Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

sześdziesiąt dziewięć

Alicja_Wysocka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no jeśli pióro zwisało
to koniec - zamknięty temat
widocznie coś się nie stało
i w kącie umiera wena

więc proszę szybko coś zdziałaj
przytul litery wyrazy
pozycje stosuj dwie naraz
by podniósł się obiekt marzeń

niech stanie stalowym prętem
pióro co ponoć najmniejsze
i chluśnie znów atramentem
płodząc wspaniałe wiersze
:)))

pozdrawiam Jacek
amehob

amehob

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pozycja, choć niewygodna,
zwykle wydajna poezją,
wystarczy głębiej, no... do dna,
wiersze się wówczas nie męczą,

lecz tak zwyczajnie, radośnie,
w rytmie się pławią i nurzą.
w takiej pozycji im rośnie
to, o czym inni bajdurzą.

:) a co?
słodko się rankiem zrobiło ;-)
Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bądź mi cukrem do kawy
chociaż kawy nie słodzę
bądź gorącem lub chłodem
albo wierszem po drodze

lub ostoją przed wiatrem
parasolem przed deszczem
i czymkolwiek byś zechciał
tylko bądź, bądźże wreszcie

:)
amehob

amehob

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



piękne wierszem wyznania,
pięknie w słowa ubrane,
jestem – czymkolwiek zachcesz,
kawą z cukrem nad ranem?

jestem wreszcie na szczęście
bałwochwalcą twych wierszy,
myślą, weną i piórem,
każdym zmysłem dzisiejszym.

jestem nawet i wtedy,
gdy mnie nie ma, gdy boli,
jestem smakiem wspomnienia,
bierz mnie wierszem do woli.

tylko proszę cię jeszcze,
nie mów nigdy nikomu,
że się wierszem kochamy.
nie mów, zwłaszcza na forum.


:))
amehob

amehob

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



a ja dla przekory, powiedzmy,
nie jestem pewny za wiersze,
im wolno wszystko, co zechcą,
a autor ma zostać w rozterce?


:) dobry wieczór

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • andrew
      życie może być cudem

      Przez andrew · Opublikowano

      byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • Leszek Piotr Laskowski
      Bajkowy świat.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • beta_b
      (Jak ten liść na wietrze)

      Przez beta_b · Opublikowano

      Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • wiedźma
      Entr’acte

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • wiedźma
      Tęsknica

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...