencjalnej przez pryzmat ezoteryki, zjawisk paranormalnych, których działanie pl dostrzega,
zastanawia, że dopatruje się też dobrych, twórczych wpływów tych zjawisk, hmmm...
skoro zgłębiają je nawet filozofowie, więc może rzeczywiście da się wpływać na losy i wydarzenia, idąc tą drogą dociekań,

bo skoro tak - tu wręcz odezwa, apel do demona - to niech nauczy niejako przy okazji zrozumieć tę różnorodność natury człowieka i otaczącego go świata,
jest zło, a więc istnieje też (dla równowagi i logiki;P) dobro, gdzie szukać?

- jeśli nie Bóg, to może diabeł?

łał, utknęłam...pl musi być bardzo zagubiony, wręcz zdeterminowany, lub też szuka "lekarstwa" na destrukcję innych?

warsztat znajomy, dobry, ale wiersz bardzo trudny,
ambitnie, konstruktywnie, jednak z przestrzenią dla czytelnika,

nie poważę się na ocenę +/- gdyż mnie to przerasta - moja refleksja; pewnych rzeczy lepiej nie wiedzić, a odważni (ja się nie piszę;P) niecz poszerzają swoje horyzonty wiedzy i w tym
zakresie.

tyle ode mnie, jesli przeinterpretowałam i ponaginałam, to sorrki, tak to widzę.

pozdrawiam serdecznie_kasia:)

Ps. o kurczę, napisałam więcej od Ciebie (?);D
Opublikowano

Wikipedia:
"Forneus lub Forneas – w demonologii Wielki Markiz Piekła. Przed swoim upadkiem Forneus był aniołem chóru tronów, a także chóru aniołów. W piekle dowodzi 29 legionami złych duchów, gotowych wypełnić każdy jego rozkaz. Uczy sztuk pięknych, retoryki i języków. Często jest przedmiotem zabaw dziecięcych. Potrafi wzbudzić u ludzi miłość do ich nieprzyjaciół (pieczęć Forneusa)[1]. Wezwany, ukazuje się pod postacią potwora morskiego[2].

Tadeusz Miciński: jeden z czołowych pisarzy polskiego ekspresjonizmu, prekursor surrealizmu.Studiował historię i filozofię. Na studiach zainteresował się okultyzmem, satanizmem i księgami wiedzy tajemnej."

Może coś, komuś przybliży. Swoja drogą, ciekawe, co (kto?) było inspiracją dla Autora?
Pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


'nauczycielem' jest Forneus - w demonologii Wielki Markiz Piekła. przed swoim upadkiem Forneus był aniołem chóru tronów, a także chóru aniołów. w piekle dowodzi 29 legionami złych duchów, gotowych wypełnić każdy jego rozkaz. uczy sztuk pięknych, retoryki i języków. nie jest to więc szatan, aczkolwiek skojarzenia ze złem po części słuszne :p


nie powiedziałbym, że podmiot liryczny jest na rozstaju dróg, jednakowoż nie zmienia to faktu, iż zwraca się on do samego wielkiego markiza piekieł.


dziękuję za obszerny komentarz, grom refleksji oraz interpretację, tudzież jej próby :P nie przeinterpretowałaś, nie masz za co przepraszać. jestem wdzięczny, że podjęłaś się w ogóle próby zmierzenia z tekstem. czy więcej ode mnie ? ciężko powiedzieć :P tak czy inaczej - bardzo konstruktywnie, za co jestem niezmiernie wdzięczny :)

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ciężko powiedzieć. po części zdaje się, że najbardziej znany lubelski poeta /stąd też elementy Lublina - Brama Grodzka i Krakowska oraz Teatr im. Juliusza Osterwy/. tak czy inaczej kiedyś będę musiał opisać swoje miasto :P nie będę mówić czemu służą w tekście budynki mojego miasta. tak czy inaczej dziękuję za wizytę i komentarz. sam miałem co nieco powiedzieć o Forneusie, aleś mnie uprzedziła :P

pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ciężko powiedzieć. po części zdaje się, że najbardziej znany lubelski poeta /stąd też elementy Lublina - Brama Grodzka i Krakowska oraz Teatr im. Juliusza Osterwy/. tak czy inaczej kiedyś będę musiał opisać swoje miasto :P nie będę mówić czemu służą w tekście budynki mojego miasta. tak czy inaczej dziękuję za wizytę i komentarz. sam miałem co nieco powiedzieć o Forneusie, aleś mnie uprzedziła :P
========================================================================================================================
Dziękuję za słowa, swoją drogą zastanawiałam się, co to za miasto, ale Lublina nie znam, nie domyśliłam się, niestety. Przepraszam, jeśli się pośpieszyłam z przybliżeniem Forneusa,
może chciałeś, by trochę "pogłówkować"?
Najważniesze, że wiersz Ci się udał!
Serdeczności z coraz ładniejszej Łodzi
- baba

pozdrawiam.
Opublikowano

cieszę się, że Twoim zdaniem wiersz się udał, bo to znaczy, że przypadł do gustu /bez różnicy w jakim stopniu :p/. zapraszam do Lublina ;) poza tym dziękuję za odwiedziny. jeżeli chodzi o wyjaśnienia - cóż, stało się. żalu nie mam :P

pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sfruwają za horyzont — ponad grzbiety gór, z mgieł, gdzie troski mają ciężar niedomówień; jakby ktoś rozsypał czas w popielny chór i kazał milczeć temu, co najwięcej mówił.   Nie są już Danaidami — raczej snem, co nie pamięta źródła ani swojej winy; płatki maku drżą w zielonym, cichym tlenie, gasząc światło — nie z braku, lecz z przyczyny.   Miód na ustach? — czy tylko złuda ust, co smak chcą nazwać, nim się w słowie spełni? Dźwięk dojrzewa w ciszy, zanim stanie się „już” — i znika, gdy go dotknąć chcą niecierpliwi.   A ty — arabesko — między cieniem a bielą, czy jesteś ruchem, czy tylko jego wspomnieniem? I kto nas splata w ten taniec, co się nie domknął — czas… czy pragnienie?
    • @Łukasz Jurczyk dziękuję!
    • @Christine   Bardzo dziękuję! Bal trwa a rozum ledwie żyje! :) Serdecznie pozdrawiam.  @Gra-Budzi-ka   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)   Sąsiad mu odrzekł: „Daj spokój, mój drogi, nie szukaj w głowie, lecz patrz pod nogi. Gdy brakuje części, los drwi z twej intencji, zostaną ci tylko... kozie rogi! @Myszolak   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)   Próżno go wzywasz, próżno go szukasz, Do pustej czaszki na darmo pukasz. Rozum do głowy wrócić nie planuje, Bo się po balu fatalnie czuje. @A.Between @APM   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
    • Pewnego kleszcza znad Wkry obudził rano zew krwi. Gdzie się ruszy, tam go suszy. No i w końcu zszedł na psy. .
    • Słyszałem, że u Ciebie spoko Sprzedajesz sztukę, miałaś zawsze niezłe oko  To ładne rzeczy, cieszę się Kupię ze dwie, dlaczego nie?   Czy myślisz czasem o mnie też?  Pamiętasz sny, te głupie, wiesz? Tęcze i garnce złota gdzieś Zanim nas życie zdążyło zjeść   Zwiedziłem z Tobą cały świat Tęsknię do Ciebie, to wciąż fakt Robiłaś wtedy mnóstwo zdjęć  Odkupię je, bo chcę je mieć    Gubiłem cel szukałem dróg Wybacz, że rzadko słuchałem Cię  Tułałem się, raz tu, raz tam A nasze święto? W stroju klauna byłem sam…   Jak tam u Ciebie i jak się masz? Jak mój przyjaciel - kiedy ślub wasz? Siedzę i piszę słowa te Tak jakbym był w przydługim śnie    Na pamięć znałem numer twój  I z Tobą tylko gadać chciałem  Jedynie Tobie zaufałem  Nigdy Ciebie nie wykorzystałem    Był śmiech i kłótni parę też  Lecz w końcu mur rozleciał się  Mój nowy dom byś polubiła   Szkoda że tu nie wpadniesz, miła    Bardzo dorosłem od kiedy Cię znam  Złożyłem w całość to co pękło nam  Ciekawe czy przyjdzie taki dzień  Bym mógł z Tobą znów napić się    Wiem teraz wszystko inaczej brzmi  Nieważne już kto winny był  Na nowej drodze życzę szczęścia wam Może kiedyś nauczę się jak nie być sam.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...