Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zegar wybił półtora godziny
po zmierzchu
stoję
wtulona w schody
zagubiona

milczę słowem - listem
w pamiętniku
płacze - łzą jedną
na ciszy stoliku

a Ty gdzieś tam..
śpisz

[sub]Tekst był edytowany przez Emilia Zone dnia 23-06-2004 09:18.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hmm..
problemem bywa interpretacja.. :)
niestety do uczuć, które ten wiersz wyraża.. kukułka nie pasuje :)
przynajmniej dla mnie..

wiersze - moje - płyną z głębi mojej duszy
ściśle wiążą się z pewnymi przeżyciami
nie mam serca ich zmieniać.. w końcu to jakby nie było moje "dzieci"
:)
bez urazy
Opublikowano

witam.
kiepsko zaczyna się już pierwsza strofa-
"w schody wtulona
zagubiona " po pierwsze rym, po wtóre na siłe kombinowane, po trzecie mało oryginalne...dalej ciagnie się banalność
na czele z "snem dzisiejszej nocy"
z drugiej strofy nic nie wynika, bo sen niszczy dotykiem szczęscie?
na siłe załatanie wiersza "żeby ładnie było" czytamy dalej...
milcze słowem - to tak jak oczy szeroko zamknięte i inne JUZ UŻYTE związki. w tej samej zwrotce szyk przestawny w imie czego ?
na koniec żeby dobić czytelnika...powtórzenie tytułu z braku laku niby to uwieńczenie dzieła i wyjasnienie tytułu który sam z ostatnia strofa starczył by za wiersz-

Przepraszam, że nie zachwyciłem się wierszem ale starałem się byc szczery i obiektywny.pozdrawiam

Opublikowano

Panie Danielu.. za komentarz nie należy przepraszać :))
sama zdaję sobie sprawę z tego, że w tym wierszu dużo jest niedociągnięć.. :))
i tak coś tam pozmieniałam, ale dalej zgrzyta :))
nawet jak sama go czytam :))

muszę tylko jedno usprawiedliwić
końcówka wcale nie nawiązuje do tytułu..
przeważnie tytułem mojego wiersza jest tekst z treści wiersza
ponieważ tytuł już coś sugeruje, więc wybrałam taką właśnie drogę :))

dziękuję za zainteresowanie tak BTW :)

Grzegorzu.. :)
naprawdę się podoba?
to bardzo się cieszę :))
widzę, że mój styl pisania trafia do Ciebie
i jest mi z tego powodu bardzo miło..
dziękuję za to :))

pozdrawiam
Emilka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...