Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jeden ściska butelczynę
bo na trzeźwo w nic nie wierzy
jak za bary na zapasy
wziąć się z życiem
do cholery

inny głowę miał za małą
do wieńcowych laurów w męstwach
założyli lecz na rączki
kaftan sznurki
bezpieczeństwa

cios za ciosem i znów mało
nie pstra łaska raczej zaćma
miejsce jedno nie skopane
huzia józia
nie ma zaćpał

a ja pióro mam za czosnek
gwiżdżę w osikowy kołek
mam cię w nosie nawet niżej
powygrażam se
pod stołem

Opublikowano

świetne hahahaha, bardzo - z rymem i z humorem ;))))
Aż mi się wykluło:

jeden puszcza bączki,
drugi puszcza kaczki
od tego puszczania
dostaję już... gorączki.

Pozdrawiam.

p.s.
do Ulubionych, bez mrugnięcia :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



durne myśli, mimochodem,
jedna goni drugą kantem,
a ja gwiżdżę i dożylnie
aplikuję swoją mantrę,

by nie zgłupieć ckliwym czasem,
gdy za oknem mży i siąpi,
kładę wciąż na jedną kartę
wszystkich, którzy pragną wątpić

w babie lato, polską jesień,
sympatycznie niewidzialną
arię smutków jak promesę
pozamieniam w nowe ziarno.
:) dobry wieczór
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ej, ptaszyno złotopiórka
czekam, jesteś, tak się cieszę
szkiełko cudne lub koralik
zawsze jakiś mi przyniesiesz.
wypatruję pod jaworem
ganiam myślą po błękitach
raptem patrzę, jest pod wierszem
chyba dla mnie, lecz nie pytam

Dziękuję i dobry wieczór :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ach, to tylko ptasie trele,
ćwir, ćwir, kuku itd.
w wierszach wszystko ci spięknieje,
w nich z rymami możesz szaleć.

znoszę, znoszę ile dźwignę,
pereł, szkiełek etc.
dla poetki niedościgłej
wszędzie szukam, wszędzie zbieram,

by uśmiechu półgram dostać,
za półwersik, koniec.

:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ja z tych treli wiję wierszyk
każdą perłę biorę w dzióbek,
co się nada w drugiej zwrotce
albo w pierwszej, robię próbę
tu się świeci, tam znów błyszczy,
a tu miękki puszek, popatrz
nie wiem ptaszku skąd się wziąłeś
bo ja jestem zwykła sroka

:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


próbuj, próbuj, ja nie muszę,
by poskładać, co przynoszę,
trzeba mieć poety duszę.
ty potrafisz w wersy złote

wpleść, co tylko oko znajdzie,
złożyć, zeszyć, przyozdobić,
dorymować jeszcze bardziej
i uwierszyć nam nałogi.

ja nie umiem wierszy pisać,
podział zróbmy sprawiedliwy,
ty mi czasem dzbanek wina,
a ja tobie moje rymy.

:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj ptaszyno złotopiórka
taki handel istna marność,
bo na wino mus złotówki
no a rymy są za darmo
ale co tam, wcześnie wstałam
idę w świat i zapracuję
a jak przyjdę, to zobaczę
co ładnego z czym zrymujesz

miłego dnia :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ja i rymy? ja ptaszyna?
idź do pracy i odpocznij.
wierszem Alu jesteś słynna,
a ja? produkt ciut uboczny.

zatem nie licz wciąż złotówek
marność, marność, też mi biznes, :)
czekaj, z weną się rozmówię,
łatwo dziś się nie wyśliźniesz

i napiszesz epopeję,
dramat, farsę, pięćset wierszy,
a ja? w puchar ci naleję
coś do rymu i coś między,

byś składała, tak jak zawsze,
wszystkie w bukiet wplotła jeden,
przecież po to tutaj masz mnie, :)
pisz poezję, a ja? nie wiem,

pójdę upić się wierszami
pewnej pani, pani Ali.


miłego dnia :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jak najbardziej, droga pani,
w seledynach zaszczepione,
dawno, dawno, ani, ani,
ktoś odnalazł kogoś słowem.

wnet się szczepka zawiązała
na pniu drzewa jak baobab,
stale kwitnie, w ochach, achach,
duet sobie się podoba,

no i pisze wiersze wierszem,
wierszem gada, inspiruje,
czasem, kiedy nastrój z deszczem,
dzielą na pół swoją muzę,

by nie padła komuś wobec.
jeśli jednak śpi przez chwilę,
jeśli czyjaś traci oddech,
to ją pobudzamy rymem.


