Jak kamień w wodę

[Wstrentny]

Kocham ją więc kiedy powiedziała
resztę życia spędzę tylko z mężczyzną z którym będę czuła się
naprawdę świetnie
poczułem w tym pewną szansę dla siebie

To od tego dnia zacząłem wylewać za kołnierz
w zamian zabierałem ją na wystawy kotów transyberyjskich
a wieczorami błądziliśmy alejkami maszynowych parków
zbierając nakrętki snów i te wszystkie niezauważane przez tylu mimośrody
Ona zardzewiała je potem w swoim pamiętniku
tymczasem ja wyświadczałem jej szereg drobnych przyjemności

jak
dzienne przypływy i odpływy statków kuchennych
conocne obmywanie fiordów miednicy
nadawanie wyłącznie na fali wysokiej częstotkliwości
i przenikanie do górnych warstw świadomości poprzez szyjkę macicy
oraz wracanie do siebie dopiero po tym kiedy ona już wróciła do siebie
co poświadczy załącznik numer 221


wpajęczonej w rozpuszczone włosy exodus dłoni
na drżących ze zmęczenia palcach
na przełaj siebie na myśli skos
na dnia poniewierkę

a tak słodko tak dobrze śniła nas dzisiaj noc
gdy na rzęsie zachmurzonej powieki
kogut zapiał w czarną źrenicę


A jednak Mimo wszystkich moich starań i świadczeń
coś jeszcze ją gryzło
nadgryzało poczucie bezpieczeństwa jej szczęście bez granic
było naprawdę upierdliwe W końcu
postanowiłem zapytać wprost
czy ty czujesz się ze mną świetnie?

Milczała obserwując powracające bociany
a potem odlatujące bociany i znów wracające bociany
Ja w międzyczasie wyświadczałem jej te wszystkie usługi
o których wspominałem wcześniej oczywiście dodając do tego nowe usługi
takie jak choćby pomaganie jej w obserwacji powracających bocianów
a potem odlatujących bocianów
Wraz z zamieszczonym na dole rysunkiem
dość dokładnie zostało to opisane na stronie 666 jako "Malis avibus":


Dochodzimy co noc bliżej & bliżej
od tamtego jesiennego wieczoru gdy pierwszy raz skosztowaliśmy win
dochodzimy teraz o wiele wcześniej od rozbudzonych mgieł i nawoływań ptaków
Czułe ścieżki z wrośniętymi w nie miejscami naszych spotkań
coraz bardziej rozszerzają się w wiosennym słońcu

już
nie
można
przemierzyć
ich
w
okamgnieniu

Coraz bardziej zmęczeni i zobojętniali nierzadko z łzawiącymi oczami
dochodzimy chyłkiem do siebie

niet perz
o niet perz
o


Ta opowieść nie ma końca
Zawsze musielibyśmy wrócić do
Kocham ją więc kiedy powiedziała
resztę życia spędzę tylko z mężczyzną z którym będę czuła się
naprawdę świetnie
poczułem w tym pewną szansę dla siebie
Zresztą czy miałbym siłę wykrztusić coś jeszcze
przyciśnięty zardzewiałymi mimośrodami
rozgnieciony na płask wyblakłymi nakrętkami snów
rzucony przez nia w kartkę pamiętnika jak kamień w wodę?


Mineralogia mogłaby powiedzieć co nieco skąd się wziął
dlaczego właśnie w tym miejscu spierał by się do śmierci geolog z geodetą
Chemik prześwietliłby na wskroś kruche ciało i wskazał na związki
z resztą kosmosu Ot choćby ze mną

która wybrałam właśnie jego z brzegu kamienistej plaży
skupiona tylko nad tym ile kaczek pozostawi na wodzie
Kilka podskoków po milionach lat bezczynności
prawdziwie nieludzki wysiłek
zasiedziałych w wieczności krzemowych mięśni

Spoczywając w miękkim mule wspomina teraz chwilę
kiedy był ptakiem lecącym ponad grzywami fal
kamienieje marząc o dniu
w którym znów ożywi go czyjaś śmiertelna ręka

[Stefan_Rewiński]

Ciekawy tekst, gratuluję.

[Jimmy_Jordan]

mistrz, ładne metafory, osobliwy styl, zmusza do zastanowienia. Kompozycja złożona i puenta gdzieś bliżej środka wypada, ale cołości dobrze robi to porównanie do kamienia więc nie zmieniałbym nic. Oczywiście niektóre rzeczy wymagają powrotów ;P jak przystało na kawał porządnego mięcha chce się obgryzać kości.
pozdrawiam
Jimmy

[adolf]

Oryginalny i zasaniawiająy...osobliwy..ciekawy....cóż tu więej pisać --> wrzuć to nadział Z.

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak! Dobry to pomysł ;)

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję.

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak jest! i nie zawaham się popaść w jeszcze większe szaleństwo!
wstrentnie dziękuję, a żabę przypilnuję do wiosny

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Jimmy. z tymi powrotami masz rację, Kocham ją więc kiedy powiedziała...
aha... z wylewaniem kieliszków za kołnierz to nieprawda, poniosła mnie fantazja ułańska!

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

druga połowa Świąt przed nami, a Ty tak mi źle życzysz?! skończyć w Z i może jeszcze sonety potępione pisać... to już wolę wracać do stołu.
dziękuję

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak! Dobry to pomysł ;)
proszę, nieeee... to już wolę a2:a4 przerzucić się na jakiś czas do kącika szafowego.
dziękuję

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę wybaczyć, ale źle Pan zinterpretował chyba.
Chciałem przyczynić się do zwiększenia liczby dobrych tekstów w dziale Z.

Pozdrawiam.

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę wybaczyć, ale źle Pan zinterpretował chyba.
Chciałem przyczynić się do zwiększenia liczby dobrych tekstów w dziale Z.

Pozdrawiam.
w takim razie przepraszam. nie wiem czemu myślałem, że Z oznacza zakały? hi hi ale fajne nieporozumienie.
Pozdrawiam serdecznie

[Almare]

Efendi!!!!!
cóż pisać, czytam, i czytam, i czytam, i czytam, i się uśmiecham, i się uśmiecham,i za chwilę zapytam ją:
-Czy ty czujesz się ze mną świetnie?

myk

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

o... choćby dla jednego takiego pytania na chwilę przed skamienieniem warto było to napisać!
dziękuję, także za Nią

[Rachel_Grass]

ze smutkiem przyznaję, że tekst rzeczywiście świetny.
gdzie moje chusteczki? :)

[Wstrentny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję i drę prześcieradła i firany (skoro ze szczęścia nie można sobie nic urwać na potem?)
i płaczę z Peelem i z Tobą, bracie w niedoli


dział onkologii
przez drzwi z nową pacjentką
nić babiego lat...