Niemożliwość

[Katarzyna Leoniewska]

wieczór błądzi chodnikami
autobus ściga się z samotnością
ja sama ja tamta na czerwonym świetle
gubię sandały

pruję nić przywiązania
żeby nie przeszkadzała się spieszyć

przystanek Dom
nie leży na trasie metra

[Rafał_Leniar]

"Nocnym pociągiem aż na koniec świata"?

Niezły wiersz. Nastrojowy. Czuć melancholię.
Jedyne, do czego można się przyczepić (wg mnie) to to, że tytuł jest dość... Prostolinijny?

Obraz uchwycony ładnie i lekko, ale nie jest to nic wielkiego.

Pozdrawiam.

[samo dno]

ma klimat, podoba się mi.

[Mr._Żubr]

Przyznaję rację poprzednikom. Nastrój i klimat tego wiersza sprawiają, że wypada on pozytywnie. Pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

wieczór błądzi chodnikami
autobus ściga się z samotnością
ja sama ja tamta na czerwonym świetle

pruję nić przywiązania
żeby nie przeszkadzała się spieszyć

przystanek Dom
nie leży na trasie metra


tak znacznie lepiej


spokoju i wieczności.

[Judyt]

przystenek Dom serca
zamyślnie Kasiu
pozdrawiam ciepło

[Rafał Różewicz]

nienawidzę sandałów.....motyw z autobusem i chodnikami bardzo mi się podoba. mały +

puenta zastanawia. Wbrew pozorom jest trochę wieloznaczna. Pozdrawiam

[Mr.Suicide]

wieczór błądzi
po chodnikach
autobus ściga się z samotnością

a ja sama
ja tamta na czerwonym świetle
gubię sandały

pruję nić przywiązania
żeby nie przeszkadzała się spieszyć

przystanek Dom
nie leży na trasie metra

*

mnie się tak przeczytało. ciekawy spokojny i nieprzeładowany wiersz,
który miło się czytało i do którego można z przyjemnością wrócić.
melancholijność, nostalgia utworu - jak najbardziej przypadła do gustu.

pozdrawiam.