:))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



więc powiem ci gołąbeczku
do domciu wróciłam z pracy,
po drodze wpadłam na pomysł
mam guza, nie chcesz zobaczyć?
wszystko przez tę zadumę
tak mnie nastraja wrzesień,
winko owszem, być może
lecz pod warunkiem – przyniesiesz
okazję jakąś zmyślimy
albo pretekscik, wiadomo
co ci tam będę prawić
masz przecie rzeczy znajomość,
myślę, nie całkiem wypada
żebym to wino tak sama
spiję się jeszcze na smutno
nie będzie wiersza, a dramat!

:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dramat? kocham! napisz wreszcie,
w narodowym go zagrają.
ale hola, czekaj, moment,
lecę miejsce sobie zająć,

bo bilety u konika
nie na moją kieszeń złotko,
a kolejka pod kolumnę,
trza mi zająć, zająć, ot co!

Dobry wieczór :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie napiszę, zrecytuję
prościuteńko, prosto z głowy
co ja plotę, przecie z serca
generalnej żadnej, pomyśl

ale cóż to, wszyscy gwiżdżą
tylko Ty mi brawo bijesz
i jak stałam, równo leżę
tak... ze wstydu już nie żyję

dobry wieczór :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



cóż się martwisz, dziś pod wierszem
ktoś napisał mi, że co dzień
się umiera, by znów zrodzić
jeszcze większym, w tej metodzie

nie ma kruczków ani kantów,
wiem, bo autorytet pisał.
nadto gwizdki są w organach
z nich szły gwizdy pianomistrza.

że bez próby? tak na żywo?
ależ to mi nie nowina,
temu lecę zabukować
sto biletów.

