W rzeczywistości

[bona]

Stał na stromym wzgórzu w tym samym miejscu;
zawsze tam, pod kapliczką. Patrzył na jego rozłożone
ręce. W dole drzewa pochylone były na wschód,
to dlatego wierzył w jeden wiatr. Po drugiej stronie rzeka
i jesień. Co roku rzucała się w nurt. Widział fikcyjną
kreskę. O jeden kąt za mało. Bujał się.

[Rafał_Leniar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest życie...
Lubię takich "świrów".

Ciekawy, dynamiczny opis.
Wierszem tego nie nazwę, ale jako tekst - podoba się.
Nie oceniam. A jeżeli obchodzi autorkę subiektywna opinia - to wstawiam plus.

[wesoły grabarz]

dla mnie po prostu impresja
do mnie nie trafia zupełnie

pozdrawiam

[Gość]

chodzi o pijaka ?

[bona]

Pozdrawiam wszystkich ciepło:))) Nie, nie chodzi o pijaka:)
Za komentarze dziękuję

[Izabella_Sendor]

atrzył na jego rozłożone
ręce. W dole drzewa pochylone były na wschód,
to dlatego wierzył w jeden wiatr.



przepiękny moment, pozostała część wiersza mniej

[bona]

To miło jak coś bardzo się spodoba, bardzo miło.
Dziękuję i pozdrawiam
:)

[Bartosz Wojciechowski]

Podoba mi się ten rodzaj liryki, ten rodzaj wrażliwości, ten rodzaj impresji.
Fajna, niewielka, ale zgrabna rzecz. Pozdrawiam:)

[bona]

Również dziękuję i pozdrawiam
:)

[hewka]

kawalek zycia ale czy tylko...
ladnie opisalas moment i czlowieka
pozdrawiam