izabela mąkowska Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Siedzi i czeka Pokorna,spokojna Kobiecy świątek Na parkowej ławce. Wspierana zapachem Majowych konwalii W brzozowe dłonie Skryła drętwą twarz. Daleko za nią Wiatr dni wyrywa Z kalendarza.
Michał Kowalski Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 przyjemny tekst - zastanawia mnie tylko "Kobiecy świątek", nie rozumiem tego sformułowania pozdrawiam
Arahja Staszewska Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Kiedy czytam, maluje mi się przed oczami ładny obrazek. Ale ciągle nie wiem, na co ona czeka... A może właśnie nie ma na co czekać..? hmmm Tak czy inaczej, wiersz jest przyjemny. Pozdrawiam.
izabela mąkowska Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Dziękuję za komentarze.Gwoli wyjaśnienia sama czuję się często "kobiecym świątkiem".Oczekującym na niespodziewane.Zamkniętą w formie figurką niekoniecznie zauważona.
piotrbierzynski Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Izo -"drętwą twarz"??? nie lepiej -odrętwiałą,to chyba bardziej pasuje do kobiety pozdrawiam piotr
izabela mąkowska Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Piotrze drewno -bo kobiecy świątek- nie jest odrętwiale ale drętwe.Tak jak i brzozowe dłonie.Chciałam być konsekwentna bardziej niż kobieca :)
Sonnengott Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 drętwa twarz (w brzozowych dłoniach) jest świetna, chociaż sam wyraz 'drętwieć' nie wiem, czy ma znaczeniowo coś wspólnego z drewnem w poezji jednak trzeba coś takiego zauważać (na tym właśnie polega) 'świątka' też nie rozumiem, ale brzmi ładnie. pozdrawiam
Amras_Elensar Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Hmmmm...Wiersz zmusił mnie do refleksji....czasami też wydaje mi się, że jestem poza światem, w odległej galaktyce i ktoś za mnie wyrywa kartki z kalendarza. Lekka forma jest potwierdzeniem tego, że najprostsze środki okazują się najlepszymi.
Zbigniew Okulap Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 podoba mi się szukam w tym obrazie odrobiny ciepłego swiatła może drzewa sączą światło ciepłej kory , budzi we mnie smutek odczucie przemijania, zestarzała twarz , i jej cieńkie długie włosy na wietrze , b. mi się podoba pozdrawiam :-)
izabela mąkowska Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Dzieki za opinie.Reverso jesteś bardzo blisko.Ja tak właśnie widziałam ten wiersz.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się