Widzenie Jana

[Rehabilitate K. Cecherz]

Chrystus z chleba słońcem
nasiąkał w Jordanie
w rękach nieba fotelu
Boga
pigmenty wody jakby
klejnoty na nagim ciele
diamenty roztrzaskane przez pioruny
szpady słońca
Usta otwarte biały kwiat
na twarzy
srebrna woń deszczu

jego oddech
koń zerwany z uprzęży i tylko
serce tętent kopyt

tętent kopyt…
tętent kopyt…

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak jakby zabrakło cierpliwości autoru, bo eksperyment obiecująco się rozwija. Można dyskutować o tych metaforach (słynny zarzut dr O - dopełnienia ;), ale naprawdę vnieznośnie się zaczyna robić, gdy autor prtzestaje wierzyć własnej wyobraźni i sięgta do skojarzeń znanych, może w trosce o komunikatywność?
pigmenty wody jakby
klejnoty na nagim ciele
(to jest ok)
diamenty roztrzaskane przez pioruny
(tu powtórzenie - w gruncie rzeczy - sensu, jest łopatologia ;)

Końcowy 'koń' kojarzy mi się wprost z "Szałem" Podkowińskiego ;D
(kurcze, w tym temacie? ja chyba jestem niezdrowy ;)
pzdr. b

[Jimmy_Jordan]

mój ulubiony poeta tego portalu i będę to podkreślał, tymbardziej że:
[quote]
Chrystus z chleba słońcem
nasiąkał w Jordanie
w rękach nieba fotelu
Boga

z tym że ja bym tak tej cichej apostrofy nie ukrywał ;D
[quote]
Chrystus chleba słońcem
nasiąkał
Jordanie, w rękach nieba fotelu
Boga

a tak poważnie:
mam poczucie jakiejś ulotności tego wiersza, skonstruowany na zasadzie wpada/ wypada (jest co prawda tupnięcie pointowe, ale obrazek nie podskakuje)
pozdrawiam
Jimmy

[Rehabilitate K. Cecherz]

przygotowywałem się na literaturę
studiuję kulturoznawstwo
na wykład z surrealizmu
naczytałem się paru wierszy i rozumiesz
chciałem zobaczyć co to pisanie automatyczne

całkiem automatyczne to nie było
ale się starałem szybko
czasem wiesz myślenie za długie szkodzi ;)

[Dotyk]

o, to, to, proszę Autora:)