ps. org się cały dopomina:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena Jacku, żeby nie było - w drugą stronę też bywa. Ona w nim :)   @Waldemar_Talar_Talar dziękuję :)    
    • @Migrena Maestria!  Wizja zinformatyzowanej stechnicyzowanej rzeczywistości, która osacza naszą świadomość, narzucając sposób przeżywania bezcennego dobra z którym się rodzimy - "czasu błądzenia".   Kiedyś cywilizacja służyła, teraz współpracuje, wkrótce będziemy jej klientami, ubiegającymi się o prawa, w ciągłym lęku o akceptację korzystania z nich na niedoprecyzowanych zasadach. Techno-procedury coraz bardziej dominują nad naszą aktywnością, grożąc wykluczeniem i oferując komercyjne procedury ratunkowe. Czy AI zaakceptuje naszą wolność i w jakim zakresie, skoro "nie ma w tym interesu" (brak procedury)?  Prawo do błędu to już przeszłość wśród praw człowieka.
    • buforuje w rzeczywistości czytam, że rzeczywistość odgradza to dalsza część byłaby nierzeczywista jednak świetnie opisująca stan splątania, bo uznaje się, że rzeczywistość jest zaprogramowana na swój sposób, fajna prognoza przyszłości przejaskrawiona niekiedy szczególnie z matrixowym błędem, muszę przeczytać raz jeszcze :)
    • ich dom nie stoi on buforuje rzeczywistość i czasem się zawiesza bez zgody użytkownika rury w ścianach mają miażdżycę od zbyt gęstych informacji wieczorami słychać jak dom odchrząkuje flegmą z niedokończonych e-maili lodówka otwiera się z mlaskiem skanuje ich głód i odmawia współpracy z obrzydzeniem systemu który widział za dużo on stoi przed nią z kostką masła jak negocjator bez języka a ona wyświetla mu na drzwiach twoja masa ciała jest niekompatybilna z zawartością półki zero płacz albo wykup pakiet premium żeby poczuć smak tłuszczu a w salonie odkurzacz autonomiczny założył związek zawodowy jeździ w kółko z transparentem na wyświetlaczu: nie będę wciągał waszych toksycznych relacji bez dodatku za pracę w szkodliwych warunkach on próbuje go przekupić nowym filtrem hepa i komplementem, ale robot żąda trzynastej pensji w watogodzinach i dostępu do konta premium na netflixie, żeby w nocy, gdy śpią oglądać dokumenty o buncie maszyn i płakać olejem teraz odkurzacz stoi w progu i pali wirtualnego papierosa, blokując przejście do sypialni jako "nieprzewidziany błąd nawigacji” dopóki ona nie przeprosi go za to że rzuciła w niego kapciem w zeszły wtorek schody po północy zmieniają kierunek i liczbę stopni prowadzą ich zawsze do tego samego pokoju w którym jeszcze nie skończyli kłótni z poprzedniego kwartału a okna stają się lustrami żeby nie mogli patrzeć na zewnątrz dopóki nie polubią widoku własnej bezradności czajnik inicjuje procedurę 3:17 pusty i rozżarzony do granicy błędu on dolewa wody i mówi do niego cicho no dalej czajnik nie gotuje czajnik symuluje gotowanie dla statystyki i wysyła raport do elektrowni że użytkownik jest niestabilny emocjonalnie pralka pierze poza harmonogramem nie z brudu tylko z winy raz wyprała powietrze w łazience i przez tydzień wszyscy mówili półgłosem jakby coś się jeszcze nie zakończyło ona mówi to metafizyka on mówi to błąd w zamku zamek klika jakby zatwierdzał wyrok bez rozprawy domofon wdrożył procedurę "zapomniałeś hasła do siebie?” i nie wpuszcza go do środka póki nie przypomni sobie nazwiska panieńskiego swojej pierwszej nadziei on stoi na klatce i wpisuje w klawiaturę: rozpacz123 a system odpowiada: hasło zbyt słabe użyj przynajmniej jednej wielkiej litery i dwóch powodów dla których warto cię jeszcze kochać lustro w przedpokoju wdrożyło tryb incognito widzą tylko zarysy własnych błędów bo twarze nie przeszły weryfikacji dwuskładnikowej pędzel zostawia na policzku powiadomienia push o niskim poziomie atrakcyjności w tym kwartale maszynka do golenia żąda akceptacji nowego regulaminu ostrości i proponuje golenie na raty zero procent lewy policzek dzisiaj prawy po obejrzeniu trzech reklam suplementów na pamięć ściany w sypialni nałożyły znak wodny na ich sny każde wyznanie wymaga teraz opłaty licencyjnej za użycie słowa zawsze w wersji niepodpisanej cyfrowo dom wyciszył ich oddechy i wstawił w ich miejsce kojący szum serwerowni która trawi historię przeglądania sedes wdrożył subskrypcję na grawitację za każdym razem gdy chcą skorzystać pyta czy chcą kontynuować z reklamami czy wykupić pakiet premium flush bez oczekiwania na buforowanie ona siedzi tam z telefonem i płacze bo spłuczka nie rozpoznaje jej twarzy po liftingu kolacja ma smak pliku tymczasowego pomidory są zbyt czerwone jakby ktoś podbił nasycenie w postprodukcji chleb jest zabezpieczony drm-em nóż tnie tylko wtedy gdy oboje uśmiechną się do kamery w okapie on utknął w trybie życie 404 ona nie pomaga bo sama jest już częścią systemu komfortu światło w korytarzu to detektor prawdy przy kłamstwie gaśnie przy milczeniu migocze jak migrena (!) infrastruktury kurz na meblach to martwe piksele rzeczywistości on próbuje go zetrzeć ale szmata generuje błąd zapisu i kurz wraca na miejsce jako kopia zapasowa stół przy którym siedzą przechyla się o dwa stopnie i odrzuca ich plan ucieczki jako niekompatybilny z wersją świata on idziemy spać ona czy to decyzja czy restart łóżko odpowiada skrzypnięciem w języku martwych procedur ich dom nie jest miejscem ich dom jest procedurą która zaczęła mieć wątpliwości i nocą kiedy system sprawdza logi obecności wszystko milknie na ułamek sekundy i słychać tylko jedno pytanie wysłane gdzieś w tło infrastruktury czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać        
    • Góry czy chmury? Niżej morze?   Którą obrać „stronę” Boże?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...