Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

widziałem pegaza
rozpostarte uniosły w przestworza
kto wie może czyjeś pragnienia
spójrz jakby z ciążeniem walkę staczał
kolejny który jak uciec wiedział

odczłowieczone ślady
dystansując się nabierały polotu
pewniejsze siebie z każdym
próbowały nieznane poczuć

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



widziałem pegaza
rozpostarte skrzydła uniosły go w przestworza
a może czyjeś pragnienia

spójrz - staczał walkę z ciążeniem
kolejny który wiedział jak uciec

pozostały odczłowieczone ślady
dystansując się nabierały polotu
wciąż pewniejsze siebie
próbowały poczuć nieznane


----------------------
W tej wersji (i w tamtej ;) - moralizująca przypowiastka o ludzkiej bucie
(ludziu w bucie, czyli odczłowieczonym śladzie po każdym ;)?.
Niezbyt wymyślone, ale wiersz wymyślny. Sorry ;)
pzdr. b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



widziałem pegaza
rozpostarte skrzydła uniosły go w przestworza
a może czyjeś pragnienia

spójrz - staczał walkę z ciążeniem
kolejny który wiedział jak uciec

pozostały odczłowieczone ślady
dystansując się nabierały polotu
wciąż pewniejsze siebie
próbowały poczuć nieznane


----------------------
W tej wersji (i w tamtej ;) - moralizująca przypowiastka o ludzkiej bucie
(ludziu w bucie, czyli odczłowieczonym śladzie po każdym ;)?.
Niezbyt wymyślone, ale wiersz wymyślny. Sorry ;)
pzdr. b

Bogdanie ciekawa ta Twoje wersja, ale jednak pozostanę przy swojej i Ty wiesz dlaczego. Dziękuję za komentarz i pozdrawiam. Leszek :)
Opublikowano

Exodus


Wiesz jak uciec,
nieludzkim śladem, dystansem,
nabrałeś polotu być może,
cudzym pragnieniem
z doczesnością byś wygrał,

Chciał bym cię poznać pegazie,
z ciężarem, byś go uniósł w przestworza.

To moja wersja Leszku, ale co ja tam wiem.

Mirek

Opublikowano

Być może to zabrzmi dziwnie, ale w Twoim wierszu Leszku, da się wyczuć przestawiony szyk w wersach, w moim odczuciu, być może tylko w moim, nadaje to utworowi charakteru sztuczności pod względem fonetycznym, warto by było tak myślę, popracować nad składnią.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Mirosławie jako odpowiedź niech posłuży cytat z Leksykonu terminów literackich: Inwersja jest środkiem stylistycznym wykorzystywanym w języku potocznym do uwydatnienia semantycznej, emocjonalnej lub logicznej pewnych wyrazów. W poezji służy ponadto efektom brzmieniowym i wersyfikacyjnym oraz podkreśla odmienność poetyckiego wysławiania.. Pozdrawiam Leszek. :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



widziałem pegaza
rozpostarte skrzydła uniosły go w przestworza
a może czyjeś pragnienia

spójrz - staczał walkę z ciążeniem
kolejny który wiedział jak uciec

pozostały odczłowieczone ślady
dystansując się nabierały polotu
wciąż pewniejsze siebie
próbowały poczuć nieznane


----------------------
W tej wersji (i w tamtej ;) - moralizująca przypowiastka o ludzkiej bucie
(ludziu w bucie, czyli odczłowieczonym śladzie po każdym ;)?.
Niezbyt wymyślone, ale wiersz wymyślny. Sorry ;)
pzdr. b
ooo, no i proszę, w tej wersji nawet nawet;
brawa dla BZ, pozdrowienia dla obu panów
/iza

Miło mi, że chociaż w tej wersji. Pozdrawiam Leszek. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • miasto mam u stóp patrzy na mnie z czułością wypłycam oddech próbując objąć każdy uliczny kamień każdy podmuch wiatru wszystkich przechodniów szukam domu w sobie plączę nici które łączą mnie ze światem zło jest bliżej niż kiedykolwiek a mimo to staję się przezroczysty i nietykalny otulony znajomymi dźwiękami szczekaniem psa radosnymi krzykami bawiących się dzieci widzę jak horyzont zbliża się nieuchronnie i już wiem że dopełnił się czas                                                     na Golgocie
    • @hania kluseczka To mocny, gorzki wiersz o samotności i autoironicznym rozliczeniu się z własnym narcyzmem. Genialny jest koniec - boty internetowe jako towarzysze tańca narcyza to współczesna wersja odbicia w wodzie. Bardzo mi się podoba (chyba znam takich) :) Pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        :) doskonale rozumiem…ale ja je uwielbiam:)  emocje :)  doskonały wiersz :)       
    • @Berenika97   wiersz jest poetyckim traktatem o nierozwiązywalnym konflikcie między racjonalnym Ja a nieokiełznaną siłą emocji, która stanowi jednocześnie źródło cierpienia i niezbędny element autentycznej egzystencji. traktuje emocje nie jako stany podmiotu, ale jako autonomiczne, zewnętrzne byty. fenomenologicznie opisuje natychmiastowe doświadczenie bycia człowiekiem, nacechowane niepokojem i radykalną zmiennością. jezyk wiersza "Intruzi" jest nie tylko trafny filozoficznie, ale przede wszystkim niezwykle plastyczny i sensoryczny, co potęguje jego oddziaływanie. osiąga ten efekt, ponieważ nie opisuje emocji, lecz działania i konsekwencje tych emocji na materię i ciało podmiotu. to sprawia, że wiersz jest bardzo ożywiony i łatwy do wyobrażenia.     Bereniko.   Twój wiersz to śliczna poezja :)      
    • @GosławaTo piękny wiersz, bardzo poruszający, intymny.Jest jak studium granicy. Granicy wytrzymałości (złamana trzcina), granicy pór roku, ale przede wszystkim granicy własnego "ja". Jest tu ten moment, w którym miłość lub przywiązanie stają się zagrożeniem dla istnienia, a jedynym ratunkiem jest postawienie bariery ("nie podchodź"). Jest w tym tekście smutek, ale jest też ogromna siła decyzji. Najbardziej podoba mi się ostatnie zdanie: „nie chcę już być bardziej twoja” - brzmi  jak akt ratowania własnego życia i tożsamości. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...