w potrzasku

[teresa943]

drzwi strażnicy muru uzbrojone
w zamki bezduszne schody
z klatki do klatki na drodze pułapki
nieugięte imadło
nie pieści

właśnie upadło najpotrzebniejsze
złośliwa twardość uwiera
nieporadność

za ścianą milczenia zwyczajne
głosy kroki śmiechy i ciała
fizycznie sprawne
jak ciernie

myśli niespokojne czepiają się muru
ramiona rozpostarte jak krzyż
na ścianie zwisające brzemię
milczy

i tylko serce odgadło gest
łza w oku bezradna zasłania
beznadziejność

[Waldemar Talar]

smutne to ale zmusza do refleksji.
lubię taki styl pisania.
pozdrawiam Waldemar

[JacekSojan]

"zazdrosne schody" (?!) - niezbyt szczęśliwy zwrot;
jakaś niemoc peela zamotanego w abstrakcyjnej niemożności - męcząca lektura;
J.S

[HAYQ]

Myślę, że powinno być "drogi nieugiętej" lub "dróg nieugiętych".
Poza tym smutno bardzo, nie mam zdania.
Pozdrawiam

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziekuję Waldemarze i cieszę się, że ten wiersz zmusza cię do refleksji,
taki był jego cel

serdecznie pozdrawiam:)
teresa

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Jacku, cała rzecz w tym, że dla peela jest to rzeczywistość,
niestety, choć jeszcze niedawno myślał tak jak Pan...

serdecznie dziękuję za pochylenie i sorki najszczersze
za umęczenie
pozdrawiam:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

HAYQ, tu chodzi o "nieugięte imadło" czyli
żelazny gorset (stosuje się przy złamaniach
kręgosłupa)...na dodatek schody są barierą
do świata, a więc zgradzają drogę...itp. itd.
wyjaśnia tytuł

dziękuję za czytanie i pozdrawiam:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Jacku, cała rzecz w tym, że dla peela jest to rzeczywistość,
niestety, choć jeszcze niedawno myślał tak jak Pan...
i jeszcze dodam, że nie z własnej woli jest rzeczywiście
"zamotany" w żelazny gorset, a schody jakby byly o niego zazdrosne
nie chcą wypuścić na zewnątz (niestety brak windy, chodzić po
schodach jeszcze nie może)...dalej tytuł wyjaśnia

serdecznie dziękuję za pochylenie i sorki najszczersze
za umęczenie podczas czytania
pozdrawiam z uśmiechem :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Panie Jacku, cała rzecz w tym, że dla peela jest to rzeczywistość,
niestety, choć jeszcze niedawno myślał tak jak Pan...
i jeszcze dodam, że nie z własnej woli jest rzeczywiście
"zamotany" w żelazny gorset, a schody jakby byly o niego zazdrosne
nie chcą wypuścić na zewnątz (niestety brak windy, chodzić po
schodach jeszcze nie może)...dalej tytuł wyjaśnia

serdecznie dziękuję za pochylenie i sorki najszczersze
za umęczenie podczas czytania
pozdrawiam z uśmiechem :)
teresa

[zak stanisława]

tereso, znam takie przypadki,
dlatego uważam że wiersz mmmUSISz dopieścić
cmok

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziekuję i obiecuję popracować
nad dopieszczeniem
cmok:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

II (a właściwie pierwotna wersja)

mur nieprzebyty cztery ściany
drzwi strzegą zazdrosne zamki
na klatce bezduszne schody
nieugięte imadło nie pieści

właśnie
upadło najpotrzebniejsze
i złośliwie zęby szczerzy
nieporadność

za ścianą szczęście zwyczajne
ludzi fizycznie sprawnych
jak ciernie

bezradne oczy czepiają się ściany
jeszcze się łudzą może ustąpi
z pułapki wypuści daremnie
krzyż ciężki

rozpostarł ramiona gestem szalonej miłości
łza wolno spływa po gorsecie


już sama nie wiem, na razie nie mam pomysłu
teresa

[Baba_Izba]

oj, mnie te schody, też już dopiekły,
chyba domyślam się tego -" upadło najpotrzebniejsze"!
W pewnych okolicznościach, przedmioty nawet drobne,
nabierają wielkiego znaczenia.
Cmoki od kwoki -
baba

[teresa943]

dziękuję, jesteś kochana, że się pochylasz
zaraz wkleję jeszcze jedną wersję, ale
niestety te drzwi na razie są

pozdróweczka z przytupem,
po twojemu:)

[Baba_Izba]

dziękuję, radzę : - pomalutku - niech trochę ostygnie wiersz, potem innym okiem na
niego spojrzysz! Kombinuj, ja na razie nie mam pomysłu. Zajrzę jeszcze!
-baba

[zak stanisława]

kolejna (Iv) wersja????

drzwi strażnicy muru
do klatki z klatki nie wpuszczą
zamki bezduszne
za nimi człowiek w gorsecie
imadłem spięty
w potrzasku własnej niemocy

za ścianą jest tak zwyczajnie
głosy kroki sprawne ciała

tutaj mur milczenia udaje że nie ma
zatrzasków pułapek i tylko ramiona
rozpostarte jak krzyż
na którym zwisa głowa
pod ciężarem myśli niespokojnych

łza gniecie
gorsetu nie rozpuści

sorrki -:):)
cmok tereso

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no stanislawo, ta wersja to już wybitnie twoja,
piękny ale troszeczkę zmienia zamiar autora,
na razie wkleję go u siebie i poczekam aż
wszystko dojrzeje, przefermentuje...hehe

serdeczne dzięki za pomysł
cmoook:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

serdeczne dzięki:)

[teresa943]

do wglądu chyba ostateczna wersja

dziękuję za pomoc nieocenionej
jak zawsze S...
serdecznie pozdrwaiam:)
cmokiem z przytupem:):):)

[Baba_Izba]

"i tylko serce odgadło gest szalonej miłości
łza w oku bezradna powoli spływa
po hardym gorsecie zmywa
beznadziejność"

Teresko, napisałaś, że to już - ostateczna, może ja - niepotrzebnie mącę.
Jak czytam całość, to wydaje mi się, że w ostatniej zwrotce, za dużo jest
"kawy na ławę", daj "czytaczowi" pole do myślenia. Ten rym "spływa, zmywa" ???

a jak byś np.skróciła: (nie umiem kursywą)

" i tylko serce odgadło gest
łza w oku bezradna
po pancerzu (gorsecie?) spływa
nadzieją"

albo: "z gorsetu zmywa
beznadziejność "

ja tylko z punktu widzenia czytającego, wyraziłam swoje zdanie,
autor decyduje o ostatecznym kształcie wiersza.
Wieczorkiem jeszcze odwiedzę -
z uściskami -
baba