Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zszedł Boh na ziemię w dwa tysiące ósmym,
gdzieś koło stycznia, śnieg jak pańska łaska,
z rowu prze w pole, lecz nagle – do laska
se mu zachciało, więc jak szarak sus i

wplótł się w coś bardziej lub mniej jednoznaczne,
jak balon tylko przedmuchany, może
życia z tym cudem sobie nie ułożę
i jął co było mu dane, niebacznie

spod krzaka jaka nieboraka wstaje
i zerka w Boha, może w to co robi,
ta okolica chyba nie jest gajem

więc trza interes do łap wziąć i obić
i tak nam bajdę lać, gdy wywód słuszny
jak Bohu w styczniu w dwa tysiące ósmym.

Opublikowano

Zoned - Bohunowe zrywy Mi.ości


a tam Bohu z kroku myk z interesem
w te brzózki jak kozak za tatarem
tak, że nie mógł wyrobić zakrętu
więc wpadł w dół, na rozebraną babę,

jeden krzyk i huk! - echo poniosło lasem;
jak wpadł tak, nie chciał już wyjść! O Bohu,
tylko jęki słychać było z nuty batuty uszu,
tak grała muzyka, na skrzypkach cygana gajem,

ptaki z trelu nawet zamilkły zdziwione dziobem
wszystkie zwierzęta spłoszyli raczkujące w pobliżu;
że zgubiły orientację z racicy i tropy z terenem,

nagle wszystko zamilkło jak przyszło z hałasu
natura wróciła porządek i harmonię zjednoczyła ciałem
zaspokoiła swoją chuć i wyszła w słońca promieniu.

Ave! J.L.S

Opublikowano

A mówta se co chceta, Lilianna prym wciąż wiedzie!
Ptaki z trelu nawet zamilkły zdziwione dziobem,
zgubiły orientację z racicy i tropy z terenem
,
nie wyrobi (nikt) zakrętu - w żadnym z Nią zonedzie.
;(

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...