Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

że kiedyś-słowa nie lubię
mówiłeś że myślisz o mnie
a to znaczyło że o życiu całym
teraz czujesz: ciepłe myśli więc
dobrze czy źle, sama nie wiem
zgubiło się i być może zamarzły
wszystkie piegi na nosie, niemocy
-mógł skasować
żebyś do siebie zabrał

Opublikowano

Mnie się podoba:)) I to bardzo:))) Tylko poza początkiem... Pomysłu na poprawienie brak, a czepiam się wiem... Ale do dwóch pierwszych wersów nie podoba mi się, a ich wycięcie nie poprawiłoby sytuacji... Nie wiem zatem, co poradzić... Ale to tylko moja subiektywna ocena... Poza tym, jak dla mnie, wiersz jest bardzo dobry, zatem ++ + :))
Pozdrawiam serdecznie
Gwiazdeczka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



taka nowa Jacku tak:)
z tym aniołem to tak
że został tak nazwany
stąd taki tytuł się zrobił
może i dobrze byłoby
się pozbyć i i i
a czemuby nie przez dwa?
dziękuję za obecność :)
pozdrawiam ciepło
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rafale
a się przyzwyczajam że odwiedzasz
nie dwa ii już P.Jacek wspomniał
hmm a co brzydko zdwojone?
dzięki za obecność (;
błąd: twojego tysz
jeśli tu stil jakiś ;)
pozdr. ciepło
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ah to łoko spostrzegawcze
tak bez pamiętam chociaż
mm może jeszcze
naposocę
dzięki Stasiu zgubiłaś kamyczki...
za tup tup tup
pozd.ciepłe

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wyrastam ze wschodem z butów łąki, stokrotki. Kapelusz ze słomki, lniana sukienka, bukiet makówek, mleczny raj dmuchawców. Rosa perliście zdradziła pająka, suszą się sidła, jestem na boso. Ziemi niebieskiej kuli, percepcji paleta, kot ma szary mysi wzrok. Jest kształtem nieskończonych prób oderwania od przyciągania jak pyłek na kwiatku, który ma swoje lotne plany. Zapach przytuli, miodowy żółty, rozpieszcza ciepłe powietrze.   Otwieram okno wylewa się potok kursora. Przelewam je na tapetę.
    • I córka ma gza (?) raz gama króci.    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Annie Faktycznie, życie inspiruje różnorako. Pozdrawiam :)
    • @Łukasz Jurczyk   Wiersz, choć osadzony w realiach starożytnej wyprawy wojennej, ma wymiar uniwersalny - opowiada o konfrontacji człowieka z jego własnymi ograniczeniami. To jest jak studium psychologiczne człowieka zderzonego z kryzysem,jak opowieść o każdej życiowej próbie, która odziera nas z codziennych iluzji. Najpierw jest uniwersalny mechanizm obronny ludzkiej psychiki - wyparcie. Na co dzień żyjemy tak, jakby cierpienie, starość dotyczyły tylko innych. To iluzja, która pozwala nam funkcjonować. Utrata wzroku to symbol, bo każda utrata czegoś cennego (zdrowia, statusu, strefy komfortu) zmusza do spojrzenia w głąb siebie. „Kto ślepnie, czasem widzi więcej” - kryzys jest tu pokazany jako brutalny, ale skuteczny nauczyciel.   Góry i pustynia w ujęciu uniwersalnym po prostu los, natura lub absolut. Świat uderza w człowieka „bez gniewu i bez pośpiechu”. Nie ma w tym kary za grzechy, nie ma złośliwości - to bardzo współczesne, egzystencjalne spojrzenie na wszechświat, w którym człowiek jest zdany wyłącznie na siebie. Zmiana z mrozu na pustynię symbolizuje rzucanie nas przez życie od jednej skrajności w drugą. Całkowicie ponadczasowa część poematu to koncepcja wewnętrznej granicy. Na co dzień żyjemy w strefie komfortu, nosząc maski i kreując wyobrażenia na swój temat. Tytułowe „lustro” (stworzone tu przez ekstremalne warunki) to moment weryfikacji. W psychologii czy filozofii to sytuacja, w której człowiek jest tak wycieńczony fizycznie i psychicznie, że nie ma już siły udawać. Kryzys nie buduje charakteru - on go obnaża. W tym lustrze człowiek widzi, ile jest w nim prawdziwej siły, a ile było tylko pozą.   Świetny tekst! 
    • @Kwiatuszek przeczytałam też 2 poprzednie części :) Ciekawy temat - rozwój duchowy ale i trudny.  Tekst zaciekawił :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...