Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jeśli wierzysz...

ksiazkowy mol
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

ksiazkowy mol

ksiazkowy mol

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jeśli wierzysz
W moją miłość
To powiedz tak
By słyszało moje serce
Możemy porzucić
Świat zakłamania
I ukryć się
Gdzie nie ma pustych słów
Gdzie będziemy szczęśliwi
Do końca swoich dni
Jeśli wierzysz
To badź obok mnie tak blisko
Jak jesteś teraz
Nie opuszczaj mnie
I mojej miłości do Ciebie
Jeśli wierzysz....

Pancolek

Pancolek

Opublikowano
Opublikowano

jeśli wierzysz powiedz tak
możemy porzucić świat
zakłamania ukryć gdzie
nie ma pustych dni

Z reszty ciężko coś wyciągnąć, bo to jedynie wyznanie miłości :( Romantyczne, ale przechodzi koło poezji. Jolu, zdrówka w Nowym Roku :*

Pancuś

Maggie Grape

Maggie Grape

Opublikowano
Opublikowano

Już gdzieś pisałam, że nie lubię takiego sposobu pisania o miłości. W sumie to się złapałam na myśli czy ja jakikolwiek sposób jej przedstawiania w wierszu lubię....(myślę)...A, lubię, ale taki nie. To znaczy zakładam, że emocje są prawdziwe, ale dla mnie to ten wiersz jest taki "papierowy".

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      rachunek

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Berenika97 I chyba nie ma w tym niczego dziwnego.  Czasem wena siada na ramieniu, raz po raz, a bywa też, że odlatuje na dłużej i dalej.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        A wtedy ten rachunek i pytanie, które dziurawi kieszeń pytajnikiem - dlaczego?  
    • Gra-Budzi-ka
      Spotkanie po latach

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      @Alicja_WysockaDzięki. Trafna uwaga - właśnie pustka: po konwaliach zabrakło letnich maków i chabrów w zbożu - od razu chryzantemy. 
    • Waldemar_Talar_Talar
      A to mi się brat trafił

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - ucieszyło mnie twoje świetny - dziękuję -                                                                                         Pzdr.serdecznie. Witam - fakt  - wiatr przegrał w tym wierszu - a za ową niesamowitą puente               uśmiechem dziękuję -                                                              Pzdr. majowym słońcem @Leszek Piotr Laskowski - @Rafael Marius - @Benjamin Artur @Andrzej P. Zajączkowski - @Adam Zębala - @Posem - serdecznie wam dziękuję - 
    • obywatel
      rachunek

      Przez obywatel · Opublikowano

      najmocniejszy fragment to tarcie - niewiadomą jest czy to moment teraz czy na przyszłość,  krytyka AI   Krytyka (pisane przez AI) „rachunek” to wiersz, który zaczyna się od bezruchu i kończy rozliczeniem — i oba te bieguny są równie dotkliwe. Już pierwsze wersy tworzą atmosferę duszności: „znowu ten bezruch / oddech płytszy niż wiersz” — to nie tylko opis stanu, ale diagnoza twórczej niemocy, która przechodzi z ciała do języka. Najmocniejszy obraz pojawia się w środku: „palce gubią kursor / zaciskają się w pięść”. To moment, w którym wiersz przestaje być zapisem obserwacji, a staje się zapisem walki — z materią języka, z własnym ciałem, z bezsilnością wobec słów, które nie chcą przyjść. Komentujący trafnie wskazał, że „tarcie kruche ciało o sterylny sen” jest osią tekstu — to obraz, który zostaje najdłużej, bo jest jednocześnie fizyczny i metaforyczny. Wiersz operuje estetyką rozpadu: „niebo z pikseli”, „język — dawny stwórca — schnie na podniebieniu”. To bardzo współczesne obrazy, łączące cyfrowość z cielesnością, jakby świat i ciało psuły się w tym samym tempie. Ten zabieg działa — wiersz jest spójny emocjonalnie i konsekwentny w swojej surowości. Puenta — „w kieszeni rachunek za słowa których nie napisałam” — zamyka tekst mocnym gestem. To nie jest tylko metafora straty. To jest rozliczenie z samą sobą, z twórczością, z oczekiwaniami, które nie zostały spełnione. Wiersz nie daje ulgi, ale daje prawdę — i to jego największa siła.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Trzy trudne słowa

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - też tak uważam że ma przestrzeń by otworzyć nowe -              dziękuje za czytanie  -                                                          Pzdr.słonecznie. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...