Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

to marcowi zima w słowie...

Nie tylko marcowi piermiętoli doli się w głowie
niech ktoś powie, że nie jest jak twierdze
- przysłowia narodu mądrością- powiada. baba
chłopu pomiędzy dziś ością zawsze
był i będzie chłop górą - i basta
i wszystko
ważniejsze dla niego zielone
i z roli
wychodzi jak z soli bo boli w kaloszach
szczęście na ugorze przeora
wytrwale i przeorysze jak może
pomoże w końcu
mój boże daj lato
koniec i kropka
:):):)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zgoda! oto, zaglądając w nasze okna nadchodzi na nas czas grzechu
i zaprawdę powiadam wam za panią Stanisławą: mam zamiar je popełnić dla potomnych!


Dziś nie będziemy przeklinać
wiosną trzeba niewypowiedzieć
wiele brzydkich słów aby zdążyć
zazielenić brzuchy by z pępków wyrosły
tu i tam młode po pędy

nadszedł czas łapania się
za brzydkie wyrazy
czas ślinienia
czas pęcznienia
czas nie być sobą
spełnić swoją powinność
wobec twórcy brzydkich wyrazów

tylko tak uda się dorobić jeszcze paru
nieprzeklinających Świętych
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zgoda! oto, zaglądając w nasze okna nadchodzi na nas czas grzechu
i zaprawdę powiadam wam za panią Stanisławą: mam zamiar je popełnić dla potomnych!


Dziś nie będziemy przeklinać
wiosną trzeba niewypowiedzieć
wiele brzydkich słów aby zdążyć
zazielenić brzuchy by z pępków wyrosły
tu i tam młode po pędy

nadszedł czas łapania się
za brzydkie wyrazy
czas ślinienia
czas pęcznienia
czas nie być sobą
spełnić swoją powinność
wobec twórcy brzydkich wyrazów

tylko tak uda się dorobić jeszcze paru
nieprzeklinających Świętych
ironia jak wody wiosenne płynie z pępka
pędu zielonego zaskoczonego tymże komentem
nie dziw się Wstrentny, ale uważam , że poezja nie powinna być zanieczyszczona, jeśli nie ma powodu do zanieczyszczeń.
serdecznie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w takim razie przepraszam za nieporozumienie. gwoli wyjaśnienia: kiedyś
pewien szachowy mistrz świata palnął do pięknej szachistki, że kobiety nigdy
nie będą tak dobrze grać w szachy jak mężczyźni. na to ona: ale to my, kobiety
rodzimy mistrzów świata.
chodziło mi o to, że tak samo grzesznicy wydają na świat świętych. ich grzechy
są czemuś tam potrzebne Niebu, po to jest choćby wiosna kiedy
ich brzydkie, pełne przekleństw słowa przechodzą do czynów - urealniają się
cichnąc na chwilę w ustach. pozdrawiam
Opublikowano

"mój boże daj lato
koniec i kropka
:):):)"
ale przed latem proszę o wiosnę gorącą,
bom zupełnie pozieleniała, a dzisiaj
wszystko chłopom odpuściłam, bo takie miłe się zrobiły,
i życzenia i kwiatki, przy święcie, to nawet niech one
te chłopy i górą!
Strasznie mi wiosennie i marcowo!
Pozdrawiam słonecznie, jutro zajrzę ( grupowo) na działkę,
może marcowi się tak pomerdało - doliło, że tam już
i wiosna i lato i plażować można?
Serdecznie!
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_WysockaMyślałam o świetle, skoro w tytule pojawia się księżyc. Światło miłości? Wtedy wszystkie strofy układają się w spójną, ciepłą całość. Wiersz doprecyzowuje, dookreśla miłość, ukrytą w obrazie księżycowego blasku, za pomocą kolejnych metafor. W pierwszej strofie wskazujesz na to, że światło pojawia się nagle, samoistnie, jak nieoczekiwana odpowiedź na dotychczasową pustkę. Druga uzupełnia pierwszą. Trzecia bardzo ładnie komponuje się z księżycem - światło, które trwa, rozświetla ciemność, noc może być też rozumiana niedosłownie, jako uśpione emocje. Ważne jest odrzucenie wszystkiego, co nadmiarowe albo powierzchowne. W czwartej - ukryty brak, czyli znów pojawia się nawiązanie do pustych miejsc i motywu ich wypełniania. Niezatrzymany wiatr i taniec na wietrze - symbolizuje, wg mojej intuicji, wolność. Jeśli iść tropem uczuciowym - podkreśliłabym też na pewnego rodzaju nieprzewidywalność. To jest coś, czego nie da się kontrolować, ale można się tym nasycać i czerpać szczęście, odnajdować pełnię. Sama końcówka definiuje bezpieczeństwo. Dom, port - nie ze słów, ale z czystego światła. Bardziej, niż na namiętności, utwór w moim odczuciu koncentruje się na spokojnym komforcie i wrażeniu, że mamy do czynienia ze swoistym przelewaniem się, przemieszczaniem energii do przestrzeni (duchowych, emocjonalnych), w których jest najbardziej potrzebna.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuje za miły odbiór i szczery komentarz -                                                                                           Pzdr.serdecznie. Witaj - ja tak jak napisałaś w komentarzu - w domu czuję się najlepiej -                                                                                                       Pzdr.uśmiechem. @Berenika97 - @hollow man - dziękuję - 
    • @Charismafilos  Witam                      Dziękuję bardzo za miłe słowa o moim wierszu.                                Miłego dnia . Pozdrawiam
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        ;)       @Berenika97 :))  Ślicznie dziękuję        @wierszyki :) dziękuję       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...