wiersz na najgorże wiersze...

[zak stanisława]

znam takie miejsce wśród krzaków skryte
na końcu świata mały otworek
tu bicie serca możesz usłyszeć
kiedy mi.ości odetkasz korek

roztańczy się wtedy płomieni żar
buchnie melodią troszeczkę ckliwą
księżyc za oknem spotęguje czar
szczęście popłynie ciepłą oliwą

oczy im zaszklą się i zajdą mgłą
za deszczem za progiem zostanie dziś
gdy oni wyczerpią wylewność swą

w dłoń chwyci skonaną mi.osną kiść
pełna nadziei jutrem brzemienna
utworzy nowej mi.ości liść

[Marlett]

Stanko!
Oh!
Jestem pod wrażeniem.
Kiście i liście tworzą prawdziwy wianek mi.ości
Ciekawa metaforyka, a szczególnie; ot-forek i korek.

Z mi.ością pozdrawiaM.

[Stefan_Rewiński]

Krzaki mi się fajnie kojarzą.

[Bogdan Zdanowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Sławo, tu ucznie czytajom!!!
A niech tam - jednak nadzieja zwyciężą!
;)

[Judyt]

ciekawie się ułożyły ostatnie wyrazy z ostatnich linijek wszystkich wersów eh ości
pozdr. ciepło

[zak stanisława]

hehe, Bogdanie, dzieci wiedzom więcej niż my...no może o więdnięciu nieco mniej, hehehe

Stef, krzaki, krzaczki i tu i ówdzie;)porastajom

Marlett, mi.o że tak mówisz mi.ośnie;))
Judyt, nie zgorszonaś? cmok

noworoczne ukłony ku radości mi.(g)ości moich co po świętach odpłynęłi....

[Judyt]

nie, a czemu by?

[Ewa_Kos]

No wiesz ja to już czytałam chyba (albo podobne) kiedyś napisałaś - fajne konanie uwiądem w rzeczy samej:)) HA!
Pozdrawiamy z gniazda Mykosy!!!:)))

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

JES Ewuś czytałaś..(cholero, ale masz PAMIĘĆ), nic sie nie da ukryć, hehehe) to po przeróbkach, bo jakoś brak mi talenta....
cmokamykosy!!!!w obanosy!MYżakiobacwaj

[kaja-maja28]

bardzo mi się podoba i wiem ,że jest takie mejsce,
ale tam czyste serce dopłynie:)
Pozdrawiam milutko

[zak stanisława]

kaju-maju dzięki,pozdrawiam

[adam sosna]

a jest tak
jak nie jest
ale gdzie?

:):):)

ps
miało być uroczyście - jest o.ściście

[zak stanisława]

...
znam takie miejsce dobrze ukryte
na końcu mam-by łot-forek
tu bicie serca możesz usłyszeć
mi.ością odetkaj korek

roztańczy się płomieni żar
melodią jakby tęskliwą
niech księżyc spotęguje czar
gdy szczęście spłynie oliwą

oczy zaszklą i zajdą mgłą
oni wyczerpią wylewność swą
za deszczu progiem już 'dziś'

w dłonie swe weź przywiędły kiść
jutrem brzemienna nadzieją pełna
otwórz nowej miłości liść

Sosen, dzięki, miało być ckliwie,;)))
wyjszło gniotliwie?
pozdrówki

[adam sosna]

zbawnie ::::::::::::::::::::::)))

[HAYQ]

oj, bez przesady, wcale nie najgorży ten wierż jest.
W tych kiściach i liściach (ości nie wspomnę) całkiem soczyście mi się zrobiło i czytało też fajnie.
Ładnie jest Stasiu, trochę późno dojrzałem (o wierszu mowa) i nie było mnie trochę, dlatego dopiero teraz zaglądam. Dlatego trochę spóźnione, ale najszczersze życzenia noworoczne Ci przesyłam i
Pozdrawiam.