Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

AAA
Nagietku, nasze myśli ,naszą ostoją ale to tylko myśli...
Miło, że ten promyk zwinięty do mnie przywędrował, wdzięcznam mu bardzo,
kłaniam sienisko, mistrzu!

Pancolku,
wysepka umiera, teraz drugą wzięły w posiadanie. Brzeg obsiadły czaple, ale one są piękne i nie tak szkodliwe. Smród do mnie jeszcze nie zaleciał, jak złodziej odda łódkę, podpłynę bliżej coby sprawdzić...
a kiedyś zachwycałam się piosenką Szczepanika- sznur kormoranów...itepe.. to brzydkie czarne ptaszyska- niszczyciele, bo i ryby tępią na potęgę, podobno można polować- 100 rocznie...., chyba od wron gorsze...
możeby zmienić wrony na kormorany?.....;)))
ściskam pana historyka!

Bajeczko, a co tam nie wszystko musi byc ładne, aby na zdrowie wyjszło;)))a smiech to zdrowie, cmook

Sosen, aleś uparty; sośniano to radośnie, a mojemu pelowi nie jest radośnie;))pogładzę więc tylko sosny gałązki!!!

miłego dnia kochani!

Opublikowano

ach, te drugie dna:)) zawsze mnie najbardziej podniecały
a tak dosłownie, to widziałem kiedyś wyspę kormoranów
na jeziorze orzysz, zagłada ojczyzny, dla mnie są podobne do kaczek (dzikich)

pozdrawiam jeziorowo :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   To niezwykle intymne studium zbliżenia, w którym granica między fizycznością a metafizyką ulega całkowitemu zatarciu.   "Wessało nas w wyrwę po słowach” - wszystko, co ważne, wydarzyło się poza językiem.   Metafora „opiłków” jest niesamowita, sugeruje tarcie przez obecność drugiej osoby. Ciała wiedzą szybciej, pulsują w tym samym rytmie, zanim umysł zdąży to nazwać.   Ustawienie „w jednej osi” - idealne dopasowanie.   "nie ma już jak oddzielić , siebie od niego” - metafora zjednoczenia, w którym zatracenie własnej odrębności jest ceną za absolutną bliskość.   Bardzo gęsty i piękny tekst o zatracaniu się w drugiej osobie. Tak go rozumiem. :)
    • czasami myśli szarzeją robią się nudne i nieprzejrzyste zapominanie niekoniecznie demencja jakaś odmiana czasami rozczarowanie może wyłoni się nowa myśl
    • @Migrena taki skromny, mały wierszyk spisany na kolanie, w jakąś minutę, został przez Ciebie rozpatrzony w różnorakich kierunkach filozoficznych, przez co na chwilę urósł jak jakieś dzieło ale jednak powróćmy na ziemię -to nadal ten sam mały wierszyk.  Dziękuję za Twoją bogatą interpretację, jest na pewno ciekawsza niż utwór, którego dotyczy. A, że się zapętlił- to dobrze, bez tego prawdopodobnie nie było by Twojej wspaniałej wypowiedzi.     @LessLove Też uwielbiam góry i górskie powietrze. Cóż może być lepszego i zdrowszego ...      
    • @hollow man - współczesna scena muzyczna zdominowana jest przez image sportowej elegancji oraz specyficzną, "miauczącą" manierę głosową, co skutkuje charakterystyczną fonacją. Eklektyzm, zabawa konwencjami oraz reinterpretacja estetyki PRL (np. wizerunek z wąsami) mogą rodzić wrażenie braku nowości. Jednak ta maniera i powierzchowne rozumienie przeszłości tworzą nową jakość – tzw. antyjakość. W tkance podskórnej twórczości wyraźne jest upolitycznienie i upoglądowienie (kwestie religii, ateizmu, kultury masowej – oparte na czarno-białym wzorcu). @Berenika97 dziękuję @hollow man dziękuję 
    • @hollow man   A szkoda! Ludzie zachodu mają bardzo fałszywy obraz Rosji. Natomiast często Polacy są postrzegani jako genetyczne  rusofoby. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...