Trzecie oko

[Maggie Grape]

Nie ma prawdy.
Zabiłam…!
Powiedziałam, że w afekcie.
…Uwierzyli…

Wyplułam zło na jej pogrzebie.

Uśmiechała się smutno.
Widziałam
przez
dębowe wieko trumny,
girlandy kwiatów,
czarną woalkę kapelusza,
własny egoizm i arogancję,

Pacyfik ludzi.

Tonęłam.
W akcie ekspiacji.

[Pancolek]

nie ma prawdy
zabójstwa w afekcie
i wyplucia jej na pogrzebie

przez dębową trumnę
girlandy kwiatów
czarną woalkę
i kapelusz

to pacyfik ludzi
klęczy
w niby-ekspiacji


Jakoś tak niekonsekwentnie. Jak na wiersz za mało niewiadomych - scenka, gdzie ktoś umarł, a peel żałuje, że nie wykorzystał danego czasu to trochę oklepane.
Po drugie mam wrażenie strzelaniem słów w ciemno (o interpunkcji nie wspomnę, trzykropki - bleee).
Generalnie jest tu potencjał, bo potrafisz zawrzeć interesujący fundament, dlatego dam:
+/-
PS: moja wersja za daleko odbiega od Twojej, żeby Ci ją proponować. To tylko Pancolkowe myślenie ;)

Pancuś

[Rachel_Grass]

wersja Pancolka jest dużo lepsza, okrojona, niedosłowna. wyciska z wiersza najlepsze. proszę się nad nią zastanowić.
podrawiam, Rachel

[Maggie Grape]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie chodzi o to, że ktoś umarł, tylko o to, że to prawdy już nie ma. Podmiot liryczny zabił prawdę. Powiedział, że w afekcie, a inni w to uwierzyli. Tymczasem on (tzn. ona) zrobił to rozmyślnie, z premedytacją. I świadomie, z zimną krwią, skłamał. Ona poszła na pogrzeb, by zrzucić z siebie całe zło. I udało się. A ta prawda się uśmiechała zza trumny, kwiatów, kapelusza; uśmiechała się pomimo egoizmu i arogancji. Takie poczucie winy, wyrzuty sumienia podmiotu lirycznego. Pacyfik ludzi jest łącznikiem pomiędzy nimi i tym tonięciem. Tonięciem w akcie ekspiacji. Chodziło o grę słów. Ona to widziała mimo Pacyfiku ludzi. Ona w tym Pacyfiku ludzi tonęła. Czy żałuje? Tak, ale sama nie wiem, czy przypadkiem nie jest to skrucha chwilowa, wywołana tym pogrzebem. To próba samooczyszczenia i samousprawiedliwienia. Owszem, skojarzenie słów było przypadkowe, dlatego prawdopodobnie w ciemno, nie zastanawiałam się nad tym, czy to pasuje. Mi wtedy pasowało. Interpunkcja, zapis- moja pięta achillesowa.