****

[Pan poeta 2]

dal

1

miasto wszystkich oceanów, tych które się zmieniają i tych
innych;wysokich, w obowodzie jej czaszki, wątroby, rękawiczki - powiesz
transgresja ciała - ona odmierz submiarką każdą falę, wir, lej
z ciśnieniem bez ruchu - patrz - cieśnienie w bezruchu.

2


to była środa, jak zwykle - środa, obchodziłem urodziny, jej urodziny też są
w środę, ale innej daty, uboższej, bez bagnetów, bez kalendarza, tu się urodziłem
na ex proposito.ludzie wtedy staneli, wydawali się jakby wracali z deszczowej
podróży w krwioobieg, ale wracali z Neapolu, dokładnie z rdzenia kręgowego,
płakali - urodziłem się.

1+2

nie umiała pisać wierszy, ja zresztą - też(ten powiew naszych oddechów,
po czeczotce - szczotecce),i wiatry wiejące z różnych galaktyk, w parku
zachodnim Cunter moor', nie umiała gotować - ja powtarzam - też.

i wszystko co odpycha, roztargane spodnie, rozgajdana ślina, deforma
budzenia się ze snu jako 'jajo - i znów te zachody słońca w parku
nad Cunter moor', niektórzy już mówią że tutaj będzie Neapol.

i wszysto co przyciąga, smooking, wyziewy, garsonie pod brudką
kiedy nie uda się udać róży, i łóżko - i znów jajo, i znów wspólne
gotowanie, pranie, palenie, picie za komodą, kiedy jej nie ma.

i tak pijani, wejdziemy do wanny, spotkamy ludzi, masztowce, siebie
będziemy kochać się tak, jak każdy kto kochał się w wodzie
czy rzeczywiście ktoś kochał się w wodzie?