Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nienawiść przybrała neutralne barwy
na twarzy wyżłobione rowki o czymś świadczą

na początku jest płacz a niesprecyzowany żal
znajduje powód i kotwiczy się na stałe

wybiera miejsce gdzie najmniejszy dotyk wyzwala
potrzebę nieustającego smutku często na wyrost

najwięcej na wartości traci piękno - zwykły dzień
staje się udręką przy zasłoniętych oknach

wcale nie myśli się lepiej bo każdy temat ucieka
niespodzianie - rezygnacja zniekształca nowe pomysły

nienawiść nakarmiona szybko rozkwita i zostaje
u mnie właśnie poprosiła o klucze

Opublikowano

Wszystkim serdecznie dziękuję i przyznam,że czekałam na propozycje, czulam, że
trzeba nożyka i wywalić "troszkę".Na pewno skorzystam i wdzięcznam bardzo i
jeszcze raz dzięki i pozdrawiam jeszcze póki co wakacyjnie:))) EK

Opublikowano

przybrała neutralne barwy
twarzy - żłobienia o czymś świadczą

na początku płacz. znajduje powód
niesprecyzowany żal kotwiczy się
na stałe

wybiera miejsce smutku

najwięcej traci piękno - zwykły dzień
staje się udręką przy zasłoniętych oknach

i wcale nie myśli się lepiej

temat ucieka
zniekształca nowe pomysły - rezygnacja

*

nakarmiona szybko rozkwita i zostaje
- właśnie poprosiła mnie o klucze



.......................................

my zMiłkowanie, pewnie zmieniłam ciut sens, nawet bardzo ciut, bierz co chcesz;

Opublikowano

Ewo
też uważam, że dwie nienawiści z początku wersów winny być wycięte.
A ta nienawiść to pestka w stosunku do tej, o której w moim utworze
czyli
nienawiść nie jedno ma oblicze :)
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...