Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

postanowiłam o niestanowieniu
i braku
rzeczywistości która trzeźwi
gdy sprzeczności zaginają się i plotą
wiklinowe myśli bez
końców
bez początków
gdy pomyślisz że nie nie rozumiesz
i tak nie będziesz wiedzieć gdzie dno
gdzie wierzch i wnętrze

w markowych czekoladkach nie znajdziesz
w plastikowym pięknie nie znajdziesz

czy oczy masz za szeroko otwarte
czy nie istniejemy w realiach

ktoś zatrzasnął

a gdy zamknę Cię w pudełku zapałek
na zawsze pozostaniesz
aż spalisz i spopielisz

lecz kto pozamiata i rozrzuci?

nikt nie spożytkuje materii tak zużytej
a jeśli powiem
Tylko
a jeśli powiem
Na Zawsze

(?)

nie ma znaczenia bo
oczy masz za szeroko otwarte

Opublikowano

postanowiłam o niestanowieniu
i braku
rzeczywistości która trzeźwi
gdy sprzeczności zaginają się i plotą
wiklinowe myśli bez
końców
i początków
pomyślisz że rozumiesz ====> 2 razy nie miało dać samo rozumiesz?
tak nie będziesz wiedzieć gdzie dno
wierzch i wnętrze

w markowych czekoladkach
w plastikowym pięknie
nie znajdziesz

czy oczy masz za szeroko otwarte
czy nie istniejemy w realiach

ktoś zatrzasnął

a gdy zamknę cię w pudełku zapałek
pozostaniesz aż ======> 2 razy 'na zawsze' w paru wersach. Do zmiany!
spalisz i spopielisz

lecz kto pozamiata i rozrzuci

nikt nie spożytkuje materii tak zużytej
a jeśli powiem
tylko
a jeśli powiem
na zawsze

nie ma znaczenia bo
oczy masz za szeroko otwarte



Tzn. moja wersja jest nie wiążąca, bo na szybko, ale popraw te powtórk, które podkreśliłem zmianami i i na swoją modłę pokombinuj. Generalnie +
Wiel/uśmiechu!

Opublikowano

wrażenie wszechobecnego chaosu, niestety niepoprawne marzycielstwo w poezji jest grzechem,
proszę traktować pisanie mniej osobiście, wiersz nie może być wylaniem sytuacji życiowej autora

proszę spróbować spojrzeć na swoje pisanie obcym wzrokiem, zastanowić się, czego pani oczekuje od pisania, co pani chce osiągnąć, jeśli pisze pani tylko z potrzeby wygadania się, to zamknie pani sobie drogę do doskonalenia literackiego, będzie pani ślepa i głucha na poetyckość pani tekstów
pozdrawiam

Opublikowano

dla mnie chyba zbyt chaotyczne. są oczywiście całkiem znośne fragmenty, ale momentami
brak logiki w niektórych poczynaniach.


'gdy sprzeczności zaginają się i plotą
wiklinowe myśli bez ------> zupełnie nie rozumiem dlaczego zawiesiłaś to 'bez'
końców na końcu wersu. przerzutnia nieudana moim zdaniem.
bez początków' ja osobiście próbowałbym usunąć jedno 'bez'. nie widzę sensu
samoistnego egzystowania 'końców'. ale to tylko ja.


'a gdy zamknę Cię w pudełku zapałek
na zawsze pozostaniesz
aż spalisz i spopielisz' ------> brak logiki. jak można na zawsze, a potem się spalać ?
nie rozumiem, ale może to ja jestem zbyt ciemny, żeby dostrzec
jakieś drugie dno.

przedostatnia strofa emanuje chaosem. pointa zbyt banalna jak na mój gust. ostatnia fraza
jest zbyt popularna, by mogła zachwycać. ciekawy motyw z czekoladkami, ale chyba nic poza tym
szczególnie się nie wyróżnia.

przepraszam za lekko ujmując nieprzychylny komentarz, ale cóż poradzić. albo Ci on pomoże
albo zaszkodzi. oby to pierwsze. podkreślę jeszcze raz, że to moje zdanie i może ono nie być
zgodne z prawdą, ogólnie przyjętymi zasadami poetyki i czym tam jeszcze, więc proszę się
nie gniewać.

horns up !

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...