(księżyc...)

[Boskie Kalosze]

księżyc nad miastem
znowu gdyby nie ona
przemknąłby chyłkiem

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Drugi i trzeci wers bardzo poetycki i nietypowy dla haiku, ale interesujący.
Niedopowiedzenie jeszcze bardziej. W sumie bardzo ładnie.
I nawet 5-7-5.
Gratuluję i pozdrawiam,

jasna :-))

P.S.
Lepiej mi się czyta, gdy "znowu" jest na końcu drugiego wersu.

[Fanaberka]

No tak, księżyc zaczyna pokazywać, co potrafi.
Podoba mi się :-)

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzieś czytałam, że to zemsta za brak rymu ;-)
Do "księżyc" oczywiście :-))

[Ewa_Kos]

Ładne ale nad "znowu" bym pomyślała (nad zmianą miejsca)
jasna ma rację - lepiej się czyta i nie psuje poczatku wersu:)))
Pozdrawiam bardzo ciepło:)) EK

[HAYQ]

Przeniesienie "znowu" na koniec wersu faktycznie poprawi czytanie,
ale... zginie ciekawa przerzutnia. A mi-hai-turka ciekawa :)
Pozdrawiam.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szczęściara, jeszcze.
Dziękuję.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że w sumie :-)
Co do znowu, to umieszczenie go na końcu zaakcentowałoby ona a chodzi o to, żeby nacisk padał na księżyc a dopiero potem można było go połączyć z nią. Z tego powodu zrezygnowałem nawet w pierwszym wersie z myślnika.
Proszę popatrzeć:

1) księżyc nad miastem znowu
2) (księżyc) gdyby nie ona znowu

Drugi zapis brzmi nawet lekko komicznie (phi... znowu ona :)).
Pierwszy każe pomyśleć: znowu? Więc wczoraj nie, przedwczoraj nie i dwa dni temu nie?
Czemu akurat dziś (nie przemknął chyłkiem, niezauważenie)?

Uzyskujemy w ten sposób dwa podstawowe odczyty: ona jako symbol liryki, piękna które dzięki niej zauważa ten obok. Kiedy jest ona, nawet w mieście bliski jej człowiek podnosi głowę wysoko, nagle widzi błyszczący między wieżowcami księżyc na niebie, który zwykle umyka jego uwadze.
Drugi odczyt jak najbardziej kwalifikuje się do haiku, ponieważ opiera się na fundamentalnej obserwacji Przyrody: dlaczego akurat dziś (znowu) - ktoś dzięki niej przypomina sobie o istnieniu czegoś takiego, jak księżyc? Przecież w mieście, między ścianami biura, domu, czy pobladłego w światłach latarń i reflektorach mijanych samochodów, zazwyczaj się nie zauważa księżyca? I tu podpowiem: kiedyś nazywano księżyc miesiącem. Stąd powinno być już blisko do sfinalizowana ciągu skojarzeń: znowu księżyc - ona.

Jest jeszcze jeden powód użycia znowu jako przerzutni zaraz po pierwszym wersie oraz pominięcia myślnika:

księżyc nad miastem
z now(i)u

Źródłosłowem słowa nów jest słowo nowy:
"nowy; nów, nowia" ("Słownik etymologiczny języka polskiego" A. Bruckner)

Tyle w skrócie o księżycu, kobietach i mężczyznach, którzy dzięki nim przypominają sobie jeszcze od czasu do czasu o jego istnieniu ;)

Pozdrawiam.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Potrafi nie tylko zatapiać plaże i wyspy, ale nawet pokrzyżować plany zakochanym ;)
Pozdrawiam.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wyjaśniłem wyżej, dlaczego na początku - zaraz przy księżycu ;)
Pozdrawiam równie słonecznie i życzę udanego grzybobrania :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Doskonale ją wychwyciłeś! (przerzutnię) Cóż, my - mężczyźni więcej wiemy o kobietach, niż one ;)
Pozdrawiam.

[jasna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że w sumie :-)

W sumie, bo o pierwszym wersie nie pisałam, a miałam na myśli.

[quote]Co do znowu, to umieszczenie go na końcu zaakcentowałoby ona. a chodzi o to, żeby nacisk padał na księżyc. a dopiero potem można było go połączyć z nią.

Nie dam sobie wcisnąć, gdzie mam postawić akcent ;-)
Właśnie dlatego wcześniej piszę o niedopowiedzeniu: kto tu jest ważniejszy? Księżyc, czy ONA z(nów)? Gdyby jej nie było, zerknąłbyś w okno (cześć łysy!), później w TV i w drodze do łóżka, jeszcze raz w okno. A księżyc tup, tup i już jest w połowie lewej szyby.
Odwracasz się do niego tyłem, ale budząc się ciut świt... Kurde! Przemknął skubany! Chyłkiem!
Można tak? Można :-))

Ale i można inaczej.
Jest ONA (znów jesteś ze mną, ileż blasku w twych oczach, a włosy... ach włosy twe, jakże dziś połyskują! "bo nocy tej księżyc poszedł na przełaj przez srebrne wody Śródziemne (...) i słów nie było, i niepojęta tkliwość złączyła nam dłonie (...) i księżycem sen srebrny płynie"itede :-)) i podrywasz ją w blasku księżyca, jak pisał Orston chyba na 19 stronie.

