Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dotykając dna

Waldemar Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Waldemar Talar

Waldemar Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

gdy wolałaś pomocy
bez chwili zawahania
podałem ci swą rękę

lecz ty świadomie
zamiast się ratować
wykorzystałaś mnie

teraz już we dwoje
zdani na łaskę losu
spadamy w otchłań

a ty tłumaczysz się
że nic się nie stało
bo dotykając dna
sami się wyzwolimy

Ania_Gwiazdeczka

Ania_Gwiazdeczka

Opublikowano
Opublikowano

Nie wiem, jak to nazwać, ale mnie się zdaje, że owa "dziewuszka z wierszyka" ma punkowe ideały:P Z tego, co przynajmniej znam tę ich ideologię(a trochę znam), to ona tłumaczy chyba peelowi(nie wiem, czy dobrze napisałam), żeby poszli razem na dno, bo wtedy poczują wolność. W sensie nie będzie ich już nic krępować. Nie wspomina natomiast o tym, żeby chciała się później z niego odbijać... Nie dziwi mnie więc, że peel jest niezadowolony z obrotu sprawy:P Jeśli chodzi o porady techniczne, to żadne mi do głowy nie przychodzą, bom w tym względzie niedoświadczone dziecię jeszcze:P
Pozdrawiam serdecznie
Gwiazdeczka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      linia przypływu

      Przez Migrena · Opublikowano

      plaża była pusta rozciągnięta jak język sucha od słońca i wiatru ona miała sól na ustach i oczy zbyt jasne jakby widziały więcej niż trzeba on niósł w sobie noc ciężką jeszcze nie do końca przeżytą piasek parzył stopy wchodził między zęby zgrzytał w środku szli za daleko tam gdzie nie było już śladów tylko wiatr i własny oddech dotknął jej nagle jakby coś w nim pękło bez ostrzeżenia odpowiedziała od razu jak ogień który nie ma już powrotu ich ciała nie były delikatne ścierały się jak kamienie mielone w gardle rzeki sól wchodziła w skórę w oczy w usta wszystko szczypało wszystko było za bardzo on wbijał dłonie w jej plecy jakby chciał się utrzymać przy czymś żywym jakby pod skórą było coś co mogło go ocalić ona ciągnęła go niżej w piasek w siebie w ciemniejsze miejsce nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne krew przyspieszała szarpała się jak zwierzę zamknięte w za małym ciele morze obok uderzało i cofało się jakby coś pamiętało ale nie chciało powiedzieć krzyknęła raz krótko jak przecięcie potem już tylko oddechy ciężkie rozbite leżeli długo lepcy od soli i piasku jak po walce słońce wypalało z nich resztki myśli nie patrzyli na siebie bo było za blisko fala doszła wyżej dotknęła ich stóp zimna obca jakby coś sprawdzało czy jeszcze żyją i kiedy wstali nie byli już tacy sami jakby morze coś w nich zabrało i zostawiło miejsce które nie chciało się zamknąć              
    • Konrad Koper
      bilans

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Zgoda !! Ujęła myśl...    
    • bazyl_prost
      Osobiście

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @Leszczym Chyba chcesz zredukować jakąś tendencję ale mało kto rozumie że ta tendencja jest bez sensu...
    • Lenore Grey
      Zaproszony. Opowiadanie

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      @Migrena No i elegancko :⁠-⁠)
    • andrew
      Halo/Alarm

      Przez andrew · Opublikowano

      @Mel666 ... pięknie się złożyło bo wczoraj jutro dziś  będzie dalej żyło   zwłaszcza że  ciebie taką zobaczyło   taniec koła zatacza to wieczność oznacza ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...