Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O mamciu, ręka zdrętwiała
zaklęte pióro w posążek
to ile wierszy do rana
no ile, czy wynadążę?

Na łóżku wodnym, powiadasz,
zapomnień maleńką chwilę?
cóż, znam już kogoś takiego
pięć fraszek ma, pięć dziewczynek!

Ja nie mam takiej kondycji,
a jutro rano do pracy
...lecz jeśli zrobisz apetyt
no to się może zobaczy

witaj :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Taaak... 'słabo i nie poradzę'
już widzę przerost skromności,
a wierszyk jak malowanie
i zwrotki humorem postrzygł

Dyskrecji ciupinkę więcej
(było o Jaśku na ucho)
wszyscy się poobrażają
nie będzie wierszy, też krucho

Leszku, bardzo dziękuję i pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wiersz niech się wierszem nakręca,
pisz bez umiaru, do świtu,
mogą być fraszki, sonety,
do rana z wierszem poflirtuj.

a pracę zostaw ubogim,
na co pieniądze poetce?
dość, żeby rymy ułożyć,
z nich strawy są najpiękniejsze.


a co? :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pieniędzy istotnie nie mam
lecz żeby wiersze wzbogacić
potrzeba coś ważniejszego
uczuciem za wiersz się płaci

tymczasem nockę calutką
przyszło mi dzisiaj przepłakać
nikt nie zostawił zadatku
ani jednego buziaka

dzień dobry :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a to ci łotry, huncwoty,
któż miał odwagę zapomnieć
smoczkiem ukoić poetkę?
wieczorem zapraszam do mnie.

kieliszkiem nocnych podróży
przedsenne smutki ugoszczę.
lecz jaśka, wybacz, pozostaw,
na co do wierszy nam pościel?


dobry wieczór:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a na czym wierszyk zapisać
i o co oprzeć litery,
czym przykryć, kiedy już zaśnie,
spokojny żeby miał drzemik?

no powiedz, powiedz mi zaraz
masz do fantazji talencik?
ciekawość mam rozdziawioną
zniechęcisz ją czy też zchęcisz?

Dzień dobry :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



te sny, te chwile ulotne,
w pióra zebrane natchnienia,
kroplę po kropli na twarzy
magią zmienimy w poemat

rozdygotany spełnieniem.
blask nut i talent dziewczęcy
przetrwa na zawsze, gdy słowa
szeptem zapiszesz w pamięci.

a dzień dobry mojej ulubionej Poetce:))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666  To bardzo sensualny wiersz. Zaskoczyłaś mnie :))) Niezywkły klimat tanga na granicy. Bardzo działa na emocje. Jest muzyka, rytm i seks. Jeden rytm dwóch ciał. " Dreszcze w żyłach ", " wilgotność oddechu", " uderzenia wioseł"  mają wydźwięk cielesnego rytmu. Z kolei " ciało jest tkaniną ruch czystą zabawą" odbieram jako zatracenie, ciało należy do drugiej osoby.  Podoba mi się wers " wylane z kieliszka czerwonego wina " czuć w nim namiętność. Wiersz kończy się w rytmie drugiego człowieka, mamy  " objęcia zazdrosnej namiętności"  , bo nie chce by to się skończyło.  To bardzo dynamiczny i sugestywny.  Odczytuję   go w dwóch  wymiarach:  jako taniec  bądź jako opis aktu seksualnego.  Nie ma tu ani wstydu, brak hamulcy. Jest zmysłowy, energiczny, nastawiony na ciało i zmysły.  Czekam na więcej weny w takim klimacie ,  Uściski.  Piękne pisanie.
    • @andrew   bardzo plastyczna poezja.   myśli pobiegły mi za Manetem.   za jego wizjami;)  
    • @karenka Dziękuję. Cieszę się, że tak odebrałaś mój wiersz. Właśnie tak pięknie jest, gdzie jestem teraz. Pozdrawiam. @Berenika97 Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że złapałaś tę chwilę.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena uderza realizmem, generuje głębokie zrozumienie- i to jest genialne!
    • @Berenika97   to jest zapis powolnego odklejania się tożsamosći od własnej obecności   luiza nie znika nagle tylko rozprasza się w rutynie gestów i grzeczności aż zostaje z siebie tylko funkcja w świecie który nie pyta o imię   kapitalnie   uchwycilaś  napięcie między byciem a jego pozorem .   z  cichą erozją   podmiotowosci która dzieje się bez dramatów ale  bez powrotu.   poezja z wyższej półki   tak jest.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...