Debiut na niebie

[the promethei]

nasza prosta wiara domaga
się prostych odpowiedzi

jednak
byłby to absurd ufać i chcieć
chcieć i mieć
gdy chodzi o poezję
warkocz liter
to na niebie
tuż po przejściu komet
księżycowy mistrz
nawet nie mrugnie okiem
dopijając drinka
w niebie
gdzie wszystkie miejsca sa zajęte
a gwiazdy pozostają niedopalone
potulnie święcąc
ksobnym światom

każdy z nas jest jak chirurg
pożądamy komplikacji
i gdy skalpel zada wieloznaczne cięcie
nieomylność rany przywitamy z dumą
której nikt inny nie żałuje

obnosimy pot po zbyt chmurnym niebie
ufność przemilczając
tak na razie
nieustannie pewni siebie

mistrz jest stary
a śmierć młoda
wiecznie robi lifting
twarzy

[Tomasz roman]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

b.dobry...

[Atena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak dla mnie za długie. wybrałam tylko fragmenty i tak mi lepiej leży. ale to już chyba będzie zupełnie inny wiersz.
pozdrowienia

[Rafał_Leniar]

Zgodzę się z Ateną. A tak poza tym - całkiem niezły tytuł, treść też niczego sobie. Szlif jeszcze by się przydał, choć ja nie potrafię w tym pomóc (sam często takiej pomocy potrzebuję). Pozdrawiam.

[Oscar Dziki]

dla mnie to bla bla bla.

A w ogóle, to czym innym można mrugać, niż okiem?

[piewca prawdy]

"A w ogóle, to czym innym można mrugać, niż okiem?

Dnia: Dzisiaj 15:06:29, napisał(a): Oscar Dziki"

światłem

[Oscar Dziki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no fakt, gdyby autor tego nie napisał, na pewno bym pomyslal, ze wlasnie o swiatlo chodzi

[Bartosz Wojciechowski]

Jest za długi, warto by skondensować treść do połowy. Nie podpowiem autorowi,
bo cienki w tym jestem, ale serio - wiersz traci przez swoje rozgadanie i rozwleczenie
wątków.
Pzdr.