Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Proszę tylko
Żebym czuł tęsknotę za tym światem
Kiedy będę odchodził w inny-
-nie do końca lepszy

By moje spragnione usta
Chciały łapczywie chwytać
Ostatnie wdechy-
-krótką modlitwę powietrza

Chciałbym nie chcieć Śmierci
by trwać
Rodzić się i żyć
Walczyć z chorobami
Przyznawać się do błędów

Jeszcze raz mieć złamane serce
Przebite nie włócznią
Lecz słowem
nie wypłynie z niego woda
tylko ściek

chcę mieć świadomość
że odchodzę
bez odpowiedzi na wszystkie pytania

proszę spraw bym jeszcze kiedyś
był człowiekiem

Opublikowano

Troche zbyt bezpośrednio - treść trzeba ubrać w formę, a tu w zasadzie jest parę epitetów i jedna metafora - bieda. Puenta to też banał, wygląda jakby zabrakło pomysłu na lepsze domknięcie i tak niezbyt interesującego tematu. Słabe. Pracuj dalej.

Pozdrawiam.

Opublikowano

postaram się coś zrobić....fakt kiepska metaforyka, praktyczny jej brak. Przemyśł jeszcze raz puentę, wcale nie jest banalna. po śmierci nie ma miejsca na człowieka, nie będziesz tęsknił??

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


walczyć;)
a mnie dodatkowo drażni niekonsekwencja małych i duzych liter.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Tak, jest pewne podobieństwo i był ten film już wcześniej wspominany w komentarzach, aczkolwiek ten mój świat wydaje mi się bardziej wyludniony niż we wspomnianej produkcji. Poza tym, takich filmów jest więcej, chciażby Jestem legendą.
    • Saigyô (1118–1190)   W górskiej samotni gdy już kończy się jesień łatwo zrozumiesz czym naprawdę jest smutek podszyty zimnym wiatrem
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...