Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pod półprzymkniętymi powiekami
migocą ogniki światła

Myśli jak nici babiego lata
unoszone wiatrem
lecą swobodne,
by za chwilę przylgnąć
do czegoś co dawno, wczoraj,
gdzieś,
z kimś...

Leniwie unoszę dłoń do smugi,
w której wiruje wspomnienie z dzieciństwa
i Twój uśmiech
Za oknem
ludzie się spieszą

Opublikowano

całkiem, całkiem - sympatyczne... (nie odbiega poziomem od większości prezentowanych tutaj utworów) dobra szata graficzna wiersza, wyczucie wagi słów
jednak za chwilę , i Ty musisz niestety pognać z tymi ludźmi - sentymentalizm na dłuższą metę - zabójczy
J.

ps. Wywal te kropki w tytule i na końcu wiersza

Opublikowano

Dzięki za dobre słowo. Co do kropek - zgadzam się, nie pasują. Jednak, wstyd się przyznać,
macie trochę zawiłą (jak dla mnie) obsługę tego forum i nie umiem wprowadzić poprawek.
Zaś sentymentalizm, czasem po prostu dopada człowieka. Mam nadzieję, że nie na zawsze.
Pozdrawiam.

Opublikowano

może jestem niedzisiejszy ale mnie ta szata graficzna męczy kiedy czytam,
o ile :
"Za oknem -
ludzie się spieszą"
to jeszcze przejdzie na koniec jako pointa roztrzelona, o tyle przy reszcie wystarczyłoby dla mnie po prostu przerzucić wers niżej

Sam wiersz przyjemny, nie jakiś genialny ale się podoba

Pozdrawiam.

Opublikowano

Szata graficzna trochę się "posypała", podczas przesyłania na forum.
Jednak rozsypanka w ogóle była zamierzona. Jak rozsypane były myśli w tamtym momencie.
Ale dzięki za uwagę. Tak lepiej?
Cieszy pozytywny odbiór. Bałam się, że to blamaż.
Do miłego.

Opublikowano

Justius Kroom napisał : ps. Wywal te kropki w tytule i na końcu wiersza

Z kropką w tytule nie umiem sobie poradzić. Nie wyświetla mi się w edytorze?!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Zbigniew Polit Naiwny materializm. To czego nie widać "gołym okiem" nie istnieje? Prądu w kontakcie też nie widać, a wystarczy włożyć dwa palce żeby go poczuć. Promieni roentgena też nie było widać, a istnieją. Nadfioletu też nie było widać, a istnieje. Podczerwieni też nie było widać, a istnieje... . Prawdziwy, sensowny racjonalizm to racjonalizm transcendentalny, metafizyczny, motor prawdziwego postępu naukowego.
    • @Poet Ka ... jesteśmy szybą  przez nią świat oglądamy  nawet wtedy  gdy się  do niego zbliżamy    siedzę obok  na okno patrzę  może tam  ciebie zobaczę  a ty już kawę pijesz  swoimi  myślami żyjesz  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • Bardzo ładny wiersz  Na szczęście obecność może rozpocząć się w dowolnym momencie i zacząć mierzyc wspólne momenty
    • O tym forum dowiedziałem się od AI, która przysięgała mi, że jest to największe i najbardziej cenione  forum literackie w kraju. Czy w związku z tym, jako członek, mam obowiązek wstawiania tu cyklicznie swoich prac? Bo przyznam się bez nagonki, że wobec miernego zainteresowania tym co tu pokazuję, za bardzo mi się nie chce. ;) 
    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...