Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ocieramy się o śmierć

z zawiązanymi
oczami gramy
w ciuciubabkę

namacalnie próbujemy
czmychnąć

pytamy Bezsensu
dlaczego drzewa stoją nieruchomo
w tym samym miejscu
dumnie wypatrując gwiazd

zasuszone niewyspaniem
z podkrążonymmi oczami
szukają prawdy

zasypane iglilwiem korzenie
wypukłe
przypruszone wspomnieniami
z wnętrza ziemmi

spróchniałe kory zmarszczek
rozsianych po twarzy
jak ziarna doświadczeń

to wybite ślady po
przeterminowanych pieczątkach
zapomianych nazwistach

magistrów i doktorów

Teraz owoce nasze -
Dokumenty tożasmości
jak na dłoni nagie
bez makijażu

przytakują głowami na tak

Bo tak

chce ci powiedzieć "dziękuję"
ale boję się że wypłowieje
za szybko

więc lepiej chwycę
cię za rękę
tak najdelikltniej
jak potrafię

zamknę w tym geście wszystko
Tamto i To
i jeszcze Tutaj też się zmieści

Bo zupełnie nie wiem kiedy
Tutaj stanie się wczorajszym
dziś

Wpatruję się w ciebie jak
w starą fotografię
czarno-białą mgłą zasnutą

Twoje oczy mówią za dużo
kruche słowa nie nadążają
z nimi
brak im tej samej
świeżości umysłu

Patrz na mnie dalej
przenikaj

bo już wiem, że

Jesteśmy oboje z jednego materiału
wycięci
choć niedopasowani z początku
utarliśmy się tak zgrabnie

wcale nie że tak wypadało

gdyż znamy się w przekroju
i pod kątem płaszczyzny też

szeptem bierzesz
mnie pod ramię
jak kiedyś

czuję dziś mocniej
nasze zeschnięte dni

na koniuszkach rzęsach

nasze dni
zeschnięte światłem


(dla moich dziadków)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor No właśnie pisze że do raju się nie nadaję
    • W progach mojej tęsknoty   Zostawiłem za sobą, ojczyznę mą świętą, Drogą długą, odległą - na zawsze przepiękną. Zostawiłem za sobą, złote kłosy zboża, Wysokie i dumne, pod Boga opieką, Wiatr głaszcze, cichocze, pola zimnem trąca, Błękit zaś chłopu lśni, nad jego znojem i spieką, Moja miła, tak miła, Ojczyzno Ty moja, W piękność i szczęście bogata, kraino złota,   Na cóż perły, kamienie, nad Boską dolinę? Gdzie czas jak senny obłok, przez niebo wciąż płynie, Motyl polny wtem szlaki, wskaże te prawdziwe, A przejdź się, zobacz z czego mój stary dom słynie, Pod drzewem gościu spoczniesz, gdy słońce ogrzeje, Twoje duszne troski Wiatr swym tchnieniem rozwieje, Gdy Pan w złotej swej szacie po polach tych przejdzie, To cupnie tu przy tobie, dar dla Ciebie znajdzie.   I tęsknie za tym domem, jedynym i miłym, Co szlakiem mnie prowadził - prostym, nie zawiłym, Miłość wielką znalazłem, żonę miałem piękną, Co serce me koiła, dłonią swoją wdzięczną, Zaś jedna dróżka wiodła do złotej świątyni, Gdzie ją przed sam ołtarz wprost, zaprowadzić chciałem, Lecz los inaczej wyrok, nad nami uczynił, Więc sam przed tą światłością na wieki zostałem.   O, jak cudnie wspominać tę krainę dawną, Gdy czas swój wtem odliczasz, w dalekiej obczyźnie, Co mi zostało? - Chwalić kraj poezją barwną, A duch mój jak ten motyl - po niebie się śliźnie I on pokieruje mnie, na te dróżki stare, Spocznę pod drzewem, kłosy mnie już tam przykryją, Bym wypił tam do końca swego życia czarę, Gdzie dawne sny o Tobię, w tej ciszy ożyją.
    • trochę WASZĄ firmę  poznałem  tracicie dużo czasu zbyt długo nie potraficie  się odnaleźć  szukacie kierunku rozglądacie na boki  a trzeba ...   jeśli chcecie  zdobywać góry  opalać się na szczytach  macie wyjątkową okazję    właśnie jestem wolny  od jutra   szukam nowego wyzwania    zostawiłem poprzedników  w rozkwicie patrzę na niebo  zniknęli w chmurach   miniemy ich  ale tylko ZE MNĄ ...   lubię goracą czekoladę  poezję myśli spacerują nad morzem    2.2026 andrew   
    • @Mroki proza ale jeśli to wiersz , podlega dyskusji literackiej, nie wiem co napisać bo też tak czasem mam i trzeba się nie poddawać smutkowi , może trochę autorefleksji albo przeciwnie więcej działania...
    • @bazyl_prost Chciałaby dusza do raju... Nie zapędziłeś się czasem?  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...