Wszystko bardzo mocno uprościłam oczywiście :-))

Kiedyś wspominałam, że nie jestem doświadczonym haijinem i na pewno długo nie będę.
Mówię tylko, co czuję albo to, co wiem.
Napisałam już co czuję.
Teraz jeśli chodzi o teorię, to haiku posiada fragment (1 lub 3 wers) i frazę (u Ciebie: znowu gdyby nie ona przemknąłby chyłkiem. Moim zdaniem (podkreślam moim) nie może być tego rodzaju przerzutni w haiku więc "znowu" tyczy się drugiego wersu i umieszczone na początku zgrzyta. Brzmi niegramatycznie.
Z taką budową haiku nie spotkałam się jeszcze, dlatego nazwałam ją "nietypową", a że zadziałało na mnie jak haiku i wydało się interesujące więc wyraziłam swoją opinię.

Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie,
jasna :-)))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo się cieszę i serdecznie dziękuję, że dzielisz się tym, jak widzisz to po swojemu :-)
"Znowu" tyczy drugiego wersu, ale odnosi się do księżyca. Załóżmy sytuację, że w ogóle go nie widać - peel od miesięcy nie opuszcza dolnych kondygnacji jakiegoś laboratorium, gdzie poznał Ją. A jednak są takie dni, ze przypomina sobie o istnieniu księżyca, zarówno ona, jak i - dzięki niej - on. Kalendarz księżycowy działa wszędzie ;) Można więc ten wers odczytać tak:

znowu - gdyby nie ona

Czyli: coś tam, co określa "znowu", więc w tym przypadku podstawiamy w to miejsce księżyc,
bo o nim mowa. Zarazem, gdyby nie było jej, księżyc nie istniałby dla niego. Byłby czymś nieistotnym w życiu. Jedna, czy chce się tego, czy nie - odgrywa fundamentalną rolę w życiu każdej pary. Ale nie tylko:

księżyc nad miastem

znowu gdyby nie mordy
przemknąłby chyłkiem

Brzmi to zabawnie :-)
ale według statystyk podczas pełni rośnie przestępczość, pełnia wyzwala w ludziach krwiożercze instynkty. Policja odnotowuje w tym czasie zwiększoną liczbę interwencji. Według legend właśnie w tym czasie niektórzy ludzie zamieniali się w wilkołaki potrafiące w ciągu nocy wymordować całą wieś.

"znowu" zastępuje myślnik, ale też ciągłość, następstwo, skutek czegoś.
Gdyby nie księżyc, ona nie dostałaby miesiączki i on nie zauważyłby jego istnienia.
A może nawet... jej?

Pozdrawiam serdecznie :-)

[jasna]

Haiku i myśli w nim zawarte są Twoje. Rozumiem, o czym mówisz, ale taki zapis i argumenty niestety nie przekonują mnie. Jeśli "znowu" dotyczy księżyca, to można byłoby umieścić go w pierwszym wersie.

znów księżyc w pełni --->(księżyc znów w pełni)
gdyby nie ona
przemknąłby chyłkiem

lub

księżyc nad miastem
znowu przemknąłby chyłkiem
gdyby nie ona

Taki zapis jest mniej karkołomny i tak czytam i interpretuję Twoje haiku.

Lubię "sprzeczać" się z Tobą, bo podczas takiej rzeczowej dyskusji, w przyjaznej atmosferze wiele się uczę. Wyciągając wnioski i "czepiając" się innych, można starać się unikać błędów u siebie.
Zatem wielkie dzięki.
Życzę Ci miłego i pogodnego dnia,

jasna :-))

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ależ nie, można nawet umieścić "znowu" w oddzielnym zdaniu!
Potwierdza to nawet Słownik Języka Polskiego:

znowu I, znowuż I, znów I «po raz kolejny»
znowu II, znowuż II, znów II
1. «partykuła podkreślająca przeciwstawienie treści danego zdania treści zdania poprzedzającego, np. Tu wyszłaś trochę poważnie. Ale znowuż na innych zdjęciach wyglądasz bardzo młodo.»

sjp.pwn.pl/lista.php?co=znowu

U mnie brzmi to tak: Nie widać księżyca w mieście. Ale znowuż są dni, kiedy (dzięki tobie) można go dostrzec.

To samo mogę powiedzieć o sobie, a więc (vide księżyc ;)) o Tobie: uczę się patrzeć inaczej na to, co samemu wydawało mi się do tej pory oczywiste (vide księżyc - przechodziło codziennie tuż tuż niezauważone)

Pozdrawiam :)