Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tu Wałęsa leży Nie chce ale musi
Chciałby do Belwederu Albo do Danusi
Nad nim kopczyk genialnych pomysłów i fuch
Chciał za stery złapać Został łapaczem much

Mógł zostać mistrzem świata Dobrze skakał wzwyż
Doskoczył prezydenta Nobla doskoczył tyż
Wzmacniając skoczne nogi pomylił lewą z prawą
I z główką się pogrążył w polityczny nawóz

Panie któryś wziął do historii Wałęsy nazwisko
Weź go do nieba z własnych przemówień walizką
Niech tam zlustruje siebie z gramatyką w dłoni
- Czy jest za a nawet czy przeciw historii

Przyznajmy mu honoris causa za taktykę
Układania zagadek W czym naśladował Pytię
Pozostaje pytanie – czy ten co je składał
Wiedział co gadał – czy też, że wiedział – udawał.

Opublikowano

Ciekawe, czy doczekam Epitafium dla Kaczyńskiego ;] Jeśli tak, przyznam, że jest Pan bezstronnym poetą, który wygarnia wszystkim, a nie wybranym. Niestety, na razie dobór polityków jest ewidentnie pod prawicę PiS-owską. Chyba że się mylę?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pancolku
A co Ty taki upolityczniony?:)
Ja patrzę na wiersz i nawet nie kojarzę osób z przynależnością
Pozdrowionka apolityczne;))

Rozumiem, ale pośmiałbym się ze wszystkich, a nie z wybranych, bo taka selekcja właśnie upolitycznia całą serię, moim zdaniem oczywiście.
Pozdrawiam równie apolitycznie ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Wioluś. Twój wiersz mówi mi o byciu pragnieniem. o byciu ogniem, który wie, że może spalić ,  a mimo to chce trwać. czytając mam wrażenie, że oddycham  szybciej,  jakby naprawdę ktoś stał na granicy snu i świtu, nie chcąc puścić tej jednej, ostatniej chwili bliskosci. jakbyś powiedziała ze jestem błędem w Twoim systemie, ale błędem, który płonie. Wiolu. przyszłaś ze swoim wierszem i przyniosłaś słońce. w świecie poezji zaświeciło one też. pięknie zaświeciło.  
    • @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje'  Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :)       
    • @Natuskaa   Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie  prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania.  Pozdrawiam. 
    • Ta miniatura ma swój kolor.    pozdrawiam 
    • Bardzo sugestywny i niepokojący obraz — zimowy pejzaż przechodzi tu płynnie w ludową, niemal groteskową wizję śmierci. Podoba mi się sposób, w jaki sacrum miesza się z codziennością: karczma, rynek, tłum i symbolika zaświatów tworzą razem ciężki, filmowy klimat. To wiersz, który bardziej się przeżywa niż tylko czyta — zostawia w głowie surowy chłód i dużo przestrzeni do własnej interpretacji. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...