tragiczne skutki zabawy grzechotką

[monika-s-m]

ileż kwiecistych fraz
podrygujących jak ziarna grochu
na dnie czaszki

znów
przyczajona wstrzymuję oddech
by wyrżnąć w pień korzenie róż
pączkujące na podniebieniu

święty spokój wyrywa mi język
przechadzam się uśmiechnięta po przedmieściach
z broczącym kneblem wciśniętym w tchawicę

[monika-s-m]

wersja troszkę zmieniona z ukłonem dla w ów czas komentujących:) jak teraz? pozdrowionka!

[Mr.Suicide]

troszeczkę mi to patosikiem.
ale mnie się podoba :)

serdecznie pozdrawiam.

[monika-s-m]

O, jak pan szybko wpadł, Panie Suicide! No patosikiem, patosikiem - też za onym nie przepadam, ale tu jakoś sam się pchał. Cieszę się, że mimo wszystko przypadło do gustu:)

[Marlett]

Moniko!
Wiersz przypadł do gustu w W,
Biorę ten fragment;

święty spokój wyrywa mi język
przechadzam się uśmiechnięta po przedmieściach
z broczącym kneblem wciśniętym w tchawicę

Najbardziej do mnie przemawia.
Serdeczności.

[monika-s-m]

Marletto, witam ponownie! W nagrodę za podwójną pochwałę możesz sobie zabrać ten fragmencik, no niech Ci będzie;) Dziękuję za komentarz. Pozdrowionka!

[Marlett]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm! wiersz biorę cały:))))

[monika-s-m]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm! wiersz biorę cały:))))

Takaś zachłanna, Marletto?! Bardzo ładnie z Twojej strony - poczułam się przez moment jak "wzięty" poeta :) Pozdrowionka z dobranocką połączone!

[zak stanisława]

ileż kwiecistych fraz
podrygujących jak ziarna grochu
na dnie czaszki
*
wyobraziłam sobie te podrygi....ale z podskokami..
cmokES

[IN]

ujdzie....;)
hej, ;)))