Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Figle małżeńskie :)

Peo niebieska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Peo niebieska

Peo niebieska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zachciało się mężowi z żonką pofiglować
miły był dzień cały, sprzątał, usługiwał,
kiedy wieczór przyszedł - naczynia pozmywał
aby mogła sobie paznokcie malować

Żonka nie wiedziała o zamiarach męża
On cały pachnący z kąpieli wyruszył
i - prosto do łoża - wcale jej nie wzruszył.
Kręci się przy żonie, muskuły napręża

ciało jego płonie (w końcu jest przy żonie) !

........

Ona do lektury nos swój zgrabny chowa:
"Skarbie - z figlów nici - boli mnie dziś głowa."

........

Facet przełknął ślinę porażką strudzony
zamknął grzecznie oczy, poczuł się zmęczony.
"Jakoś będzie" - myślał i zasypiał błogo...
A nad ranem czuje - ktoś go trąca nogą.


Oko swe otworzył - obok żonka leży
i namiętnym wzrokiem wciąż na niego mierzy...
Ona go przekornie łechce ....
a ..... On nie chce!

Tak to bywa z seksem i "parą dobraną"
On zachęca nocą - Ona woli rano :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Zima

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lemert   Motyw zimy nie jest tu tylko porą roku, ale gestem - próbą osłonięcia świata przed tym, co zbyt bolesne i zbyt szybkie. Piękny obraz matki okrywającej biedę dzieciny własnymi dłońmi - jest w nim bezradność, ale i ogromna czułość. Podoba mi się. :) 
    • Trollformel
      Winna

      Przez Trollformel · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Przytulę. :)
    • Berenika97
      Winna

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Trollformel   Bardzo zmysłowy wiersz, który działa bardziej zapachem i ruchem niż opowieścią. Podoba mi się ta dwuznaczność słowa "winna" i metafora wina -gdy kobiecość nie jest tu dosłowna, tylko fermentująca, pełna napięcia i delikatnego ryzyka. Szczególne jest ostrzeżenie, by nie potrząsać butelką - czytam je jako apel o uważność wobec kruchego wdzięku i namiętności. :)
    • Florian Konrad
      Niebosz

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      niech świat wysławia się niewyraźnie (zabawnie by było: źle usłyszał własne słowa, przekłada je na język przedmiotów – i rano ludzie, zamiast pantofli wzuwają kartofle)! po co nam wiedza, efekty odkryć, zdobycze nauki? chcę wyruszyć z tobą w świetlistą krętaninę (deklaracja tyleż czysta, co trącąca anarchizmem!), gdzie nie będzie się liczyć z przeszłością, dobrze? zatem patrz: uśmiechnięci opuszczają czarne muzea. jesteśmy w tym tłumie. na następnej ulicy czeka nas baśń: nieco nadpróchniały drakkar o falujących na wietrze strzępach żagli, pękata bestia spoczywająca na grzbiecie przeogromnego ptaka. wsiadaj, proszę. i lecimy na Księżyc, bo przecież można to zrobić, byle na wstrzymanym oddechu. z zawodu jestem celowniczym, więc umiem nawigować nawet z zamkniętymi oczami. bez problemu wylądujemy na Morzu Spokoju. ileż tam magii! naturalny satelita okazuje się być olbrzymim repozytorium pamiętników i zarazem teatrem, gdzie wystawiane są sztuki na podstawie niechcianych wspomnień. patrzymy, czytamy. oskórowywanie widm, skalpowanie cieni. pamiętaj to tylko baśń. więc przepracowujemy... przyszłość.
    • Sylwester_Lasota
      Porcelanowy związek

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wiem :) Dlatego też się uśmiechałem w pierwszym komentarzu.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...