Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nawet nie wiesz ile bym dała abyśmy znowu byli razem
znów dotknąć szczęścia i być z tobą
to co było wymazać z pamięci, tak jak błędy z zeszytu
a piękne chwile schować gdzieś w szufladzie i nie dawać nikomu klucza
aby kiedy znów przyjdzie nieszczęście moc cieszyć się czymś o czym inni nie wiedza
nie da się ukryć, moje serce znowu bije dla Ciebie
mimo iż nie tańczę na obłokach
żyje z nadzieje że kiedyś nasze serca znowu się połączą

Gość Szymon Paweł Oberszt
Opublikowano

Witaj

wiesz Twój wiersz coś we mnie poruszył, odczytałem go b. osobiście...
nie zgadzam się z poprzednikami - pisanie wiersza jest jak gra na harfie... (harfą jesteśmy my czytelnicy) jeśli struny naszej duszy dostrojone są do dłoni artystki wówczas nie ma nic piękniejszego nad tą harmonię... i dla harfistki nic bardziej satysfakcjonującego

wysłałem Ci pryw. wiadomość, ale nie wiem czy dojdzie (kilkakrotnie próby nie powiodły się)... a bardzo chciałbym się z Tobą skontaktować
wolałbym nie na oficjalnym forum...
mój e-mile [email protected] i gg 1711556

Szymon Paweł

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...